The post Bursa’da Yaşayan LGBTİ+ların Kent Hakkına Erişimi Araştırması appeared first on Sivil Sayfalar.

• Üniversite mezunu olmak,
• Kurumsal iletişim, halkla ilişkiler veya kaynak geliştirme alanlarında çalışmış olmak (tercihen),
• Gönüllülük deneyimine sahip olmak (tercihen),
• 24-35 yaşları arasında olmak (tercihen),
• Son 3 ay içerisinde SGK kaydı olmamak (tercihen)
• Günlük seviyede İngilizce konuşabilmek,
• Bursa’da ikamet etmek.

İş Tanımı

• Özel sektör başta olmak üzere, sivil toplum ve kamu kuruluşları ile iletişim ve işbirliklerinin geliştirilmesi,
• Derneğin bireysel ve kurumsal bağışçı ilişkilerinin geliştirilmesi,
• Kurumsal iletişim ve kaynak geliştirme stratejilerinin oluşturulması ve uygulanması,
• Yazılı, basılı ve dijital medya çalışmalarının yürütülmesi (basın bülteni hazırlama, medya, blog yazımı, sosyal medya içerikleri, dergi yazıları, vb.)
• Yardımseverlik koşularındaki kampanyaların yürütülmesi,
• Derneğin yürütmüş olduğu programlar ve faaliyetler ile ilgili ofis çalışmalarının yürütülmesi ve organizasyonunun yapılması,
• Gıda Bankacılığı Programının yürütülmesi ve koordinasyonunun sağlanması,
• İzleme-değerlendirme, raporlama, vb. çalışmalarının yapılması,

Aranan Yeterlilikler 

• Aktif araç kullanabilmek,
• Temel seviyede de olsa İngilizce iletişim kurabilmek,
• Etkili iletişim ve etkin sunum becerisine sahip olmak,
• Yazışmalarda dil bilgisi ve imla kuralları konusunda hassas olmak,
• Arşiv ve dokümantasyon oluşturma konusunda dikkatli olmak,
• Sivil toplum ve kent gündemini takip etmek,

Aranan Kişisel Özellikler 

• Derneğin amaç, hedef, ilke ve değerlerini benimseyen,
• Bir STK’da çalışıyor olmaktan ve toplumsal fayda sağlamaktan mutluluk duyan,
• Sosyal, pozitif, neşeli ve ikna kabiliyeti yüksek olan,
• Geri bildirim vermeyi ve bilgi paylaşmayı seven,
• İşler yoğunlaştığında sakin kalıp çözümler bulan,
• Yeni insanlar ve kültürler tanımaya meraklı,
• İşi ile ilgili inisiyatif alan ve iş süreçlerini geliştiren,
• Küçük ve büyük gruplarla uyumlu çalışan,
• Güven ve şeffaflıktan ödün vermeyen.

Başvuru

Adaylar fotoğraflı bir CV ve en fazla 1 sayfalık Motivasyon Mektuplarını, “Kurumsal İletişim Sorumlusu” konu başlığı ile info@gonulluhareketi.org adresine mail gönderebilir.

Son Başvuru Tarihi: 10 Eylül 2021

The post Gönüllü Hareketi Derneği Kurumsal İletişim Sorumlusu Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

İlk etapta Yeryüzü Derneği’nin çağrısı ve rehberliği ile kurulduk. Kendilerinden hemen her konuda destek aldık ve almaya devam ediyoruz. İlerleyen süreçte ülkemizdeki diğer gıda toplulukları ve kooperatiflerle gerek sosyal medya üzerinden, gerek çeşitli etkinlikler sırasında tanışma, fikir ve bilgi alışverişinde bulunma şansı yakaladık. Gıda toplulukları, üretim ve tüketim kooperatifleri, ve temiz gıda konusuna önem veren diğer dernekler sürekli iletişim halindeler. Paylaşım ve ortak akıl ile doğruyu bulma konusunda çok ciddi bir dayanışma olduğunu rahatlıkla belirtebiliriz. 

Bursa halkının toplulukla kurduğu iletişim hangi düzeyde? Tanınıyor mu topluluk?

Topluluk kurulalı henüz 6-7 ay oldu. İlk etapta temiz tarım konusuna kişisel merakı olan, üretim yapan ya da yapmayı planlayan, daha önceki topluluk girişimlerinde yer almış kişiler bir araya geldi. Ancak 2,5 Milyonluk bir şehir için yeterli bir sayı olduğunu söyleyemeyiz. Sosyal medya paylaşımları ve üyelerin tanıtımları ile git gide çoğalıyoruz. Bu konuda kentimizdeki farklı girişimleri de duymaktayız ve bu tarz girişimlerin günden güne arttığını duymak mutluluk verici. Sosyal medya paylaşımlarının gördüğü beğeni ve yorumlardan Bursa halkının konuya ilgi gösterdiği gayet açık. Ancak insanların kafalarındaki tereddüt ve soru işaretlerini gidermek kolay değil. Tabi bir de bugüne kadar edinilmiş ve öğrenilmiş alışveriş alışkanlıkları da bir diğer engel. Bunları cevaplamak adına da çeşitli paylaşımlar yapıyoruz. Sayımızın giderek artacağına inanıyoruz. Umutluyuz. 

Düzenlediğiniz etkinliklerden ve faaliyet alanlarınızdan detaylı bir şekilde bahsedebilir misiniz?

Bursa Gıda Topluluğu, ülkemiz ve dünyadaki diğer gıda toplulukları gibi temiz, zehirsiz gıdaya erişimin bir hak olduğunu düşünen bireylerin bir araya gelmesi ile kurulmuştur. Temiz tarım yöntemleri ile insan sağlığına zararlı herhangi bir kimyasal girdi kullanmadan, doğaya ve hayvanlara saygı göstererek üretim yapan üreticilerden herhangi bir aracı olmaksızın ürünleri türeticilere / tüketicilere ulaştırıyoruz. Temiz gıdaya erişim bireylerin hakkı olduğu gibi, temiz gıda üreten üreticinin de emeğinin karşılığını tam olarak alması aynı seviyede bir haktır. Gıdamız temiz olduğu kadar adil de olsun istiyoruz. Topluluğumuz hiç bir kar amacı gütmeyen ve tamamen gönüllülük esası ile çalışan bir sivil toplum insiyatifidir.

Aylık periyotlarda topladığımız siparişleri üreticilerden tedarik ederek üyelerimize (türeticilerimize) ulaştırdığımız dağıtımlarımız ana etkinliğimiz. Bunun yanısıra belli zamanlarda tanıtım toplantıları düzenliyoruz; zaman zaman gönüllüler ve üyeler arasında fikir alışverişinde bulunmak ve çeşitli kararlar almak için de bir araya geliyoruz. Diğer topluluklarla beraber üretici ziyaretlerimiz oldu, ileride daha çok yapmayı planlıyoruz. 

En son Aralık sonunda düzenlenen 4. Gıda Toplulukları ve Kooperatifleri Çalıştayı’na paydaş olarak katıldık. Önümüzdeki dönemde de bu tarz çalıştaylara, tohum takas şenlikleri gibi etkinliklere katılmayı planlıyoruz. Tecrübe kazandıkça ve sayımız arttıkça kentimizde de benzer etkinlikler planlamayı, paydaşı olmayı isteriz. 

Size ilham veren bir gıda topluluğu var mı?

İlk kuruluşumuzda Yeryüzü Derneği’nin bünyesindeki gıda topluluklarının desteğini aldık ve benzer bir yapılanma sergiledik. Zamanla birçok topluluk ve kooperatif ile paylaşımlarda bulunduk. Onlardan öğrendiklerimiz de oldu. Yeni bir topluluğuz ve öğrenme evremiz devam ediyor. 

Toplulukta kimler çalışıyor? Gönüllük ilkeleriniz neler?

Gönüllü olmak isteyen herkes ihtiyaç duyulan konularda çalışabilir. Şu an 3-4 kişilik çekirdek bir ekip var, ancak topluluğun büyümesiyle daha fazla gönüllüye ihtiyaç duyulacağı aşikâr. İmece usulü demek belki de yapılabilecek en yalın tanım olabilir. Çünkü gönüllü olmadığı halde çeşitli konularda, etkinliklerde destek veren birçok arkadaşımız mevcut. Herkes gerektiğinde elini taşın altına koyuyor. Gönüllülük ilkemiz, belli bir organizasyon ve emek isteyen işlerin “gönlünce” değil “gönülden”, ciddiyetle yapılması. Verilen görevlerin keyfekeder değil belirli bir sorumluluk çerçevesine gerçekleştirilmesi yegâne beklentimiz. 

Sizce Türkiye’nin tarım politikasındaki en büyük sorun nedir?

Kendi kendine yetebilen sınırlı sayıdaki ülkelerden biri iken, buğday dahi ithal edecek konuma düşmüş bir ülkeden bahsedeceksek, tarım politikasında yıllara yayılmış sorunlar silsilesinden bahsetmemiz ve bunları neden sonuç ilişkileri içerisinde analiz etmemiz gerekir.

Politik anlamda ana sorun, önlenemeyen köyden kente göç ve şehirlerdeki tarımsal alanların imara, kentleşmeye, sanayileşmeye açılması diyebiliriz. Bu yanlışların üzerine eklenen birçok hatalı karar, ülke tarımını maalesef kritik bir eşiğe getirmiştir. Kırsala yapılmayan yatırımlar, çiftçilerin maddi olarak yeterince desteklenmemesi, tarımda bilimin doğru ve yeteri kadar kullanılmaması, aşırı kimyasal kullanımını ve denetimsizliği gibi birçok sorun konuyu daha da karmaşık hale getirmiştir.

Somut olarak gelinen nokta gençlerin terk ettiği sadece yaşlılardan oluşan köyler, atıl durumdaki topraklarımız, tarım arazilerinin gereksiz kimyasal girdi kullanımı nedeniyle verimsizleşmesi ve çılgınca artan betonlaşma, kentleşme.Tüm bunların neticesinde şehirdeki insanların toprağa ve aldıkları gıdaya yabancılaşması da konuyu bir açmaza sürüklemiş, yapılan bu yanlış politikalara karşı güçlü toplumsal muhalefeti neredeyse imkansız hale getirmiştir. Bu olumsuzlukların tamamına karşın ortaya çıkan ve gün geçtikçe artan gıda toplulukları, kooperatifler ve temiz üreticiler umudun hala var olduğunu anlamak adına çok kıymetli. 

Sizce gıda toplulukları kentlerdeki gıda adaletini sağlamlaştırmak adına neler yapabilir?

Temiz gıdaya erişimin hak olduğunu ve kolay olabileceğini göstermek, sadece “organik’ten ibaret olmadığını ve finansal olarak erişilebilir olduğunu anlatmakla başlayabiliriz. Ama gıda adaletini sağlamak sadece gıda topluluklarının görevi olmamalı. Bizlerin yapabileceği en önemli şey bu konudaki farkındalığı artırmak, dayanışmayı yükseltmektir.

The post Bursa’dan Taze Bir Nefes: <br> “Temiz Gıdaya Ulaşmak Mümkün ve Kolay” appeared first on Sivil Sayfalar.

Eğitim için son başvuru tarihi: 21 Aralık.

Başvuru formuna buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

The post TSGA Bursa Sosya Girişimcilik Eğitimi Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Boğaziçi Üniversitesi Rektörlük Binası’nda gerçekleşen deklarasyona çalıştaya katılan belediye temsilcilerinin yanı sıra Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Zeydan Karalar katıldı. Çalıştayın açılışına ise Çiğli Belediye Başkanı Utku Gümrükçü ile Gaziantep Büyükşehir Belediyesi ve Türkiye Belediyeler Başkanı Fatma Şahin de katıldı. Fatma Şahin yaptığı konuşmada, “En büyük sorunun uygulamada olduğunu, zihinlerin buna hazır olmadığını görüyoruz. Bu konuların hızlı bir şekilde çözüme ulaşmasına ihtiyacımız var.” dedi.

 “İklim İçin Biz Varız”

İklim İçin Kentler deklarasyonunu, deklarasyon imzacıları adına “İklim İçin Biz Varız” diyerek okuyan Adana Büyükşehir Belediyesi Zeydan Karalar, kentlerin iklim krizindeki rolüne de dikkat çekti. Karalar, Küresel ölçekte doğal kaynak tüketiminin %75’inden, karbondioksit salımlarının %70’inden sorumlu olan kentlerin iklim değişikliğinin faili olduğunun altı çizilen deklarasyonda, adil, eşitlikçi ve yaşanabilir bir gelecek için iklim krizine karşı herkesin somut adımlar atması gerektiğini vurguladı.  Karalar: “Madrid’te yapılan toplantıyı ilgiyle izliyoruz. Oradaki sonuçlara göre de biz kendi alanımızda yetkimize giren ne varsa yapılabilecek onun tedbirlerini alacağız.” dedi.

Paris Anlaşması’nın 1.5°C Hedefi Taahüd Edildi

Basın toplantısında hazırlanan deklarasyon kamuoyu ile paylaşıldı ve imzacı 24 belediye, Paris Anlaşması’nın 1.5°C hedefinin gerçekleşebilmesi için belediyeler olarak üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getireceklerini ve somut adımlar atacaklarını taahhüt ettiler. Deklarasyonda ortaya konulan diğer taahhütler ise şöyle ifade edildi:

Bilimsel veriler ışığında, uluslararası standartlara uygun veri toplama yöntemleri kullanarak karbon salımlarını azaltmak ve krize karşı uyum politikalarını hayata geçirmek için İklim Değişikliği Eylem Planlarını hazırlayacaklar,

Yaşanabilir bir gelecek için kentlerde sürdürülebilir ulaşım, yenilenebilir enerji ve ekolojik tarım uygulamalarına öncelik verecekler,

İklim değişikliği ile mücadele eden yerel, ulusal ve uluslararası kurumları, girişimcileri, kooperatifleri ve sivil toplum örgütleri desteklenerek işbirliklerine dahil olunacak,

Hem kentlerde risk altında bulunan yurttaşlara hem de kentlerin altyapısını korumak için imar planlama süreçlerinde iklim krizi ve etkilerini önlemeyi önceliklendirecekler,

Paris Anlaşması’nın ortaya koyduğu vizyon çerçevesinde, 2030 yılına kadar küresel ısınmayı 1.5°C sınırında tutmak için, adil, eşitlikçi, yaşanabilir kentler için üzerlerine düşen sorumlulukları yerine getirecekler.

Madrid’te devam eden BM İklim Değişikliği Zirvesi (COP25) sırasında açıklanan deklarasyon, Türkiye’deki belediyelerin de dünyanın geri kalanında olduğu gibi iklim acil durumuna kayıtsız kalamadıklarını gösteren ilk taahhüt belgesi olduğu için tarihi önem taşıyor. İklim krizi Türkiye’nin yüzde 61’ini endişelendiriyor, kentlerde önemli çevresel, ekonomik ve sosyal sorunları derinleştiriyor.

İklim Krizi İçin İmza Atan Belediyeler Şunlar

Adana Büyükşehir Belediyesi

Ankara Büyükşehir Belediyesi

Aydın Büyükşehir Belediyesi

Bursa Büyükşehir Belediyesi

Erzurum Büyükşehir Belediyesi

İzmir Büyükşehir Belediyesi

Bolu Belediyesi

Edirne Belediyesi

Rize Belediyesi

Tunceli Belediyesi

Acıpayam Belediyesi (Denizli)

Tepebaşı Belediyesi (Eskişehir)

Avcılar Belediyesi (İstanbul)

Bağcılar Belediyesi (İstanbul)

Beşiktaş Belediyesi (İstanbul)

Kadıköy Belediyesi (İstanbul)

Sarıyer Belediyesi (İstanbul)

Sultanbeyli Belediyesi (İstanbul)

Bornova Belediyesi (İzmir)

Çiğli Belediyesi (İzmir)

Karşıyaka Belediyesi (İzmir)

Fethiye Belediyesi (Muğla)

Bodrum Belediyesi (Muğla)

Çerkezköy Belediyesi (Tekirdağ)

The post 24 Belediye İklim Krizi İçin Harekete Geçti appeared first on Sivil Sayfalar.

“Kayyım Kararları Derhal Geri Alınmalıdır”

HAK İnisiyatifi de açıklamasında, başkanların görevden alınmasının kabul edilemez olduğunu belirterek, “Demokratik siyasete darbe vuran, halkın temsiliyet hakkını gaspeden bu uygulama Türkiye’nin en önemli meselesi olan Kürt sorununun meşru siyaset alanı içinde çözümüne dair umutları da kırmaktadır. Seçilmiş başkanlar yerine kayyım atanması seçme ve seçilme hakkının açık ihlalidir. Bu karar belediye başkanlıkları ile beraber seçilen Belediye Meclislerini de işlevsizleştirmektedir. Şehirlerinin yönetimine hiçbir şekilde katılım gösteremeyecek şekilde seçme hakları ellerinden alınan Diyarbakır, Van ve Mardin halkının tercihlerine saygı duymak merkezi yönetimin vazgeçilemez yükümlülüğüdür. HAK İnisiyatifi olarak, seçme ve seçilme hakkını hedef alan, demokratik siyaset alanını yok eden bu kararı kınıyoruz! Hukuka aykırı bu keyfi kararın derhal geri alınmasını ve meşru başkanlara unvanlarının, belediye meclislerine yetkilerinin iadesini acilen talep ediyoruz. “ çağrısında bulundu. Açıklamada, Kürt sorununun ancak barışçıl yollarla ve meşru siyaset alanının dinamiklerini güçlendirerek çözülebileceğinin altı çizilerek, “Hükümeti halkın tercihlerine ve hukuka saygılı olamaya davet ediyoruz.” ifadelerine yer verildi.

“Türkiye’nin Demokrasisine Bir Yarar Sağlamayacak”

Adana, Adıyaman, Ağrı, Ankara, Antalya, Artvin, Batman, Bingöl, Bitlis, Bursa, Denizli, Diyarbakır, Düzce, Gaziantep, Hakkari, Hatay, İstanbul, İzmir, Kars-Ardahan, Mardin, Mersin, Muş, Siirt, Şanlıurfa, Şırnak, Tunceli, Van ve Yalova baroları da yaptıkları ortak açıklamayla kayyım kararına tepki gösterdi. Kararın ‘darbe’ olarak nitelendirildiği açıklamada bunun Türkiye’nin demokrasisine yarar sağlamayacağı vurgulandı. İstanbul ve Ankara ve başka illerde belediyelerde uygulandığı üzere; görevden alınan belediye başkanlarının yerine, belediye meclis üyelerinden birinin başkan vekili olarak seçimine olanak vermeden doğrudan kayyum atanmasının çifte standart bir uygulama olduğu da belirtilen açıklamada, “Bizler;  barış içinde bir arada yaşama fikrini, demokratik hukuk devleti idealine olan inancı da tümden ortadan kaldıran bu hukuk dışı uygulamayı kabul etmiyoruz. OHAL uygulamalarının devamı olan bu hukuksuz uygulamadan vazgeçilerek, görevden uzaklaştırılan belediye başkanlarının derhal görevlerine iadesini talep ediyoruz. “ çağrısında bulunuldu.

The post Kayyım Kararlarına Tepkiler Sürüyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Eylül ayında yayınlanacak olan Benim Bisikletim Benim Şehrim filmi için yedinci ve son etkinlikleri, Ağustos ayı sonunda Doğu Anadolu Bölgesi’nde gerçekleşecek.

Bisikletli Kadın İnisiyatifi, Facebook Topluluk Liderliği Programı partnerliğinde çektiği ve Türkiye’de kadın, bisiklet ve kent bağını ortaya koyan filmin ilk fragmanını ve İstanbul, Mersin, Diyarbakır, Eskişehir, Muğla, Samsun ve Bursa’daki etkinlik videolarını youtube kanalından izleyebilirsiniz.

The post Benim Bisikletim Benim Şehrim Bursa’da Mert Fırat ile Pedal Çevirdi appeared first on Sivil Sayfalar.

Erişilebilir ve güvenilir gıdanın izini insan ağları üzerinden süren Yurttaşlık Derneği’nin “Yerel/Bölgesel Kamu Politikalarında Yurttaşın Sözü” Projesi  merkezine Meriç-Ergene, Susurluk, Marmara su havzaları ve İstanbul olmak üzere 4 bölgeyi alıyor. Proje temelde kamu politikalarına yurttaşların etki edebilme kabiliyetini artırmayı hedefliyor. 

Üretim ve tüketim alanında yaşanan sorunların ulaştığı boyut gıdayı temel yurttaşlık meselelerinden biri haline getiriyor. Bu durum yurttaşın kamu politikalarına muhalefet etme ya da katılım biçimini de değiştiriyor. Yurttaş kamu otoritesine etki etmeye çalışmak değil, yerel yönetimlerin dinamiklerine yaslanmaya başladığı ağlar kuruyor. Bunun kanıtlarından biri İstanbul’da günden güne sayısı artan gıda toplulukları ve alternatif gıda inisiyatifleri.

Bir veri olarak buraya koyalım; Bülent Şık’ın son makalesi “Kamuoyundan gizlenen halk sağlığı sorunları I” AB ülkelerinden 4 yıl sonra, ancak 1 Ocak 2018’de Türkiye’de yasaklanan tarım zehri Carbendazim’in bu ülkenin topraklarından hâlâ çıkabilmesinin serüvenini anlatıyor.

Ekibin Savunuculuk ve İletişim Koordinatörü Cansu Gürkan üreticilerle yaptıkları görüşmelerde, büyük üretim yapıları karşısında gücünü kaybeden küçük üreticilerin sürdürülebilir olma çabasıyla maliyeti düşürmek için kimyasal ilaç ve gübre kullanmak zorunda kaldıklarını aktarıyor. 

Hal böyleyken gıda konusunda ya bir devlet politikasına ihtiyaç var ya da bu işi sivil toplum ve yurttaş üstleniyor. “Yerel/Bölgesel Kamu Politikalarında Yurttaşın Sözü” Projesi onlardan biri. Gürkan ile detayları konuştuk. 

Kolay bir yerden başlayalım; “Kamu Politikalarında Yurttaşın Sözü Projesi” neyi hedefliyor,  kaç yıl sürmesi planlanıyor?

Tam adıyla “Yerel/ Bölgesel Kamu Politikalarında Yurttaşın Sözü Projesi”, Avrupa Birliği tarafından finanse edilen ve Yurttaşlık Derneği olarak yürüttüğümüz 2 yıllık bir çalışma. Temel olarak, yerel ve bölgesel düzeyde yurttaşın belirli stratejiler ve savunuculuk yöntemleri oluşturarak kamu politikaları ve demokratik yönetim süreçlerine katılımını desteklemeyi amaçlıyor. 

Bu noktada, kamu politikalarının oluşum sürecinde sivil toplumun sürece daha fazla dahil olması gerektiğini düşünüyoruz. Yurttaşların hayatını etkileyen kamusal meselelerde kendi sözünü geliştirmesi için kamu idaresi ve yurttaş arasındaki diyaloğun geliştirilmesi de büyük bir ihtiyaç olarak görünüyor. Bu nedenle, proje faaliyetleriyle yerel oluşumların farklı politika düzeylerinde güçlenmesini hedefliyoruz. Yani temel mesele; kamu politikalarının oluşturulma sürecindeki şeffaflık, hesap verebilirlik ve kapsayıcılık ilkelerini gözeten çalışmamız, yurttaşların yerel, bölgesel, ulusal ve uluslararası olmak üzere tüm politika üretimi süreçleri ve dinamikleriyle ilgili bilgi ve söz sahibi olması. Bunlara ulaşabilmek için havzalara saha ziyaretleri gerçekleştiriyor, sivil toplum temsilcileriyle atölyeler ve toplantılar yapıyor, yuvarlak masa toplantılarında kamu kurumları ve sivil toplum kuruluşlarını bir araya getiriyoruz. 

Üretim Ve Tüketim Aşamasında Yurttaşı Dahil Etmek Ana Eksen

Çalışmalarınızdaki katılımcılara baktığımız zaman, Türkiye’de gıda politikası üzerine çalışan kişi ve kurumun içinde olduğunu görüyoruz. Bu tema, kavramsal çerçeve nasıl belirlendi? Katılımcılarla birlikte mi? Yani, konu nasıl “gıda”ya geldi? 

Çeyrek asrı geride bırakan bir dernek olarak, yurttaşların yaşamlarını biçimlendiren karar ve eylemlerde doğrudan söz sahibi olabilmeleri için çalışmalar yürütüyoruz. Geride bıraktığımız yıllar içinde yaşanan ekonomik, siyasal ve ekolojik gelişmelerle birlikte yurttaşlık kavramının içeriği de değişti. Bu projemizin yapı taşını da yurttaş katılımı oluşturuyor.

Tüketiciler, pazarda ve markette ucuz ve sağlıklı gıdaya erişim kaygısı yaşarken; küçük ölçekli üreticiler ulusal ve ulusötesi üretim yapıları karşısında sürdürülebilir olmaktan uzaklaşıyor. Üretim ve tüketim alanında yaşanan sorunların ulaştığı boyut, yaşamsal girdilerin en önemli kaynağı olan gıda sorunsalını temel yurttaşlık meselelerinden biri haline getirdi. Kaldı ki, bu sorunsal kamu idaresinin de gündemini meşgul ediyor. Bu sebeplerden çalışmanın ana temasını “üretim ve ve tüketim boyutlarıyla güvenilir ve erişilebilir gıda” olarak belirledik. 

Marmara’da Diyaloğu Güçlendirmek Ön Planda

Proje için Meriç-Ergene, Susurluk, Marmara su havzaları ve İstanbul olmak üzere 4 bölge (İstanbul, Kocaeli, Kırklareli, Edirne, Tekirdağ, Çanakkale, Bursa, Balıkesir illeri) seçilmiş. Bu bölgelere yoğunlaşılmasının temel sebebi nedir? 

Hedef bölgelerin coğrafi olarak Marmara Bölgesi’nde toplanmasının birkaç sebebi var. Öncelikle, Yerel/Bölgesel Kamu Politikalarında Yurttaşın Sözü Projesi, 2013-2016 yıllarında yürüttüğümüz Bölgesel İdare ve Yerel Demokrasi Projesi’nin ikinci fazı olarak gerçekleştiriliyor. Bölgesel İdare ve Yerel Demokrasi Projesi faaliyetleri Türkiye idari sisteminde kabul edilmiş olan İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırılması (IBBS) yönteminde belirlenmiş birinci seviye bölgelerinden İstanbul, Akdeniz, Orta Anadolu, Batı Karadeniz, Doğu Karadeniz, Güneydoğu Anadolu bölgelerini kapsıyor, Marmara bölgesini kapsamıyordu. Projenin bu fazında Marmara Bölgesi’ne odaklanılmasının ilk sebebi bu. 

İkinci olarak, farklı bölgelerde faaliyet göstermek yerine tek bir bölgeye yoğunlaşmanın, ilgili aktörlerle ilişkileri ve diyalogu güçlendirmek, gerekli ağların kurulması için işbirliklerini oluşturmak ve çalışmaların etkisini daha iyi ölçebilmek gibi sebeplerle daha verimli olacağını düşündük. Marmara bölgesi, Türkiye’nin nüfus bakımından en yoğun bölgesi ve etki alanı oldukça geniş. 

Son olarak, lojistik olarak Marmara Bölgesi proje aktivitelerini gerçekleştirebilmemiz açısından çok daha erişilebilir. Sık sık gerçekleştirdiğimiz saha ziyaretleri, havzalarda yapacağımız toplantı ve atölyelerin yoğunluğu düşünüldüğünde, İstanbul merkezli bir dernek olarak, Marmara Bölgesi’nde çalışmalarımızı çok daha verimli gerçekleştirebiliyoruz. 

Marmara havzasında üreticilerin oluşturduğu kooperatif ve birliktelikleri, İstanbul’da tüketicilerin güvenli gıdaya ulaşmak için kurduğu ağları, Susurluk havzasında üretim ve tüketimde kadın emeğini, Meriç-Ergene havzasında ise gençlerin gıda ekseninde kamu politikalarına katılımlarını artırmak ve dijital platformları katılım mekanizmalarına ve üretim-tüketim ağlarına dahil etmelerini teşvik etmek konularında çalışıyoruz.  

Güvenilir gıda meselesi üretim süreçlerinden bağımsız düşünülmemeli. Üreticilerle yaptığımız görüşmeler bize, büyük üretim yapıları karşısında gücünü kaybeden küçük üreticilerin sürdürülebilir olma çabasıyla maliyeti düşürmek için kimyasal ilaç ve gübre kullanmak zorunda kaldığını gösteriyor. Üreticiler kullandıkları ilaçlardan kendi sağlıklarının da olumsuz yönde etkilendiğini dile getiriyor. Tüketicilerin güvenilir gıdaya erişimde yaşadığı sorunlar gibi, üreticiler için de ekolojik üretim, maliyetinden dolayı erişilebilir değil.

Üreticinin Sağlığı Da Kendi Kullandığı İlaçtan Etkileniyor

Gıda güvenliği konusu, biraz “büyük şehirli” derdi mi? Yoksa kasabalarda ya da köylerde de bu endişe yaşanıyor mu? Gözlemleriniz neler? 

Gıda güvenliği gıdaların hasatı, taşınması, işlenmesi, hazırlanması, depolanması ve son tüketiciye sunulması sürecinde gıda kaynaklı rahatsızlıklara ya da hastalıklara neden olan fiziksel, biyolojik ve kimyasal nitelikteki çeşitli risk unsurlarını önleyecek, zararsız kılacak ya da elimine edecek yaklaşımları ele alan bir kavram olarak tanımlanıyor. Büyük şehirlerde tüketiciler güvenli gıdayı temin etmekte güçlük çektiklerini belirtiyor. Aldıkları gıdada kimyasal kullanılması kaygısı yaşıyor, güvenli gıdayı bulabilse bile çok pahalı olduğu için erişemiyor. Fakat gıda güvenliği konusu sadece büyük şehirlerde sorun edilen bir konu değil. 

Öncelikle güvenilir gıda meselesi üretim süreçlerinden bağımsız düşünülmemeli. Üreticilerle yaptığımız görüşmeler bize, büyük üretim yapıları karşısında gücünü kaybeden küçük üreticilerin sürdürülebilir olma çabasıyla maliyeti düşürmek için kimyasal ilaç ve gübre kullanmak zorunda kaldığını gösteriyor. Üreticiler kullandıkları ilaçlardan kendi sağlıklarının da olumsuz yönde etkilendiğini dile getiriyor. Tüketicilerin güvenilir gıdaya erişimde yaşadığı sorunlar gibi, üreticiler için de ekolojik üretim, maliyetinden dolayı erişilebilir değil. Kırsal bölgelerde yaşayan ve üretim yapan kişiler için güvenli gıda konusunda yaşanan endişe ilk olarak burada kendisini gösteriyor. 

İkinci olarak, kasaba ve köylerde yaşayan tüketiciler de erişebildikleri gıda konusunda kaygılı. Örneğin Ergene kirliliği Trakya bölgesinde, kasaba ve köylerde yaşayan kişilerin de gıdaya güvenini düşürüyor. Ya da Çanakkale’de yaşayan tüketiciler burada üretilen domatesi tüketmek istemiyor.. Bunun yanında bir bölgedeki çevre kirliliği yalnızca o bölgeyi değil, o bölgede üretilen ürünün dağıtıldığı tüm bölgeleri etkiliyor. Büyük şehirlerden küçük şehirlere, kasabalardan köylere, görüştüğümüz kişilerin çoğunluğu yediği gıda ürünleri konusunda endişeli. 

Diğer taraftan, üretimden yabancılaşan tüketim alışkanlıkları, gıdaya dair bilgilerde güvensizlik, sağlık problemlerindeki artış, gelir yetersizliğinden dolayı tüketicilerin sağlıklı gıdaya erişememesi gibi sebeplerle, İstanbul’un güvenli gıdaya erişim sorununu en yoğun yaşayan şehir olduğu açık. Diğer yandan İstanbul’da gıda toplulukları ve alternatif gıda inisiyatiflerinin sayısı günden güne artmakta. Bunun bir sebebi İstanbul’daki zaman sıkıntısı iken, daha önemli bir diğer sebebi ise İstanbul’un doyurucu bir tarımsal üretim yapısına sahip olmaması. İstanbul, yüzde 85’den fazla tarımsal ürün, yüzde 99 hayvansal üretimde diğer illere bağımlı.

Yeni Toplumsallık Arayışları Yeşeriyor

Yurttaşların merkezi kamu politikalarına katılım kanallarının güçlendirilmesi ihtiyacı ortada. Özellikle üretimden tüketime kadar bütün süreçlerde denetim ve destekleme politikalarının kamu yararı anlayışıyla daha da şeffaflaşması ve etkin hale getirilmesi gerekiyor. Bu durum bir yandan vatandaşların kendi taleplerini seslendirmeye ve “örgütlenme” ağlarını kurmaya başlamasının da temel neden oluşturuyor. Siz bu durumu projenizde nasıl ele alıyorsunuz? 

Gözlemimiz büyük katılımcı platformlar, kitlesel protestolar ve davalar gibi yöntemlerin giderek şekil değiştirdiğine ve alternatif çözümler oluşturmaya yönelik. Gıda özelinde konuşursak, yurttaş inisiyatifleri alternatif üretim ve tüketim ağlarına katılmak ve denetim mekanizmaları kurmak gibi yeni toplumsallık formları arayışlarına yöneliyor. Özellikle kamu otoritesine etki etmekten çok yerel yönetimlerin olanak ve dinamiklerine yaslanmak daha sonuç alıcı olarak algılanıyor. Bizim çalışmamızın ana ekseni de bu yönelimleri desteklemek, bu yöndeki talepleri bir savunuculuk konusu olarak hayata geçirmeye dayanıyor.

Gıda meselesi etrafındaki güncel tartışmalarda kamu idaresine yönelik taleplerin yoğun olduğu görünüyor. Ortak toplantılarınızda Ticaret, Tarım, Sağlık Bakanlığı gibi kurumlardan gelen temsilcilerin de yer aldığını görüyoruz. Bu durum bana “Devlet kurumları, gıda konusunda diyaloga daha açık” gibi bir tını düşündürdü. Bu, kamu idaresi için de yeni bir alan ve tartışma. Belki de bu yüzden. Katılır mısınız? Siz ne söylersiniz?

11-12 Temmuz 2019 tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirdiğimiz Açılış Toplantısı’na Ticaret Bakanlığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tarım ve Orman Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, Türkiye Belediyeler Birliği, Dışişleri Bakanlığı ve KOSGEB’den toplam 25 temsilci katıldı. Bu, Kamu-STK işbirliğine yönelik STK’lar tarafından organize edilen bir toplantı için oldukça iyi bir sayı. Açılış Toplantısının amacı Kamu-STK İşbirliği olanaklarını tartışabilmek için diyalog zemini oluşturmaktı. Bu aynı zamanda projenin hedeflerinden de bir tanesi. Hem kamu idaresi, hem de sivil toplum temsilcilerinin işbirliğine son derece açık  yaklaştığı bir toplantı gerçekleştirdik. 

Gıda konusu katılım gösteren bakanlıkların da gündeminde. Bakanlıkların ilgili birimlerini davet ederken özellikle buna dikkat ettik. Örneğin, gıda güvenilirliği Tarım ve Orman Bakanlığı’nın da gündeminde geniş bir yer kaplıyor. Bakanlığa bağlı Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü’nden katılan temsilciler, çalışmalarında ilaç kullanmadan üretim yapabilmek konusuna odaklandıklarını, ilaç kullanımını azaltmaya yönelik 18 adet araştırma merkezlerinin olduğunu ifade etti. 

Ayrıca, Kamu idaresini temsil eden hemen her katılımcı temsil ettikleri bakanlıkların STK’lar ile ortak çalışmalar yaptıklarını ve bu işbirliğini geliştirmek istediklerini belirtti. 

Türkiye’de Yurttaşlar Bir Araya Gelmeye Alışık

Çeşitli katılım mekanizmalarının/süreçlerinin içinde olan ya da olmak isteyen ve yine güvenli ve erişilebilir gıda talebini sahiplenen yurttaş kesimlerine baktığımızda sınıfsal ve mekansal bir ayrım var gibi. Yani, katılan ve güvenli gıda isteyen yurttaş daha çok kentli ve orta sınıf. Sizin çalışmanızda bu durum nasıl görünüyor? Katılım ve söz konusu talebi daha yaygın yurttaş kesimleri için var etmek adına neler yapıyorsunuz, yapacaksınız?

Evet haklısınız, böyle bir görüntü ilk bakışta kendini gösteriyor. Ancak, bizim saha çalışmalarımızda gördüğümüz şimdiye kadar adım atmamış olsa da ya da gündeminde katılım ve güvenli-erişilebilir gıda olmasa da geniş bir yurttaş kesimi harekete geçmeye hazır. Her şeye rağmen Türkiye’de canlı bir sivil toplum alanı var. Yurttaşlar çeşitli motivasyonlarla bir araya gelmeye alışıklar. Kastettiğim şu: hemşehri derneği için bile olsa bir örgütlülük var. Şimdi ise bu dinamizm farklı biçimlerde bir araya gelmeye müsait. Kooperatifler, mahalle toplulukları vs. aracılığıyla belli meselelerde buluşmaya başta yerel yönetimler olmak üzere kamu idaresi ile konuşabilir, müzakere edebilir, yeri geldiğinde iş birliği yapabilir bir potansiyel bu. Kaldı ki, örneğin çevre hareketlerine baktığımızda kentli olmayan kırda-köyde yaşayan yurttaşların kendi hayatlarına ilişkin kararlarda söz sahibi olmak istediklerini de görmek mümkün. Ayrıca, bunlar tekil örnekler olmaktan çıkıyor. Sonuçta, şimdilik bir tür sınıfsal kümelenme görülüyor olsa da bu kümelenme yaygınlaşacağa benziyor. Biz de projemizde kamu politikalarına yurttaş katılımı, iletişim-diyalog kanalları, işbirliği zeminleri açısından olanakları ve aktörleri arttırmanın, çeşitlendirmenin yolları için hem kamu hem de kamu idaresi ile birlikte kafa yormaya, birlikte hareket etmeye çalışıyoruz.

Projeden Notlar…

Çalışmanın ilk 6 ayını oluşturan Temmuz 2019’a kadar toplam 12 saha ziyareti, İstanbul’da bir günlük calışma toplantısı ve Ankara’da iki günlük açılış toplantısı ve çeşitli savunuculuk faaliyetleri gerçekleştirildi.

Proje kapsamında önümüzdeki günlerde havzalara yönelik ziyaretlerine devam edecek. Bu ziyaretlerle sivil inisiyatifler arasındaki ağları güçlendirmeyi hedefliyorlar. 

Bir sonraki etkinlikleri Ekim ve Kasım aylarında Çanakkale, Bursa ve Edirne şehirlerinde yapılacak sivil toplum atölyeleri. Bu atölyelerde yurttaşların kamu idaresine iletecekleri talepleri, bu talepleri karşılayacak ilgili kurumu ve bu talepleri ilgili kuruma iletmek için kullanılacak yöntemi belirleyip, savunuculuk faaliyetleri için yol haritası çıkaracaklar. Sonra İstanbul, Balıkesir ve Tekirdağ’da gerçekleşecek yuvarlak masa toplantıları ile yurttaşlar ve kamu kurumlarından temsilcileri bir araya gelecek, belirlenmiş talepleri doğrudan konuşabilecekleri bir platform oluşacak. Ekip, “Yurttaşın Sözü” isimli Instagram hesaplarında yurttaşlardan gelen talepleri ve seçtikleri temalar ile havzalara dair önemli bilgileri paylaştıklarını da ekliyor. 

The post Gıda Güvenliği Şehirlinin De Köylünün De En Büyük Derdi appeared first on Sivil Sayfalar.

Yürüyüşü düzenleyen vegan oluşumlar adına basın açıklamasını, Bağımsız Hayvan Hakları Topluluğu’ndan gazeteci-yazar Zülâl Kalkandelen okudu. Kalkandelen, dünyanın 38 kentinde yapılan yürüyüşün üç temel amacını şöyle açıkladı; “Veganların dünyanın her yerinde var olduğunu göstermek; hayvanlara yönelik her türlü zulmü, tahakkümü ve işkenceyi reddedenlerin sırtladığı “Vegan Devrimi”ni tüm dünyaya duyurmak; insan olan hayvanların, insan dışı hayvanların ve yeryüzünün özgürlüğü için el ele yürütülecek bir mücadeleyi güçlendirmek…” Bu amaçlar doğrultusunda ilk kez Türkiye’nin farklı bölgelerinden gelen veganları buluşturan yürüyüşü İstanbul’da düzenlediklerini belirten Kalkandelen, veganlık ve veganizmin ne olduğunu soranlara yürüyüş vesilesi ile bir kez daha cevap verdi:

“Veganlık nedir, veganizm nedir diye soranlara buradan bir kez daha yanıt veriyoruz. Veganizm, hayvanların da bilinç sahibi duyarlı canlılar olduğu gerçeğinden hareketle, onlara uygulanan mal statüsünü reddederek, yaşam haklarını savunan özgürleştirici bir etik tutumdur. Bu nedenle de her türlü hayvansal ürünün kullanımını ve hayvan sömürüsünü reddeder”.

“İnsan Merkezci Sistem Sürdürülebilir Değil”

İklim krizine dikkat çekilen açıklamada, “İnsan algısını yüzyıllardır yöneten türcülük adlı virüs, toplumu kâr-zarar dengesi ve bireysel faydacılık temelinde koşullandıran kapitalizm ile işbirliği halindedir. Günümüzde bu işbirliğinin yıkıcı sonuçlarına hep birlikte tanık oluyoruz. Altıncı yok oluşun ve iklim krizinin yaşandığı bu çağda, var olan insan merkezci sistem hiçbir şekilde sürdürülebilir değildir. İnsan-hayvan ilişkisinin ivedilikle yeniden düzenlenmesi şarttır. Bugüne kadar insanlara öldürmenin yanlış olduğu söylendi ama bunun sadece insanlar ve bazı hayvanlar için geçerli olduğu öğretildi. Biz veganlar olarak, yaşam hakkının, her bilinç sahibi duyarlı canlıya ait olduğunu haykırıyoruz! İnsan ya da hayvan, herkes için en temel hak budur. Çünkü yaşatılmayan hayvanın başka hiçbir hakkı korunamaz” denildi.

Vegan devriminin hayvan katliamının sona ermesi, insan sağlığının ve çevrenin korunması için kaçınılmaz olduğu belirtilen açıklamada, “Bu devrim, gelecek kuşaklara yaşanabilecek bir dünya bırakmak için zorunludur. Bu devrim, bazıları hoşlanmasa da, insanın etik evrimi ve doğanın isyanı tarafından ateşlenmiştir. Kıvılcımları yeryüzünün her yerindedir. Ve bu nedenle de durdurulabilir değildir! Gelecek şüphesiz vegandır! Aklın yolu ve vicdanın sesi, doğanın öfkeli homurtuları ile buluşmuş;  mezbahalardan,  kafeslerden, deney laboratuvarlarından, sirklerden, akvaryum parklarından, atlı faytonlardan, fabrikalardan, petshoplardan, tarım fuarlarından yükselen hayvan çığlıkları sokaklarda yankılanır olmuştur. Mezbahalara kalın duvarlar örülebilir, kafeslere kalın demirler çakılabilir, deney laboratuvarlarına kırılmaz buzlu camlar koyulabilir ama etik veganlar, hayvan özgürlükçüleri susturulamaz. Adalet ve özgürlük talebini sadece insanlar için değil, insan olmayan hayvanlar için de dile getiren veganizm ve hayvan özgürlüğü mücadelesi, günümüzün en devrimci toplumsal adalet ve özgürlük mücadelesidir. ” ifadelerine yer verildi.

The post Yüzlerce Vegan İstanbul’da Hayvan Hakları İçin Yürüdü appeared first on Sivil Sayfalar.