Anmaya Belediye Başkanı Fatih Mehmet Maçoğlu, Dersim Dernekleri Federasyonu (DEDEF), siyasi parti temsilciler ve yurttaşlar katıldı.

Anmada katledilenler için Pülümür Çayı’na karanfiller bırakıldı. Katliamda ölenlerin anısına çıralar yakıldıi Alevi dedesinin gülbenk verdiği lokmalar anmaya katılanlara dağıtıldı.

19.38’de Mumlar Yakıldı 

Dersim Tertelesi’nin 82.yılında yaşamını yitirenler için ikinci anma Seyit Rıza Meydanı’nda akşam saat 19.38’i geçe yapıldı.  

Neden 4 Mayıs

4 Mayıs 1937 tarihinde TBMM’de Bakanlar Kurulu “Dersim Tenkil Kararları” adında özel bir kararname çıkarır. Bu kararname Dersim Tertelesi’nin resmi başlangıç tarihi olur.

Bakanlar Kurulu olarak toplanır ve “1937 Yılında Yapılan Tunceli Tenkil Harekatına Dair Bakanlar Kurulu Kararı” alınır.

Bu karar Dersim Tertelesinin resmi belgesi olarak kabul ediliyor.

 4 Mayıs 1937 Bakanlar Kurulu Kararı, Dersim’de imha ve sürgün süreci açısından bir başlangıç teşkil ettiği için 2010 yılında  Avrupa Dersim Dernekleri Federasyonu (FDG) ile Dersim Dernekleri Federasyonu (DEDF Dersim halkından geniş bir kesimi temsil eden katılımcılar ile birlikte; 4 Mayıs’ın “Dersim 38 Tertelesi Anma Günü” olarak kabul edilmesine karar verdi.

Tertelenin 82. Yılı                                                          

Dersim Katliamı’nın başlangıcı kabul edilen ve “Tunceli Tenkil Harekatı“ olarak bilinen 4 Mayıs 1937 Bakanlar Kurulu Kararı’nın üzerinden 82 yıl geçti.

Resmi verilere göre; 13 bin 160 kişinin öldürüldüğü, 11 bin 818 kişinin sürgün edildiği ‘Modern Kerbela’ Dersim Katliamı 1938’in sonuna kadar sürdü. Binlerce sivilin hayatını kaybettiği, binlerce insanın sürgün edildiği, yüzlerce köyün boşaltılıp yakıldığı, yüzlerce kız çocuğunun kaybedildiği katliamın sonunda Seyit Rıza ve Dersim’in önde gelen aşiret liderleri idam edildi.

Yaşananların üzerinden 82 yıl geçerken Dersimlilerin yüzleşme adına devletten 7 talebi var:

-4 Mayıs’ın Dersim 38 Tertelesi günü olarak kabul edilsin!
-Arşivler Açılsın, devlet katliamla yüzleşsin!
-Dersim ismi iade edilsin!
-Dersim halkından özür dilensin!
-Sürgünler, kayıplar ve evlatlık alınan çocukların listesi, Seyit Rıza ve arkadaşlarının mezar yerleri açıklansın!
-Anadilimiz Zazaca ve Kızılbaş Alevi inancımıza özgürlük tanınsın!
-Munzur’daki Baraj projeleri iptal edilsin.

The post Dersim Tertelesi’nin 82. Yılı appeared first on Sivil Sayfalar.

“Ömrünü kadın sorununa adamış insanlarımıza haksızlık yapmak istemem” diyen Hatice Altınışık, elde edilmiş kazanımlara rağmen gelinen noktanın “çok yetersiz” olduğu kanısında: “Bunun nedenini de kadınların ortak mücadele ettiği siyasi parti, dernek, vakıf, sendika, iş örgütleri gibi alanlarda dahi kadın haklarının tam olarak bilince çıkarılmamasına bağlıyorum.” “Hayatın her alanında ‘kadın esaslı’ politikalar, çözümler üretmek gerekir” görüşünü savunan Altınışık, bu konuda “duyarlı” olduğunu iddia eden parti ve sivil toplum kuruluşlarının dahi erkek egemen zihniyetin etkilerinden arınamamış olduklarını kaydetti.

“Alevilikte, hele de Dersim Aleviliğinde kadının yeri önemlidir ve inanç bakımından önünde herhangi bir engel yoktur” diyen Hayriye Canpolat Tekin, “Ancak kadınlar Alevi kurumlarında da diğer alanlarda olduğu gibi erkeklerin gölgesi altında kalıyorlar” görüşünde. Avrupa’da kadınların daha aktif olabildiklerini belirten Canpolat Tekin, bunun nedenini Türkiye’de erkek egemen zihniyetin daha baskın olmasına bağlıyor. Tekin’e göre kadınlar kendi haklarına öncelikle kendileri sahip çıkamadıkları müddetçe bu durum devam edecek.

Yazar Bahar Kibar Kızıl, sistemin “erkeğin keyfiyeti üzerine” kurulu olduğuna inanıyor ve bu durumdan memnun olanların en büyük korkularının “kadının uyanışı ve kendini keşfetmesi” olduğunu vurguluyor. “Oysa” diyen Kızıl, “Eşitsizliğin olmadığı bir toplumda kadın da erkek de değerlidir.” Alevi kadınların genele bakıldığında nispeten daha “rahat” göründüğünü söyleyen Kızıl, bunun sadece “görüntüde” olduğunu ve ölçünün “ileri toplumlar” olması gerektiğini savunuyor.

‘Cemevlerinde Kadınlar Mutfakta’

Alevilerin birbirlerine “can” şeklinde hitap ettiklerini hatırlatan Bahar Kibar Kızıl, bu hitapların içselleştirilmediğini savunuyor. “Cemevlerine bakın, erkekler ‘başkan’ koltuğunda, kadınları ise sadece mutfakta hizmet ederken görürsünüz” diyen Kızıl, bunun kadına verilen değeri ortaya koyduğunu vurguluyor. “Kadınların, erkekten geçilmeyen dernek ve cemevlerine girmeleri için kendi dişil enerjilerini keşfetmeleri, kendilerini bulmaları” gerektiğini savunan Kızıl, kadınların eşitliğinin buna bağlı olduğu inancında.

Hatice Altınışık da kadınların ancak kendi çabalarıyla sonuç alabileceklerini vurgularken Alevi kurumlarında ciddi bir özeleştiriye ihtiyaç olduğunun altını çizdi. Bu kurumların iktidarla “aynılaştığını” savunan Altınışık, “İnanç sistemi bozuldu. Kadını etkinliklerde derleyici, toparlayıcı olarak tutarak, iktidarlarını onaylayan, besleyen kadınları arada görünür yaparak gerçekliği maniple ettiler, işlevsizleştirdiler. Bizim de Alevi kadın sorunu diye bir sorunumuz olduğu bir gerçekliktir” diyor.

Dersimli kimliğine vurgu yapan Altınışık, “Pir Sultan’dan, Bedrettin’den, Sey Qaji’den, Sıle Qız’dan önce Platon’u, Marks’ı Engels’i, Hegel’i, Kafka’yı, Atatürk’ü, Paşaları… Bese Res, Zarife’den önce Rosa Luxsemburg’u, Clara Zetkin’i, Halide Edip’leri, tanıdık. Onların tanımlamalarıyla düşüncelerimizi,  ideolojilerimizi hatta inanç kültürümüzü adlandırdık” dedi. Bunun bir “tercih” mi “dayatma” mı olduğunun araştırma konusu olduğunu belirten Hatice Altınışık, Alevilerin “doğa eşitlikçi-cinsiyet eşitlikçi” bir inançları olduğunu yeni yeni fark ettiklerinin altını çizdi.

Hayriye Canpolat Tekin de Türkiye’deki Alevi kurumlarında erkeklerin makam ve mevki merakları olduğunu iddia ederek, “Alevi değerlerini savunmak değil de o makamları basamak yaparak başka makamlara ulaşmak çabası içindeler. Maalesef kadınlar da bunların gölgesinde kalıyor, hatta onların çabalarında figüran olarak yer alıyor. Kadınların ‘kendi’ olmaktan başka kurtuluşları yok” görüşünü dile getirdi.

Altınışık, Kızıl ve Canpolat’ın üzerinde ortaklaştıkları ve vurguladıkları son husus ise, “Hangi etnik, inançsal yapıda olursak olalım, öncelikle bilmemiz gereken kadın olduğumuz için ezildiğimizdir” oldu.

The post Alevi Kadınlar: “Bizim de Sorunlarımız Var” appeared first on Sivil Sayfalar.

Kentte süren kaçak avcılığın son bulmasını isteyen DEDEF (Dersim Dernekleri Federasyonu) yazılı bir açıklama yaparak, konuya duyarlılık gösterdiği için  gözaltına alınan doğa severlerin serbest bırakılmasını istendi.

Avcılar sadece askerlerin girebildiği yasak alanlarda avlanıyorlar

Dersim kent dışından gelen paralı avcılar tarafından gerçekleştirilen hayvan katliamına tepki gösterem ve gözaltına alınan doğa severleri  savunan DEDEF basın metninde avcıların sadece askerlerin girebildiği yasak bölgelere kadar gidip hayvanları katlettiklerine dikkat çekildi ve bu alanlara giren avcılara her türlü imkanın tanındığı savunuldu.

Açıklamada, “Dersim’de birçok hayvanın özgürce yaşadığını biliyoruz. Yaban hayat başlığıyla yapılan araştırmalara da bu yansımış durumda. Munzur alabalığı olarak tabir edilen kırmızı pullu alabalık, çengel boynuzlu dağ keçisi ve Bezuvar ilk akla gelen Dersime özgü türlerdendir. Öte yandan doğanın katledilmesi yüzünden çok az yaşam alanı kalan vaşaklar, ayılar, sansarlar, kurtlar, porsuklar ve su samurları da buranın sakinlerindendir. Ur kekliği, atmaca, kaya kartalı, akbaba gibi birçok kuş türü de tüm katliamlara rağmen buraları terk etmediler. Biz her yerde olduğu gibi Dersim’de de hayvanlarla, endemik bitki türleriyle birlikte özgürce yaşamak istiyoruz. Hayvanların katledilmediği ve endemik bitkilerin yok edilmediği bir doğada yaşamak istiyoruz.” denildi.

“Resmi Makamlara Katliamlara Göz Yummaktadır”

Açıklamada, kaçak avcılığa karşı yaban avını denetleme görevini yürüten İl Çevre Orman İşletme Müdürlüğü’nün ve kanunlara göre yaban hayatını koruma konusunda sorumluluk, denetleme yetkisi bulunan muhtarlıklar, belediyeler, çeşitli bölgelerde bulunan karakolların duruma yeterince müdahale etmedikleri  belirtildi

“Koruma Altındaki Hayvanları Vurmak Bern Sözleşmesine Aykırıdır”

Açıklamada uluslararası sözleşmelere bağlı kalınmadığı belirtilerek, “Avrupa’nın Yaban Hayatı ve Yaşama Ortamlarını Koruma Sözleşmesi’ne (Bern Sözleşmesi) göre ilimiz coğrafyasında bulunan Çengel boynuzlu dağ keçileri ve Bezuvarlar nesli yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunan ve kesin olarak koruma altına alınması gereken hayvan (fauna) türleri olarak belirlenmiştir. Bu kapsamda Doğu Karadeniz Bölgesi’nde de görülen çengel boynuzlu dağ keçileri koruma altına alınmıştır. Ancak İl Valilik Av Komisyonu’nda, korunması gereken tür olarak bilinmesine rağmen, altına imza atılmış bulunan Uluslararası Sözleşmeye aykırı davranılarak yasal çerçevede bu türün avlanması için kota belirlemiştir. Böylece Bern Sözleşmesi de çiğnenmektedir.” ifadeleri kullanıldı.

Kaçak avcılığın son bulması ve gözaltına alınanların serbest bırakılması istenen açıklamada, “Birkaç gündür ilimize adeta kamp kurmuş, Dersim halkına bile yasaklanmış yerlerde elini kolunu sallayarak av yapan gruba karşı basın açıklaması yapan dostlarımız, gözaltına alınmıştır. Yıllardır yaşam alanlarımızı koruma mücadelemizde yanımızda olan Munzur Doğa Aktivisti dostumuz Haydar Çetinkaya ve tüm gözaltına alınan dostlarımızın derhal serbest bırakılmasını istiyoruz..” çağrısı yapıldı.

The post DEDEF: Avcılık Katliamı Durdurulsun appeared first on Sivil Sayfalar.