Çocuk hakları alanında uzun süredir çalışan biri olarak, çocukların seslerinin duyulması için çaba harcıyorum. Bu nedenle çocuk haklarını çocuklarla değil, yetişkinlerle çalışmayı önceliyorum. Çünkü çocukların, haklarının onlarla çalışılmasından çok, hepimiz gibi hak temelli ilişkiler kurulmasına ihtiyaçları olduğunu düşünüyorum.

Uzun süredir yaşadığımız bu sıkışmışlık hâlinde bazen alışma, bazen umursamama, bazen karamsarlık, öfke, çokça isyan ve yorgunluk var. Ama konu kendini temsil etme ve anlatma, yani anlattığını duyurma konusunda (bizim yüzümüzden) kısıtlı imkâna sahip olan çocuklar, hayvanlar ve doğa olunca, bende işler değişiyor. Tüm bu gelip geçici ya da kalıcı olabilecek duygular, bu gruplar söz konusu olduğunda lüks kaçıyor.

Herkes bu sıkışmışlıkla baş etmek için çeşitli stratejiler geliştiriyor. Ben ise çocuklara soruyorum: Nasılsınız?

“Çocuklar Nasılsınız?” buluşması da işte böyle ortaya çıktı. Yapabileceklerim sınırlı: Çocukları dinleyebilirim, birbirlerini duymalarını sağlayabilirim, varsa önerilerine destek olabilirim, onlarla birlikte olabilirim. Ben de öyle yaptım. Daha önce birlikte çalıştığım çocukların olduğu gruplarda, “Nasılsınız? Böyle bir buluşma yapalım ister misiniz?” diye sordum. Çocuklar istekliydi. Sonra Sivil Sayfalar bize destek oldu. Bir başvuru formu hazırladım, 62 başvuru geldi. Başvuruların bir kısmı https://www.sivilsayfalar.org/cocuklardan/ yazarlarıydı. Toplantıya 9-12 yaş arasında 19 kişi katıldı. Sevgili Naci Emre Boran ile bir buçuk saat boyunca çocukları dinledik.

Başlarken kendimizi tanıttık. Ben çocuk hakları alanında çalıştığımdan, Naci de şiddetsizlikten bahsetti. Ülkenin durumu karşısında hissettiklerimizi paylaştık. Onları merak ettiğimizi ve her yorumu dinlemeye hazır olduğumuzu anlattık.

Kısa bir sessizlikten sonra çocuklar söz alarak konuşmaya başladı… Bu sessizlikler beni kaygılandırmaz. Hepimizin böyle bir anda durup, ilk defa duymuş gibi o soruları kendimize sormak ve o an kafamızdan gerçekten neler geçtiğini duymak için zamana ihtiyacımız olur. Bu geçiş hâlini sakince karşılayabilmeyi seviyorum.

“İnsanların aynı fikirde olmaması tatsızlığa sebep olur diyor sosyal bilgiler öğretmeni diyor.”

İlk söz alan çocuk, siyaset yapmanın yasak olup olmaması üzerine bir kafa karışıklığıyla konuşmaya başladı. Aslında bir şeyler söylemek istiyor ama acaba söyledikleri “yasaklı” mı diye kestiremiyordu. Onun gibi düşünmeyenler varsa söylediklerinden rahatsız olma ihtimalinin yüküyle gelmişti toplantıya. Neyse ki herkes konuşmaya başlayınca bu kaygısı hızla azaldı.

Yoğun kaygı, korku, öfke, umutsuzluk, derin üzüntü en çok ifade edilen duygulardı. Haksız yere hapse atılmak, hapisteki “çocuklar”, demokrasi, protesto, hak, haksızlık kavramları uzun uzun konuşuldu.

“Böyle şeylere çok ağlamak istemiyorum çünkü o zaman güvenimi kaybediyorum. Bu ülke bence ileriki yıllarda düzelecek”

Kurumlara çocuk danışma kurulu önermeyi hep önemserim; yine çocuklar, yetişkinlerden çok daha düzeyli ve entelektüel bir tartışma yürütüyorlardı ve çok haklılardı. Böyle zamanlarda çaresizlik ve gurur arasında gidip geliyorum. Hem çocukların gündeminin oyun oynamak yerine bu konular olmasına üzülüyorum hem de akıllarına şükredip umutla coşuyorum.

İktidar, siyaset, devlet, hükümet, muhalefet, demokrasi, bürokrasi gibi kelimeler sıkça telaffuz edilince, Naci’nin de önerisiyle bir an durup kavramların üzerinden yeniden geçmeye karar verdik. Kim devlet, kim hükümet; çocukların kafasında karışmıştı. Nasıl karışmasındı ki? Bu karışıklıkla kavramlar üzerine konuşmanın yine herkes için ne kadar kurtarıcı olduğunu fark ettim. Hakların garantörü, hakları korumak ve güvence altına almakla görevli devlet çatısı altında güvende hissetmemek, hepimizi derinden sarsıyor.

Buluşmanın hedeflerinden biri de çocukların birbirlerinden öğrenmelerine, birbirlerini duymalarına alan açmaktı. Tam bu noktada Amerikalı insan hakları savunucusu Rosa Parks imdadımıza yetişti. Tartışmalar sürerken çocukların bu örneği kendilerinin getirmesi, kim olduğunu bilmeyen çocukların “Neresi?” diye sorması, çocukların kütüphanedeki kitaplarını koşarak alıp getirmesi, Rosa Parks’ın hikâyesini birbirlerine heyecanla anlatmaları ve diğerlerinin pür dikkat dinlemesi karşısında Naci ile heyecanımızı dizginlemeye çalıştık.

1955’te onun bir siyah olarak otobüste beyazlara yer vermeyi reddettiği isyanıyla başlayan ayrımcılık karşıtı eylemleri, çocuklardan biri sanki kendisi de oradaymış gibi, onunla birlikte yaşamışçasına içtenlikle anlattı. Siyah ve beyazların yan yana oturmasını yasaklayan bir yasanın olması, bugün bize ne kadar saçma geliyorsa, çocuklara da şu an ülkede olan birçok olay ve karar vericilerin tutumları o kadar saçma geliyordu. Çok basit ve muhteşem bir mantıkla: “Devlet biziz” demek, her şeyi harika özetliyordu.

“Devlet biziz bence. Yani devlete karşı çıkmamız gerekiyor, çünkü devlet biziz. Devlete karşı çıkarken de ‘devlet biziz’ diye bağırmamız gerekiyor. Bugünlerde depremler, yangınlar oluyor, herkes çok üzgün. Devlet kimsenin hakkını yiyemez.”

Ceren Suntekin

Sosyal Hizmet Bilim Uzmanı, Çocuk ve Gençlik Çalışmaları Uzmanı

Bonus – Velilerden Gözlem Notları 1:

İlk defa bir çocuk etkinliğine, oğlum vesilesiyle katılmış oldum. Aslında oğlumla muhabbetimiz fena değil. Ama böyle zor bir zamanda yeteri kadar onu duyup duyamadığımı merak ediyordum. O yüzden etkinliğin büyük bir çoğunluğunu kenardan dinledim.

Oğlum başta etkinliğe katılma noktasında çok direnmişti: “Anne ama biliyorsun ben öyle çocuk çocuk değilim” diyerek. “Çocuk çocuk”tan kastı ona sevimli bir sesle yaklaşan, doğrudan söylediklerini kaale alıyormuş gibi yapıp aslında almayan, dil bilmeyenlerin turiste yaptıkları gibi neredeyse bağırarak konuşan ve ancak her şeyi basitleştirdiğinde çocukların anlayabileceğini düşünen etkinliklerdeki tecrübesiydi aslında. Bu etkinlikte öyle olmayınca heyecanını gördüm. Kamerasını açmak istememesi dahil tüm tercihlerinin saygıyla karşılandığını görmek ona çok iyi geldi.

Çocukların paylaşımlarını dinlerken başta yanda biraz ağlamış da olabilirim, yalan söylemeyeceğim. Çünkü her ne kadar bilsem de bu kadar kaygı yüklü paylaşım beklemiyormuşum aslında. Bir yandan da bilgi seviyeleri dehşete düşürdü beni. Çok kaygılılar, çok üzgünler, çok öfkeliler. Bir yandan da “çocukları serbest bırakın” paylaşımlarında ağırlıklı olarak kastedilen yetişkin üniversite öğrencilerini gerçekten kendileri gibi çocuk sanarak da ekstra kaygıya düşüyorlar. Bunları görünce her sözümüzün çocukların zihninde nasıl yankılandığını tekrar öğrenmiş oldum.

Uzun lafın kısası, benim için inanılmaz öğretici bir tecrübeydi. Oğlumun aşırı siyasi bilgiyle yüklü hali kaygımı biraz artırsa da eşit muamele gördükleri alanlarda kaygılarını seyreltme ihtimali bana çok iyi geldi. Ceren ve Naci başta olmak üzere tüm katılımcılara ve bu katılımcıların ebeveynlerine sonsuz teşekkürler!

Velilerden Gözlem Notları 2:

Kızıma böyle bir atölye var, katılmak ister misin diye sorduğum zaman, “evet ben de konuşmak isterim; fırsatım olacak mı” diye sordu. ilk kez zoom da bir online toplantıya katıldı ve bunu herkese anlattı. Oldukça heyecanlıydı, “benim toplantım var, akşam bize kimse gelmesin, misafir alamayacağız kusura bakmayın” diye anneanne ve teyzelerine anlattı.

Kızıma senin de kedilerin olduğunu ve çok sevdiğini söylemiştim, o yüzden toplantı esnasında sana kedimizi gösterebilmek için azıcık hırpalayarak sevmiş olabilir

Toplantı sonrasında, “nasıldı” diye sorduğumda; “sanırım biz çocuklar aynı şeyleri hissediyoruz anne” dedi, eğer bunu söylüyorsa keyif almış demektir. Belli ki içselleştirmiş konuşulanları, “soru sordum ve sormaktan çekinmedim” dedi, “bir daha olsa günüm ve saatim uyarsa katılmak evet isterim tabi” dedi.

Velilerden Gözlem Notları 3: Ruhunuza sağlık, olup bitenleri akranları ile konuşmak kızıma çok iyi gelmiş. Sevgiler.

The post Çocuklar Nasılsınız? appeared first on Sivil Sayfalar.

Raporun sonuç bölümünde elde edilen veriler şöyle özetleniyor:

Araştırma sonuçları, iklim değişikliğinin çocuklar üzerindeki ciddi etkilerini net bir şekilde ortaya koymuştur. İzmir’in Gaziemir ilçesinde gerçekleştirilen bu çalışma, çocukların iklim değişikliği konusunda orta düzeyde farkındalığa sahip olduğunu ancak bu konuda endişe ve korku duyduklarını göstermektedir. Çocuklar, iklim değişikliğinin gelecekteki yaşamları üzerindeki olumsuz etkilerinden kaygı duymakta ve bu konuda daha fazla bilgi ve eğitim talep etmektedirler. Araştırma, çocukların iklim değişikliğine karşı kişisel eylemler gerçekleştirme konusunda istekli olduklarını, ancak bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadıklarını ortaya koymuştur. Ayrıca, çocukların iklim değişikliğinin etkileri nedeniyle oyun alanlarının azalması, sağlık sorunları yaşaması ve psikolojik olarak etkilenmesi gibi doğrudan ve dolaylı etkilerden etkilendikleri görülmektedir.

Raporun tam metnine E-kütüphanemizden ulaşabilirsiniz.

The post Çocuk Hakları Perspektifinden İklim Sorunları Raporu Yayınlandı! appeared first on Sivil Sayfalar.

Kampanya hem kişisel hem de kurumsal imzaları bekliyor: Kampanyaya imza için link

The post Çocuk Hakları Savunucuları: Çocukları Araçsallaştırmayın! appeared first on Sivil Sayfalar.

Etkinliğe katılmak için buradaki linkte yer alan formu doldurabilirsiniz. Formu doldurduğunuzda email adresinize bir onay maili gelecektir. Bu onay mailini aldığınızdan emin olun. Zoom linki etkinlikten bir gün önce email ile iletilecektir. 

Konu: Çocuk Haklarına Kısa Bir Bakış: Çocuk Katılımı ve Güvenliği Nedir, Ne Değildir, Nasıl Sağlanır?

Konuşmacı: Ceren SUNTEKİN (Çocuğa Karşı Şiddeti Önlemek İçin Ortaklık Ağı Yürütme Kurulu üyesi & Çocuk ve Gençlik Çalışmaları Uzmanı)

Kolaylaştırıcı: Cansın Kuvvet (Uluslararası Sivil Toplum Ağı Derneği)

Tarih: 27 Eylül 2023 Çarşamba, 20.00

Yer: Zoom

İletişim için: cansin@icsna.com.tr  

Afişin görsel betimlemesi: Sol üst köşede Uluslararası Sivil Toplum Ağı Derneği’nin logosu, sağ üst köşede Hak Odaklı Yaşam Projesi logosu, ortada “Hak” Webinarları Serisi yazısı, görselin orta kısmında Ceren SUNTEKİN ve Cansın KUVVET’in fotoğrafları yer almaktadır. 

Ceren SUNTEKİN’in fotoğrafının altında “Çocuk ve Gençlik Çalışmaları Uzmanı” ve “Çocuğa Karşı Şiddeti Önlemek İçin Ortaklık Ağı”; Cansın KUVVET’in fotoğrafının altında “Moderatör” ve “Uluslararası Sivil Toplum Ağı Derneği” yazmaktadır.

En altta ortalı “Çocuk Katılımı ve Güvenliği Nedir, Ne Değildir, Nasıl Sağlanır?” yazısı, onun da altında “27 Eylül 2023 Çarşamba saat 20.00 Zoom” yazmaktadır.

The post Hak Odaklı Yaşam Projesinin ‘Hak Webinarları’ Devam Ediyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Saat: 19:00 – 21:00

Atölyeyi uygulayıcıları: Aslıhan Niksarlı (Roots and Shoots) ve Cem Demirayak (Bilgi Çocuk Çalışmaları Birimi)

Yer: Zoom/Çevrim içi

Bu atölye; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Komitesinin yakın zamanda ilk taslağını yayınlamış olduğu Genel Yorum 26 odağında iklim krizinin çocuk haklarına etkisi üzerine genel bir çerçeve çizmeyi ve birlikte tartışma ortamı yaratmayı amaçlamaktadır.

Atölyede;

• İklim krizinin çocuk haklarına etkisi nedir?
• Çocukların ve gençlerin deneyimleri neler söylüyor?
• Çocuk hakları iklim krizi ilişkisine dair ÇHS bize nasıl bir çerçeve sunar?
• Genel yorum 26 taslak metni ne söylüyor? Görüş toplama süreci nasıl işliyor?
• İklim krizinin çocukların haklarına etkisini azaltmak için neler yapılabilir? soruları üzerine yoğunlaşılacaktır.

Katılım formu için tıklayınız!

Katılım formunu 21 Ocak 2023 Cumartesi günü saat 17.00’ye kadar doldurmanız beklenmektedir. Katılım ücretsizdir. Formu doldurmanız yeterli olup ayrıca bir onay e-postası gönderilmeyecektir.

Atölye zoom üzerinden yapılacak, zoom bağlantısı atölye sabahı e-posta olarak paylaşılacaktır.

The post İklim Krizi ve Çocuk Hakları Atölyesi  appeared first on Sivil Sayfalar.

Mesela bazen yetişkinlerle konuşurken bizi önemsemeyebiliyorlar. Bizim için çok mantıklı olan şeyler onlara saçma geliyor. Öyle olunca kendimi özgürce ifade edemiyorum.

Aslında yaptıkları bir şey yok ama, gözlerinden, duruşlarından seni dinlemediğini anlıyorsun. Geçiştirmeye çalışıyorlar. Çoğu zaman çocukların fikirlerini önemsemiyorlar.

Bazen bir işleri olduğu için de dinlemediklerini biliyorum ama “nasıl olsa çocuk”, “önemli bir şey demiyordur” diye dinlemiyorlar. Ben öyle hissediyorum.

Büyükler böyle hissettiğimizi anlarlarsa bunu değiştirebilirler bence. Bizim yapabileceğimiz şey ise burası gibi yerlere (Sivil Sayfalar’a) daha çok katılmamız olabilir. Çocuklar için ne kadar uygun alanlar olursa o zaman biz de (yetişkinler tarafından) görünebiliriz. Bunu fark ediyorum.

Sivil Sayfalar çalışmasında duyulmamış hissetmiyorum çünkü buranın amacı o. Burası zaten çocuk hakları ile ilgili ve çocukların kendilerini özgürce anlatabilmesi için kuralları olan bir yer. Başka yerlerde bu ilkeler olmadığı ama burada çocuk hakları ile ilgili ilkeler olduğu için burada rahat ediyoruz.

Gerçekten yetişkinler haksız oldukları zamanlarda da çoğu zaman kendilerini haklı çıkarıyorlar. Mesela bazen bize ne yapmamız gerektiğini söylüyorlar, ama onu yapınca da kızıyorlar. Bir dedikleri bir dediklerine uymuyor ya da kendimi savunabilmem için bana alan açmıyorlar.

Bazen bir yetişkin şaka yapıyor. Herkes gülüyor ama çocuklar öyle bir şaka yapsa, hiç gülmüyorlar, dinlemiyorlar bile. 

Ülkeyi yönetme işine gelinirse ise, bence de belli yaşından üstündekiler, mesela 10-13 yaşından sonraki çocuklar oy kullanabilir. 

Deniz (10): Annem beni etkinliklere sokmak istiyordu. Ararken burayı buldu. Bana anlatınca ilgimi çekti, ben de katılmak istedim. Burada en çok hoşuma giden şey kendimi ifade edebilmek. Benim gelecekle ilgili hayallerim hem futbolcu hem de mimar olmak. Matematiği çok seviyorum, halam da mimar, ondan dolayı mimar olmak istedim. Uzun zamandır da futbol takımındayım. Ben bu iki şeyi aynı anda yapmak istiyorum.

Burada Zoom’da toplanıyoruz ve bir konu seçiyoruz. Herkesin onayından sonra hazırlık yapıyoruz. Bence birçok yetişkin burada yazdıklarımızı duymuyor. Belki sadece bizim akrabalarımız biliyordur burayı. Daha çok duyurmak iyi olur.

Büyüklere bu sayfaya duyurabilmek için biz de kendi arkadaşlarımızdan bunu anne babaları ile paylaşmalarını isteyebiliriz.

Fatih (11): Annem Sivil Sayfalar-Çocuklardan sayfası bilgi verdi, önerdi. Ben de olur, dedim. İlk katıldığım toplantıda başka yaşlardan çok fazla çocuk vardı ama endişe duymadım, kendi yaşımla çalışabileceğimi anladım.

Burada farklı konular altında tartışıyoruz. Dilersek bunları kağıda döküyoruz. Burada farklı fikirler var. Ben yazılımcı olmak istiyorum bir de illüstratör olmak istiyorum ama hayalimde dünyayı gezmek var. Yetişkinlerin bizi duyması için Sivil Sayfalar’ın büyümesi daha çok kişiye ulaşması lazım. Ama yetişkinlerin çocukları duyması için empati yapması lazım. Dünyada yetişkinlerin egemenliği var, her şeye onlar karar veriyor. Başkanlar hep onlar ama bizler de varız bu dünyada, bizler de bu dünyada yaşayan bireyleriz. O nedenle empati yapabilmeleri lazım. 

Ben mesela oy kullanabilmek isterdim. Bazı çocuklar hiç düşünmeden ülke yönetimiyle ilgili anne babası ne karar veriyorsa onu söylüyor ama her çocuğun aslında belli bir yaştan sonra değerlendirme kapasitesi var. Beş yaş olmaz ama 15 yaşında bir çocuk kimin ülkeyi, nasıl yöneteceğine karar verebilir.

Çocuklar düşünemez bilemez diyorlar ama sırf çocuklar değil, yetişkinler de düşünmeden, araştırmadan tanıdıklarının dediklerine göre oy kullanıyorlar.

Yetişkinlerle ilgili bir diğer sıkıntım öğretmenlerle ilgili. Öğretmenlerin aramızdaki problemlere karşı sürekli “kendi aranızda çözün” demesi beni çok rahatsız ediyor. Böyle olunca hiç bir problem çözülmüyor. Bence bu, yetişkinlerin çocukları başından savma taktiği aslında ve biz bunun farkındayız.

Eren(10): Ben buradan, annem sayesinde haberdar oldum. Annem önerdi, ilk tanışma toplantısına katıldım. Sevdim bu işi ve geldim. Yazarlığı hobi olarak yapmayı seviyorum fakat bir akşam ailecek Jurasic Park filmini izledim, efektleri çok etkileyiciydi. O akşam düşündüm ve film yapmaya karar verdim.  Sivil Sayfalar’daki bu toplantılarımız film yönetmeni hayalimi olumsuz etkilemediğini düşünüyorum.

Burası çocuk haklarını savunduğumuz ve sunduğumuz bir alan. Aynı zamanda grup olarak çalıştığımız bir alan. İş birliği yapıyoruz, beraber hareket ediyoruz. Konsey gibi kararlar veriyoruz. Bizi yetişkinlerin daha çok duyması için iki sözcük var: Çocukları dinleyin!

Burada ne yaptığımızı merak edenlere Zoom’da görüşüyoruz, çok eğleniyoruz. Çocukların sesini duyurmaya çalışıyoruz derdim.

Çocuklara kulak vermeye niyeti olanlar bizi bulabilirler bence…

Bazı yetişkinler çocukları dinleyebiliyor, ama bazıları da (biliyorum yetişkinleri savunmuş gibi oluyorum ama) işleri başından aşkın onlar; bazen gerçekten çok yoğunlar. Belki de bilerek değildir bu dinlememe durumu. Onlar da haklı ama yetişkinler çocuklara karşı hep haklı gözüküyor. Sorun burada. Çünkü bazen aslında bir yetişkin çocuğa yanlış davranıyor, yanlış bir şeyler söylüyor. Ama diğer yetişkinler “o nasıl olsa çocuktur” diye, “çocuksa bilgisiz” diye düşünüp yetişkinin karşısındaki çocuğu haksız buluyor. 

Rüya (10): Çocukların oy kullanması iyi olur ama bence 12 yaşın üstündeki çocuklar kullansa iyi olur. Annemden haber aldım Sivil Sayfalar’ı, benim de ilgimi çekti ve katıldım. Geldiğimde bir değişik hissettim, “ne yapacağız acaba” dedim. Hep merak içinde oldum. Yaptığımız şeyi anlayınca çok eğlenceli geldi.

Bilmeyen kişiler için buraya gelmelerini öneririm çünkü herkesin eşit olmasından ve çocuk haklarından konuşuyoruz.

Çocukken parmak kaldıran öğrencileri seçmenin güzel olacağını düşünerek öğretmen olmak istiyordum. Bir şeyler öğretmek sonra bir kahve içmek ve sonra tekrar öğretmek bana güzel geliyor. Sonra Koreli birileri ile tanıştım ve oraya gitmeyi hayal ediyorum. 

Yetişkinlere şunu söylemek isterim, özellikle de öğretmenlere bir çağrıda bulunmak istiyorum. Bazen arkadaşlarımızla tartışıyoruz ve bize diyorlar ki kendi aranızda çözün ama karşımızdaki kişi bizi dinlemiyorsa onu nasıl çözeceğiz kendi aramızda? Bizim öğretmenlerden arabuluculuk yapmasına, dengeyi kurmayı sağlamasına da ihtiyacımız var.  Yani sonunda çözüm olarak bir küsme durumu olursa bu iyi olmaz. 

Asya (11): Dünyadaki çocukların seslerine kimse pek kulak vermiyor. Çocuklar hep ikinci planda ama burada çocuklar birinci planda ve seslerimizi yetişkinlerin duyması için çalışıyoruz ve herkes fikirlerini söyleyerek çeşitlilik ortaya çıkıyor ve onu yayınlıyoruz.

Herkesin bizi daha çok görebilmesi için belki TikTok kullanmak iyi olur. Gençlerin popüler olarak kullandığı bir alan diye bunu düşündüm ama yetişkinlerin duyması için Instagram kullanılabilir.

Batu (11): Sivil Sayfalar’da ne yaptığımızı merak edenlere şunu anlatmak isterdim: Pirinç ayıklamak gibi. Önce ana konuyu belirliyoruz, sonra buradaki arkadaşlarla onu daha farklı yönlerden daha iyi hale getiriyoruz!

Bir de buradan veganlığı yaygınlaştırmayı isterdim. Hayvansal hiçbir şeyi tüketmemek veganlık. Et, yumurta, yoğurt, hiçbir hayvansal gıda tüketmiyorsunuz. Diyet gibi bir şey ama daha zoru. Ben vejetaryen olmayı denedim ama biz bebekliğimizden beri hayvansal gıdalara alışık olduğumuzdan bunu bozmak çok zor oluyor.

Duru (9): Burada ne yaptığımızı merak edenlere şunu derdim: Zoom’da buluşuyoruz ve bazı konuları tartışıyoruz. Herkes fikrini söylüyor ve onlardan yeni konular çıkarıyoruz.

Burada anlattıklarınızı bazen ben kaleme alıyorum ama bazen de sizler yazıyor ya da çiziyorsunuz. Yazmak, çizmek nasıl bir eylemdir? Kendini bu şekilde ifade etmek isteyenlere neler önerirsiniz?

Asya (11): Ben roman yazıyorum. Yazdığınız ilk yazının kötü olması normal. İlk başta basit bir halde yazıyorsunuz, o sizin taslağınız oluyor. Sonra onu geliştirebilirler. İlk akıllarına geleni bir şey hesap etmeden kağıda döksünler, sonra onu üzerine çalışsınlar. Ben yazar olmak isteyenlere bunu önerebilirim.

Ben yazı yazmak isteyen arkadaşlarıma baskı hissetmemelerini öneriyorum. Mükemmel yazmak zorunda değilsiniz, kendi içinizden geldiği sürece yapın. Kalıpları aşın, başkalarını değil, kendinizi dinleyin, siz ne yapmak istediğinizi düşünün ve onu yapın.

Batu (11): Resim yapmak yaratıcılık isteyen bir şey ama portre gibi çizimler için yaratıcılığa gerek olmayabilir. Bir de resim yapmak isteyen çocuklar her yerde her koşulda çizim yapmalılar, vazgeçmemeliler. Kötü olduğunu düşünebiliriz belki ama yanılabiliriz çünkü aslında çocuk olduğumuz için gelişim aşamasındayız. Belki ruhsal olarak sevmeyebiliriz yaptığımızı ama aslında bu, doğru bir değerlendirme olmayabilir.

Yazarlığı ise küçük yaşta başlamak avantaj sağlıyor, aslında her şey için öyle. O da yaratıcılık gerektiriyor bence.

Asya’nın yorumuna bir şey eklemek istiyorum. Bazen bir yazı yazıyorsun bir hisle, sonra ara veriyorsun ve sonra tekrar o yazıya döndüğünde başka hislerle yazının başına oturuyorsun ve bambaşka bir yazı çıkabiliyor.

Bir de her şey kafada bitiyor. Mesela bir şey yapamadım ve onu yapamayacağım artık diye bir algı oluşuyor. Böyle hissedince hemen bırakıyoruz böyle; aslında biraz daha denesek başarıya ulaşabileceğiz belki de. Bence beyin gücü çok olağanüstü bir güç. Bir aralar aklıma takılan bir şey vardı. Psikolojik bir enerji topu oluşturduğumu düşündüm, onu atabilirsin ve enerjini gönderebilirsin. Sağlık açısından kullanılabilir belki. Kastettiğim daha çok insanın içindeki ruhsal enerji, iç enerjimizi çevremize ulaştırmak gibi bir şey. Bunun için bunu çok istemek ve aklımızda onu canlandırmak gerekebilir.

Mesela sana doğru gelen bir havayı rüzgar olarak da algılayabilirsin, birinin desteği olarak da algılayabilirsin, Eren’in söylediği gibi bu hayal gücü ile de ilgili.

Eren (10): Ben de yazar sayılırım, ben de kitap yazıyorum ara sıra, ben gerçek hayattan da esinlenebiliyorum. Yani yazar olmak isteyenlere bunu önerebilirim. Gerçek hayatta olanları çarpıtarak da yazar olabilirler. Mesela hoş bir manzara var karşımda ben ona dağ eklerim, değişik anıtlar eklerim ve o bir hikayeye dönüşür. 

Resim yaparken de önce çizeceğim şeyi planlarım. Ben mesela eskiz yapmayı sevmiyorum. Direkt resmin kendisine geçiyorum. İlk kaba hatlarından başlıyorum çizmeye. Mesela daire şeklinde bir şey çizerim, sonra daire içine yönelirim. Önce dış hattı çiziyorum, sonra iç hat ve ayrıntılar için çalışıyorum.

İyi bir yazar olmak isteyenlere hayal gücünü kullanmalarını tavsiye ederdim. Yani olayları tam tersine çevirmek, farklı şeyler uydurma yeteneği gibi bir şey. Mesela uzay gemisi yaparız, bir gezegene iner, burada insanlar vardır ama mesela gündüzleri uyur, geceleri işe, okula giderler. Bildiklerimizi ters yüz ederek de hayal gücümüzü kullanabiliriz.

Doğa (9): Resim yapmak ve kendini çizimle anlatmak isteyen çocuklar için önerim, ilk başta benim gibi “ben güzel resim yapamıyorum” diyebilir, ama çalışarak, tekrar tekrar çizim yaparak bunu geliştirebilirler. Yazarlık yapmak isteyen çocuklar ise hayal gücünü geliştiren oyunlar var, onları oynayabilirler.

Çocuklardan sayfası, Friedrich Ebert Stiftung Türkiye Derneği desteği ile hazırlanmaktadır ve derneğin görüş veya tutumunu yansıtmaz. Sayfadaki içeriklerden sadece Sivil Sayfalar sorumludur.

Sivil Sayfalar- Çocuklardan sayfası, yetişkinlerin gündeminden bıkan ve kendi gündemini duyurmak isteyen, yaşamı, yaşanılanları kendi bakış açısından anlatmayı dileyen, sesini duyurmak için alana ihtiyaç duyan yazar, çizer, danışman 21 çocuk haberciden oluşmaktadır.

Dört farklı yaş grubu gönüllü çocukla çevrimiçi olarak hafta içi toplantılar yapıldıktan sonra, çocukların kararları ve fikirleri ile haberler hazırlanmaktadır. Toplantılar  “Çocuk Haklarına Duyarlı Habercilik Politika Metni” ilkeleri çerçevesinde yapılmakta; sayfa içerikleri çocukların beyanı esasında, hak temelli olarak, bu ilkeler uyarınca hazırlanmaktadır.

“Çocuklardan” sayfası, çocukların seslerini duyurabilmesi için katılım haklarını ve güvenliğini öncelikleyen bir alan olarak kurgulanmıştır.

Çalışmalar, çocukların onayı ve gönüllüğü ardından bakım verenlerinin onayı ve desteği ile Ceren Suntekin eşliğinde yürütülmektedir.

Yayına hazırlayan ve illüstrasyon: Ceren Suntekin, Aralık 2022

The post Çocuk Yazarların Sivil Sayfalar Macerası ve Yetişkinlere, Yazar Olmak İsteyenlere Bir(kaç) Çift Söz appeared first on Sivil Sayfalar.

33 yıl önce bugün, Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen Çocuk Hakları Sözleşmesi, dünyanın her yerinden çocukların haklarını koruyan en temel belge. 196 ülkece taraf olunan sözleşmenin imzalandığı 1989’dan bugüne çocuk hakları açısından kazanımlar elde edildi ancak hala acil harekete geçilmesi gereken başlıklar var. Bunlardan yoksulluk, iklim krizi ve savaşlar çocukları çok etkiliyor.

*Türkiye’deki çocukların % 44,3’ü yoksulluk veya sosyal dışlanma riski altında yaşıyor. Bu oran, AB ülkelerinde ortalama % 23,6[3].

*Türkiye’deki çocukların % 33,7’si ‘maddi yoksun’; yani ısınma, temizlik ve beslenme gibi temel ihtiyaçlarını karşılamakta ciddi güçlük çekiyor[4].

20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü’nde de Hayata Destek Derneği, yoksulluğun getirdiği eğitim eşitsizliğini duyurmak ve çocukların yoksulluk çemberini kırmak adına devam ettirdiği ‘Bu Çantalara Kulak Verin’ kampanyasına desteğe çağırıyor.

Kampanya kapsamında, bir ilkokul çocuğunun başlıca kırtasiye ihtiyaçlarını içeren okul çantası OKİ ve kişisel temizlik malzemesi ihtiyaçlarını içeren hijyen çantası HİJİ, derneğin çalışma sahası olan 10 il başta olmak üzere Türkiye genelinde ihtiyaç sahibi çocuklara ulaştırılıyor. Destekçiler, Hayata Destek Derneği’nin bağış sayfası üzerinden OKİ ve HİJİ çantalarını ihtiyaç sahibi çocuklara hediye etmek amacıyla bağışta bulunabiliyor.

The post Hayata Destek Derneği: Çocuklar Yoksulluk Döngüsünden Çıksın appeared first on Sivil Sayfalar.

A) Çocuk haklarının ve çocuğun iyi olma halinin desteklenmesi;

• Çocuk yoksulluğu ile mücadele, eğitim dışında kalan çocuklar ve çocuk işçiliğine yönelik çalışmalar,
• Özellikle yetişkinlerle ve çocuklarla çocuk hakları (ayrımcılık, şiddetsizlik, vb.) üzerine yapılan faaliyetler,
• Çocuğa yönelik ihmal ve istismarın önüne geçebilecek, çocuğun beden ve ruh sağlığını korumaya yönelik çalışmalar,
• Başta iklim ve ekoloji olmak üzere sivil toplumun farklı alanlarının çocuk hakları ve çocuk çalışmaları ile kesişiminde yapılan çalışmalar,
• Dijital araçlar, dijital dünyada çocuklar ve dijital araçların güvenliği üzerine çocuklarla yapılan faaliyetler,
• Çocuk hakları ve çocuk katılımının yaklaşan genel seçimle ilgili paydaşların gündemine dahil edilmesi ve bu çerçevede demokrasi kültürünün geliştirilmesine yönelik çalışmalar,
• Acil durumlarda (doğal veya insan eliyle gerçekleşen afetler/olaylar) çocuklara yönelik destekler.

B) Çocuk çalışmaları alanının ve bu alanda çalışan STK’ların güçlenmesi;

• Alanda çalışan hak temelli kuruluşların varoluşlarını destekleyen (kira, fatura, maaş, vb.), kurumsal kapasitelerini güçlendiren çalışmalar,
• Alandaki diğer paydaşlarla (STK’lar, aktivistler, uzmanlar vb.) çocuk hakları zemininde dayanışma, işbirliği ve ağ kurma temelli faaliyetler,
• Çocuk hakları alanını destekleyen, alanın ihtiyaçlarını ortaya koyan veya ihtiyaçlara yönelik çözümler sunan araştırma, veri çıkarma, raporlama, çeviri gibi çalışmalar,
• Alanın ve alandaki STK’ların sorunlarının ve çözüm önerilerinin konuşulduğu/tartışıldığı çalışma toplantıları,
• Alanda çalışan kuruluşların itibarını ve çocuk hakları alanında çalışan kişilerin/uzmanların esenliklerini gözeten, onları güçlendiren çalışmalar.

Aşağıda yer alan başvuru kriterlerine uyan ve tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar hibe programına başvurabilirler:

• Dernek, vakıf, kooperatif ya da kâr amacı gütmeyen ve tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar,
• Çocuk alanında deneyim, kurumsal kapasite ve vizyona sahip olan,
• 2021 yılından beri sahada aktif olarak çalışan,
• 2021 yılı gelirleri 30.000 TL ile 3.000.000 TL arasında olan kurumlar (başvuran kuruluş bir vakıf üniversitesi merkezi ise bu birimin gelirleri geçerlidir).

Çocuk Fonu 2022 dönemi kapsamında STK’lara dağıtılacak hibenin toplam tutarı en az 390.000 TL’dir. Başvuru yapan STK’lar hibe programından en fazla 130.000 TL talep edebilirler.

Fona başvurmak isteyen kuruluşların başvuru formunu eksiksiz şekilde doldurarak 21 Kasım 2022 Pazartesi günü saat 18:00’e kadar göndermeleri gerekir.

Çocuk Fonu 2022 dönemi hakkında detaylı bilgilere (başvuru koşulları, değerlendirme kriterleri ve fon takvimi) ve başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Çocuk Fonu’nun 2022 Dönemi Başvuruları Açıldı appeared first on Sivil Sayfalar.

• Eğitim Tarihleri: 30-31 Mart ve 1 Nisan 2022 (Her gün 13.00-16.00 saatleri arasında, günde 3 saat)
• Eğitim Yeri: Zoom – internet üzerinden
• Son Başvuru Tarihi: 26 Mart 2022 – saat 23:59

Eğitim Konuları

Çocuk Hakları İzleme Eğitimi, teorik ve pratik çalışmalardan oluşan günde 3 saat süren 3 günlük bir eğitim olarak tasarlandı.

Katılımcılara 3 ana başlık altında insan hakları izleme becerilerini geliştirme fırsatı sunuluyor:

• Çocuk hakları alanında uluslararası insan hakları standartları
• Çocuk haklarıyla ilgili izleme raporları hazırlama
• Çocukların hak izleme sürecine katılımı

Katılım Koşulları 

• Sivil toplum örgütlerinin gönüllü, çalışan veya üyeleri eğitime katılabilir.
• Katılımcıların temsil ettiği sivil toplum örgütünün insan haklarıyla ilgili bir alanda insan hakları izleme çalışma yapması ve planlaması tercih sebebidir.
• Eğitimin kalitesinin korunması, görüntülü atölye çalışmalarının gerçekleşecek olması ve etkileşimin sağlanması adına, Zoom platformunda gerçekleşecek eğitime “görüntü açık” şekilde katılmayı kabul eden sivil toplum temsilcileri kabul edilecek.

Katılımcıların Belirlenmesi

Eğitime katılım 30 kişi ile sınırlıdır.

Yapılan başvurular aşağıdaki önceliklere göre değerlendirilerek katılımcılar belirlenir:

• Başvuru formunun tam ve detaylı bir biçimde doldurulması (Tek kelimelik cevaplardan ibaret başvurular genellikle dikkate alınmamaktadır.)
• Başvuru amaçlarının eğitim programı ve Etkiniz AB Programı ile ilgili olması
• Sivil toplum örgütlerinin çalışma alanlarıyla ilgili çeşitliliğin sağlanması
• Cinsel, coğrafi ve tematik çeşitliliğin sağlanması

*Tam katılım göstermeyen katılımcılara sertifika sunulmaz.

Başvuru

• Eğitime katılmak isteyen sivil toplum örgütleri buradan başvuru formunu en geç 26 Mart 2022 Cumartesi günü, saat 23:59’a kadar doldurmalıdır.
• Başvuru sonuçları en geç 28 Mart 2022 tarihinde e-posta yoluyla iletilecek.
• Değerlendirme sonrasında katılımcı değişikliği kabul edilmeyecek.
• Detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

The post Etkiniz ‘Çocuk Hakları İzleme Eğitimi’ Düzenliyor appeared first on Sivil Sayfalar.