Bu Whatsapp grubunda onlarca aile var adalet arayan. Twitter’da ‘Adalet Platformu’ diyorlar kendilerine. Takip ettikleri tüm davalara dikkat çekmeye çalışıyorlar. Kadın cinayetinden, trafik kazalarına; tacizde, tecavüze kadar adalet isteyenlerin sesini duyurmak için bir araya geldiği bir platform. Platformun kurucularından Ferhat Polat bu grubun  nasıl bir araya geldiği ve eylemliliklerini nasıl gerçekleştirdiğini aktarıyor. 

Ferhat Polat, şu anda Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde temizlik işçisi. Babasını uzun yıllar önce iş cinayeti sonucu kaybetmiş. Teyzesi yaşadığı şiddet sonucu intihar etmiş. Yaşadıkları onun toplumsal olaylara sessiz kalmamasına sebep olurken diğer taraftan Facebook’ta bulunan bir kadın grubu sayesinde toplumsal olaylara dair daha da bilinçlendiğini ve hassaslaştığını aktarıyor. Twitter’da Aleyna Hatun Budanır, Ecem Balcı, Feray Şahin, Aysun Yıldırım ve Şule Çet’in yaşadıklarını duyunca cinayetlere dikkat çekmek istediğini aktarıyor.

Tweetle Başlayan Dayanışma

Ferhat Polat platformdaki adalet arayan ailelerin nasıl bir araya geldiğini şöyle anlatıyor: “Bireysel olarak Tweet atıyordum ilk başta aileler için, hatta iletişimde olduğum aileler de vardı. Bir gün Twitter fenomenlerinden birine Tweet attım direkt mesajla dönüş yaptı. Uzun bir süre konuştuk ve sonra “hadi yapalım o zaman” dedik. Bütün ailelere tek tek mesaj atıp daha sonra WP grubu kurduk. İlk düşünce olarak planlamamız şuydu; bütün ailelerle iletişim kurup organize hareket edersek, dikkat çeker ve kısa zamanda seslerini duyurabiliriz. Çünkü; bu yaşananların ortak adı cinayet! Buna istinaden; ortak nokta, cinayetlere karşı ses olmak istiyoruz! Eğer insanları da bu yaşanan cinayetlere karşı tek vücut olarak birleştirebilirsek daha net sonuç alabiliriz, bir kamuoyu tepkisi yaratabiliriz. Bu bakımdan ilk amaç; bu adalet arayışına ses olmak. İçimizde trafik kazasından, kadın cinayetinden mağdur olan aileler var… Ailelerin ortak isteği adalet tabii ki ama asıl istedikleri ‘bizim yaşadıklarımızı kimse yaşamasın.” 

Bu Davalarda Kamuoyu Yaratmak Şart

Yaptıkları diğer çalışmalara ise şöyle dikkat çekiyor Polat, “Yakın zamanda duruşması olan aileler için çağrılar yapıyoruz, WP grubu aracıyla planlayıp duruşmalara birlikte izleyen birbirleriyle dayanışma gösteren aileler de oluyor. Ama bunu büyütmek şart. Görülmeyen, görünürleştirilmeyen davalar öylece yapılıyor ve kimisi cezasızlıkla sonuçlanıyor. Ancak kamuoyu baskısının davaların gidişatını değiştirdiğini biliyoruz. Amacımız bu kamuoyu baskısı yükseltmek. Aramızda mağduriyeti neredeyse hiç duyulmayan aileler var. Onların yaşadıklarını da duyurmak istiyoruz” diyor.

‘Yarın Bizim De Başımıza Gelebilir

Dernekleşmeyi de düşündükleri belirten Polat, “bütün ailelerle ortak hareket edersek, daha dikkat çekebileceğini umuyorum ki, çekmeli! O bakımdan kapsayıcı bir dernek çalışması mecburen olmalı ama ilk etapta sesimizi sosyal medyadan duyurmamız gerekiyor” diyerek anlatıyor.

Platformun amacını ‘adalet’ diyerek özetliyor Polat ve ekliyor: “Yasaların gözden geçirilmesi gerekiyor. Örneğin trafik kazalarında işlenen cinayette maksimum 10 yıl ceza alıyorlar ama orada bir insan katlediliyor. Mağdur ailelerin e büyük talebi de cezalarda hafifletici sebeplerin son bulması… Kadın cinayetlerine karşı 6284 sayılı yasa ve İstanbul Sözleşmesinin uygulanması, trafik cinayetlerine karşı yasaların gözden geçirilmesi ve bireysel silahlanmanın da son bulmasını istiyoruz. Bizim mücadelemiz ailelerin sesini duyurmak ve yasaları değiştirmek için elimizden ne geliyorsa yapmak; para pul, makam, mevki vb. derdinde değiliz. Bugün o ailelerin başına gelen yarın bizim de başımıza gelebilir!”

Adalet Kamuoyu Baskısıyla Daha Hızlı Etki Ediyor

Yaklaşan duruşmalara katılımı ve takibi artırmak için hazırlandıklarını ifade ediyor Polat, “Her yoldan kime ulaşabilirsek bize destek veren dostlar sayesinde ulaşmaya çalışıyoruz. Mesela ilk başta yaptığım tanınmış gazeteci ve fenomenlerin kullanıcı isimlerini ailelere gönderdim ve mesaj atıp olaylarını anlatmalarını istedim, bir kısmından dönüş alabildik. Şimdi daha bilinçli Tweet atarak ulaşım alanlarını genişletmeye çalışıyoruz!”

“Bilmiyorum etki edebilir mi ama bir aile/kişi adalet arıyorsa, gündem olmasını beklemeden vakit kaybetmeden kamuoyu baskısı oluşturmalıyız. Çünkü adalet kamuoyu baskısıyla daha hızlı etki ediyor!”

Adalet Platformu’nun dikkat çekmeye çalıştığı adalet arayışlarının hashtagleri ise şöyle: 

#EcemBalcıİçinAdalet

#AysunYıldırımaAdalet

#FerayİçinAdalet

#FatmaŞengülİçinAdalet

#ZehraDemirİçinAdalet

#FatmaAktaİçinAdalet

#HabibeÇevikİçinAdalet

#MüzeyyenBoyluİçinAdalet

#MerveKotanİçinAdalet

#KübraAşkınİçinAdalet

#AlaraKarademirİçinAdalet

#AleynaHatunBudanırİçinAdalet

#İremSuİçinAdalet

#GizemÇakalİçinAdalet

#FatihKaragülİçinAdalet

#ErolCanlıİçinAdalet

#Boraiçinadalet

#EvrimEkinİçinAdalet

#SFıratİçinAdalet

#RabiaNazaAdalet

#EnginUstaliİçinAdalet

#BürgeİçinAdalet

#SerdarÇekiçİçinAdalet 

#GökhanArıcanİçinAdalet

#ErolDalgıçİçinAdalet

Polat,  “Görüyorsunuz adalet isteyen ne çok aile var. Bu tweetlerle tam istediğimizi alamadıysak da yine de yeni yollar arıyoruz ve inat ediyoruz” diyerek bu dayanışmayı büyütmeye çağrı yapıyor. 

The post Adalet Arayan Ailelerin Sesi: Adalet Platformu appeared first on Sivil Sayfalar.

Bunun başlıca iki nedeni olduğunu düşünüyorum. Birincisi; sosyal medya bizim yakın çevremizle ve ötesinde tanımadığımız kişi ve kurumlarla iletişim kurmada her geçen gün daha sık başvurduğumuz araçları (Twitter, Facebook, Youtube, Instagram gibi) barındırıyor. Dolayısıyla insanlar başlarına bir şey geldiğinde bunu duyurmak için öncelikle eskiden olduğu gibi TV, gazete haber merkezlerini aramıyor, kitleselleşebilmesi umuduyla sosyal medyaya yöneliyorlar. İkincisi ve belki de daha önemlisi, insanların yaygın medya kuruluşlarına ve güvenlik ve yargı mekanizmalarına karşı sarsılan güvenleri sanırım. Özellikle yaşanan olumsuzluğun ucu herhangi bir şekilde statükoya dokunuyorsa haberlerin sansürleneceğinden, hukuki başvurularının sonuçsuz kalacağından endişe ediyorlar. Elbette yakın geçmişte başkalarının sosyal medyada yarattığı farkındalıklar sayesinde süreçlerin akışını değiştirebilmiş olması gibi faktörler de bu dijital platformda hak arayışı çabasını güçlendiriyor.  

Taciz, istismar olayları sosyal medyada en çok konuşulan meseleler arasında geliyor. Neden bir medya kuruluşundan değil de sosyal medyadan okuyoruz?

Bunun da birkaç nedeni var sanırım. Biri yukarıda aktardığım özellikle bazı olayları duyurmada yaygın medyaya duyulan güvensizlik. Bunun yanı sıra geleneksel medyada işleyiş yavaş, kısmen hantal ve yer yer tedirgin. Örneğin medya kuruluşunu aradınız, faks çektiniz ya da Whatsapp hattına mesaj attınız. O haber genellikle kıdemi çok yüksek olmayan bir medya çalışanının eline gelir öncelikle. O çalışan, üstüne, o da üstüne iletir haberi. Bir süre danışma-konuşma ve toplantı ile zaman kaybedilir. İşin ucunun nereye dokunduğu düşünülür, mevcut sinir uçlarına teması olup olmadığına bakılır vesaire, sonunda haberleştirmeye karar verildiğinde zaten o haber büyük ihtimalle sosyal medyada yayılmıştır bile. Bazı olayların doğrudan haber merkezlerine bildirildiklerinde haber yapılmayıp, sosyal medyada belirli bir kitleselliğe ulaştıktan sonra, mesela bir gün sonra haberleştirildiğini biliyorum mesela. Rabia Naz olayında yaygın medya günlerce sağır kaldı duruma. Oysa eminim ki ana akımın her haber merkezinde “Acaba yapabilir miyiz?” , “Olayı haberleştirsek karşımıza birini alır mıyız?” gibi sorular sorulmuş, muhakemeler yapılmıştır. Ama o sırada zaten konu Türkiye gündemine çoktan girmişti. Birçok olay sosyal medyadan geleneksel medyaya ancak “taşma” yoluyla yansıyabiliyor.

Bazı olaylar sosyal medyada büyük destek alabilirken bazıları kıyasla daha az duyuluyor. Sosyal medyada herkese adil davranıyor mu sizce?

Ne yazık ki hayır. Bu da olayın çarpık yönü. Her şeyin sağlıklı işleyen bir hukuk mekanizması tarafından çözülmesi mümkün olmayınca, kim ne ölçüde dikkat çekebilirse adalete ulaşma ihtimali o ölçüde artabiliyor. Çok takipçili hesapların radarına giremeyen birçok çağrı yanıtsız kalabiliyor mesela. Bu da çifte standardı, eşitsizlikleri yer yer öfke ve tepkiyi beraberinde getiriyor haliyle. Ancak yine de başka türlü üzeri örtülecek, saklanacak, çarpıtılacak birçok suç, yolsuzluk vs. de ancak bu sayede “görülür” kılınıp, yaptırım yolu açılabiliyor. Sosyal medya her yerde hak arayanın kullandığı birçok temel aracı barındırmasıyla kısmen gündem yaratma gücüne sahip. Ancak bu ülkede sosyal medyaya bu denli umut bağlanması aslında bazı alanlarda yaşanan tıkanıklıkların da boyutunu ortaya koyuyor.

İntihar duyuruları bile bazen sosyal medyadan yapılabiliyor. Bu kadarı doğru kullanım mı?

İntihar haberlerinin medyada yer almasının, benzer bir eğilimi olup da gerçekleştirmeyenleri özendirici bir yönü olduğuna ilişkin çok sayıda çalışma var yurt içi ve yurt dışında yapılan. Dolayısıyla sosyal medya da bundan bağımsız değil. Net bir şekilde söylemek gerekirse bu tür duyuruları yaygınlaştırmamak gerekiyor. Elbette bu alanda eşik bekçiliği yapmak ve editoryal kontrol oldukça zor ancak biraz sağduyu, vicdan ve akıl sahibi insanların bu duyuru ve haberleri yaygınlaştırmayacağını ummak lâzım. Yardım çağrısı yapan kişinin çağrısına yanıt verebilmenin yolları elbette olmalı. Ancak bunun özel bir eğitim ve deneyim gerektirdiğini düşünüyorum.

Sosyal medya mağduriyeti sahipleniyor diyebilir miyiz?

Mağduriyet, farklı zamanlarda farklı mecralarda da hep dikkat çeken unsur oldu aslında. Belki bu boyutta değil ancak hep bir hassasiyet vardı o yöne doğru. Artık terk etmeye başladığımız gazetelere, prime time haber kuşaklarına, dizilere, hatta yarışmalara bakınca yıllardır benzer reflekslerle benzer şeylere yöneliyoruz aslında. Çok dramatik bir değişiklik yok neyin “reyting” aldığı konusunda. Farklı olan; sosyal medyanın bir hak talebi ortamı olarak etkisini her geçen gün daha da artırması sanırım. Eskiden de insanlar gazete ve TV’lere haber vererek sorunlarına çözüm arardı ama sınırlı sayfa sayısı, sınırlı bülten süresi, editoryel kıstaslar vs. Derken bu alanlar herkese böylesine açık değildi. Şimdi daha fazla ses duyurabilme ihtimali var. Ancak yine belirtmek lazım, yine algoritmalardan tutun, sosyal medyada popüler alanlara, hesaplara erişebilmeye kadar belirli “dijital eşitsizlikler” var ve bu kez de sosyal medyada “TT olmanın” kriterleri belirleyici oluyor kimi zaman.

Bireysel adalet arayışında sosyal medyada nasıl daha etkin kullanılabilir ya da kullanılmalı mı?

Öncelikle gazeteci olmasanız da temel gazetecilik ilkelerine benzer anlayışla kurulan anlatıların, yani dürüst, mümkün olduğunca nesnel, olgulara dayanan anlatımların, dezenformasyonun yoğun olduğu böylesi bir alanda daha etkin sonuçlara ulaşabilmesi söz konusu. Metin Cihan, Rabia Naz Vatan’ın şüpheli ölümünü gündeme taşırken birçok usta muhabire taş çıkartacak bir habercilik performansı ortaya koydu. Bir de tek başına bir haber merkezinden fazla iş çıkaranlar var. Gazeteci Mustafa Hoş örneğin. Birçok haber merkezinden daha etkili bir tek kişilik sosyal medya haberciliği yapıyor yıllardır. Bir de genellikle ısrarla takip edilen konuların sessizlik sarmalını aşabildiğini görüyoruz. Ama yine nihai olarak belirtmekte fayda var ve bu koşullar altında naif bir beklenti olsa da yinelemek lazım: Güven yeniden tesis edilebilmeli ve adalet arayışının yeri adliyeler olmalı. Sosyal medya, özellikle medyanın etkisinin düşük olması ölçüsünde, hep bir denge ve denetleme işlevi görecek zaten; artık bu kaçınılmaz.

İlginizi çekebilir —> “Eynesil Halkı Gerekli Cevabı Verdi”

‘Sosyal Medyada Kamuoyu Baskısı Oluşmazsa Annemin Katili İndirim Alabilir’

Sivil Toplum Ve Sosyal Medyanın Ortak Mücadelesi Berfin Özek’in Sesini Duyurdu

“Ailelerin Mücadelesi Başka Kadın ve Çocukların Öldürülmesinin Önüne Geçiyor”

”Hastaneye Yatırsalar Da Susmayacağım”

The post Sosyal Medya Bireysel Adalet Arayışında Etkin Bir Araç appeared first on Sivil Sayfalar.

5 yaşındayken annesiyle ayrıldıklarını ve 11 yaşına kadar Ecem’e kendisinin baktığını söyleyen Gökhan Balcı Ecem’in kayboluşunu şöyle anlatıyor: “11 yaşındayken annesi Ecem’i benden aldı. 16 yaşına geldiğinde Ecem’de göğüs kanseri çıktı. Ameliyat edildi. Yarısını almışlardı. Tekrar ameliyat oldu. Göğsünün tamamı alındı. Ağır gelmeye başladı. Estetik ameliyatı olmak istiyordu. Her şey yolunda gitmeye başlamıştı. Daha sonra annesi Süleyman Kara ile birlikte olmaya başlamış. Define işine girmişler. Ecem de bu define işlerinden haberdarmış. Süleyman Kara, 5 Ocak günü Ecem’e mesaj atıyor, ‘Defineyi bulduk. Oradan çıkan bir taç var onu sana vereceğim. Seni gelip alacağım’ demiş. Mesajdan sonra gelip Ecem’i alıyor. Sonrasında Ecem’den haber yok. 5 Ocak günü Ecem’in telefonundan annesine ‘Ben İzmir’e gidiyorum. Kafama estiği zaman gelirim’ mesajı geliyor. Annesi, Ecem’in Süleyman Kara ile gittiğinden haberi yok. Annesi bana Ecem’den gelen mesajı da söylemedi. 9 Ocak’ta annesi, eşimin telefonuna ‘Ecem 5 gündür kayıp, babasının dikkatine’ diye mesaj attı.”

“Süleyman Kara’yı Kendi Ellerimle Polise Teslim Ettim”

Ecem’in kayboluşunu öğrendikten sonra hemen polise başvurduğunu söyleyen Gökhan Balcı o süreci şöyle anlatıyor: “Annesi de gece 12 gibi Süleyman Kara ile birlikte karakola geldi. Kayıp başvurusunda bulunup gitti.  Otobüs terminallerine gittim. Herhangi bir yerden bilet aldığı görünmüyordu. Kafelere, gençlerin gidebileceği her yere baktım. Sabaha kadar Gölcük’ü dolaştım. Ertesi Cumhuriyet Başsavcılığına gidip dilekçe verdim.  Sonra Ecem’in erkek arkadaşını aradık. Ecem’in kayıp olduğunu ve bu konuda bilgisi olup olmadığını sorduk. Arkadaşı ‘Evet haberim var. Bana 5 gün önce ‘Süleyman amca gelip beni aldı’ diye mesaj attı bana daha sonra da ulaşamadım’ dedi. Süleyman’ın kim olduğunu Ecem’in erkek arkadaşından öğrendik. Sonra kardeşim ve birkaç arkadaşımla birlikte gidip Süleyman’ı bulduk. ‘Kızım nerede, elimde mesajlar var. Kızımın yerini söyle’ dedim. ‘Bilmiyorum’ dedi. Ona hiçbir şey yapmadan polise götürdük. Mesajları da polislere teslim ettim. İfadesini aldılar o arada savcı evinde arama izni çıkarttırdı. Polisler evini arayınca, müzeden çalınmış tarihi eserler, silah, uyuşturucu bulunca tutuklandı. Ecem’in yerini öğrenmek için götürdük karakola, tarihi eser kaçakçılığından tutuklandı.”

Failin Telefon Tayıtları Televizyon Kanalında Ortaya Çıktı

Ecem’in kayıp olduğu sürede birçok kayıp yakını gibi televizyon programına da çıktığını belirten Gökhan Balcı,“Soruşturma devam ederken Balçiçek İlter’in ve Müge Anlı’nın programından aradılar. Yayına çıkmayacaktım ancak polis ‘Bize faydası olur’ dedi. Öylece televizyon yayınına çıktım. Süleyman Kara’nın ailesi de katıldı programa ve Ecem’i kötülemeye başladı. Ancak Süleyman Kara’nın telefon kayıtları ortaya çıktı. Balçiçek İlter’in ekibi Ecem’in sim kartının Süleyman Kara’nın telefonuna takıldığını buldu. Bunlar gerçekleştiğinde Ecem kaybolalı 40 gün olmuştu. Bu kayıtların ortaya çıkmasının ardından Süleyman Kara’nın ailesi gözaltına alındı. Yapılan araştırmalarda Süleyman Kara, Ecem’in sim kartını kendi telefonuna takıyor. Önce Ecem’in ağzından annesine mesaj atıyor. Ardından yanlışlıkla Ecem’in hattından arkadaşını arıyor. Mobese görüntüleri ve sinyallerle de bu durum kanıtlanıyor” diyor.

Ecem’in cansız bedeninin kayboluşundan 43 gün sonra Süleyman Kara’nın itirafı üzerine bulunduğunu söyleyen Gökhan Balcı, “43 gün boyunca aradı polis Ecem’i. Süleyman Kara içeride itiraf edip, Ecem’i nereye gömdüğünü, başının hangi tarafta olduğunu tüm ayrıntıları anlatıyor. Diz derinliğinde bir çukura koymuş Ecem’i. Çıplaktı. Kıyafetlerini de çöpe attığını söylemiş. Cesedin çıkarıldığı yerde bir inceleme yapılmıştı. O raporda Ecem’in nasıl öldüğüne dair bir ifade bulunmuyordu. Oysa Ecem’i Süleyman Kara’nın gömdüğü yerden çıkarttıklarında görmüştüm. Boynunda morluklar vardı” ifadesini kullanıyor. Adli Tıp Raporu’nu henüz mahkemeye ulaşmadığını belirten Gökhan Balcı, cinsel saldırının olup olmadığının rapordan sonra anlaşılacağını söyledi.

Dava sürecinde sosyal medya platformunda kampanya yürüten Gökhan Balcı, “Bu süreçte sadece Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu’ndan destek alıyoruz. Mahkemeye de müdahil olmak istedi ama kabul edilmedi” diyor.

“Adalet Yerini Bulana Kadar Mücadele Edeceğim”

30 Nisan’da 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen duruşma 11 Temmuz’a ertelenirken Gökhan Balcı her duruşmada failin kendisi ve yakınları tarafından hakaretlere ve suçlamalara maruz kaldıklarını söyledi. Davadan beklediği sonucu almazsa AYM ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne de başvuracaklarını belirten Balcı, “Bu dosyada herhangi bir boşluk ya da şüphe yok. Süleyman Kara’nın gereken cezayı alacağını düşünüyorum. Ancak almazsa bu davayı nereye taşımam gerekiyorsa oraya taşıyacağım. Adalet yerini bulana kadar mücadele etmeye devam edeceğim” diyor.

“Mücadele Sadece Sosyal Medya İle Olmaz”

Kadın Cinayetleri Platformu adına davayı takip eden Ayşen Ece Kavas ise hem Rabia Naz Vatan’ın babasının hem de Ecem Balcı’nın babasının verdiği bireysel adalet mücadelesinin başka ailelere de örnek olduğunu ifade ediyor. Ailelerin bireysel adalet mücadelesinde yargıyla karşı karşıya gelmeyi göze aldığını vurgulayan Kavas, “Ailelerin bu şekilde çocuklarına sahip çıkması ve adalet mücadelesi vermesi çok önemli. Bu mücadele aynı zamanda başka çocukların ve kadınların öldürülmesinin önüne geçen ve adaletin sağlanması açısından çok önemli bir durum” dedi.

Rabia Naz Vatan ve Ecem Balcı davalarında sosyal medyanın önemli bir etkisi olduğunu belirten Kavas sözlerini şöyle sürdürdü: “Ancak mücadele sadece sosyal medya ile olmaz. Sosyal medya medyanın görmediğini görünür ve duyulur hale getiriyor. Bu aynı zamanda toplumun öfkesinin de yansıması oluyor. Fakat bu yansıtılan öfke mücadeleye yansımalı. Rabia Naz için 45 ilde eylem yaptıktan kısa bir süre sonra dosyasında ilerleme oldu. Yani ne kadar çok insan mücadele ederse çözüme de o kadar yaklaşılıyor. Davalar takip edilebilir, eylemler düzeltilebilir, sosyal medyadan destek olabilirler. Ve bu davalarda adalet mücadelesi kamuoyunun gözü önünde verildiğinde adaletin sağlanması mümkün olabiliyor. “

The post “Ailelerin Mücadelesi Başka Kadın ve Çocukların Öldürülmesinin Önüne Geçiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.