Önce sizi biraz tanıyalım isteriz, sizin bisikletle ilişkiniz ne kadar eski ve nasıl başladı?

Teknoloji tasarım öğretmenliği yapıyor, ekolojiyle ilgileniyor, zaman buldukça bisikletime atlayıp fotoğraf çekmeye, şehirden uzaklara gitmeye çalışıyorum. Ayrıca sosyal sorumluluk projelerinde özellikle çocuklara yönelik çalışmalarda aktif olarak yer almaya çalışıyorum. Bisikletle tanışmam ilkokul yıllarıma dayanır, o dönemde ağabeyim bisiklet kullanıyor ve ben de çok büyük bir hayranlıkla onu izliyordum ki, o döneme kadar çok istememe rağmen hem bir bisikletim yoktu hem de bisiklet sürmeyi bilmiyordum. Daha sonra bir bisikletim oldu ve onunla öğrenip bir daha bisikletten inmez oldum. Ortaokul, lise ve de üniversite yıllarında neredeyse yaz-kış, bisikletten inmedim diyebilirim. Bu nedenle de bir çok bisikletli arkadaşla tanışıp uzun ve güzel arkadaşlıklar edindim ki, bu ortak nokta etrafında aslında birçok benzer çalışma ve amacın olduğunu da öğrenmiş olduk.

Peki, bu bisiklet topluluğu nasıl oluştu?

Ben bu bisiklet gurubuna sonradan dahil oldum. Topluluğun kurulmasına gelecek olursak; bireysel olarak uzun yıllar bisiklet kullanan birkaç arkadaşın hem birbirleri ile olan arkadaşlıkları, hem internet ortamında birbirleri ile haberleşip bir araya gelmeleri hem de dolaşırken birbirleri ile tanışmalarıyla bir araya gelen bisikletseverlerin oluşturduğu bir grup.

Grup ilk başlarda sadece şehir merkezinde ufak gezintilere başlıyor, sonra çevre köy ve ilçelere turlar düzenlemeye başlıyor. Daha sonraları bu turlarda hem sayının artması hem de diğer illerdeki bisiklet gurupları ile iletişime geçildiğinden ortak etkinlikler ve turlar düzenlenmeye başlanıyor. Bu kapsamda bisiklet yarışları, festivallerine turlarına ve kamplara gidilmeye başlanıyor. Bu da bisikletli sayısın artmasını sağlamış, dolayısıyla görünürlüğün artmasını ve insanların bisiklet kullanmasını teşvik etmiştir.

Hafta içi şehir içi farkındalık turları düzenliyoruz. Hafta sonları günübirlik çevre köy ve ilçeler turları düzenliyoruz. Kadınlara bisiklet eğitimleri veriyoruz. Çocuklara güvenli bisiklet sürüş eğitimleri veriyoruz. Çocuklarla oyun etkinlikleri düzenliyoruz. Görme engellilerle Tandem bisiklet sürüşleri yapıyoruz. Doğa tahribatlarına dikkati çekmek için turlar düzenliyoruz. Doğa yürüyüşleri ve kamplı bisiklet turları düzenliyoruz.

Diyarbakır’da yaklaşık on tane bisiklet grubu biliyorum, sizin grubunuzu diğerlerinden ayıran nedir?

Grup Diyarbakır’da ilk bisiklet grubu olma özelliği taşıyor. Uzun yıllar tek grup olarak çalışmalara devam etti. Bir müddet sonra guruptaki kişi sayısı artığından ve gruptaki kişilerin farklı istek, amaç ve yöntemlerinden kaynaklı ayrılmalar söz konusu oldu. Bu ayrılmaların hepsini destekleyip gerekli yardımlarda bulunduk çünkü ilk önceliğimiz Diyarbakır’daki bisikletli sayısını artırıp, daha bisiklet dostu bir şehir haline getirmek.

Bizim grubu bir arada tutan esas şey çevre, kent, emek ve özgürlükler gibi başlıklarda diğer dayanışma ve kolektiflerle birlikte hareket eden, düzenlediği bisiklet turlarında her yaştan, cinsiyetten, performanstan kişilerin katılmasına özen göstermesi ve bisikletin yaygınlaşması için farkındalık yaratmaya çalışıyor olması…

Bir bisiklet topluluğu Diyarbakır’da ne yapar, siz neler yapıyorsunuz mesela?

Aslında soruyu ‘bir topluluk Diyarbakır’da ne yapar’ diye sormak gerek çünkü biz şehirle ilgili bir çok şey yapmaya ve yapılan çalışmalara kimi zaman destek, kimi zaman öncülük kimi zaman da engel olmaya çalışıyoruz. Esasen bu amaçlarla bir araya gelen ve bizi bir arada tutan bisikleti merkezimize alarak bu girişimlerde bulunuyoruz.

Yani sadece bisiklet temelli çalışmalar yapmıyor ama yaptığımız çalışmalarda bisikleti merkeze alıyoruz. Örneğin üç yıldır ‘Sürdürülebilir Yaşam Film Festivali’nin Diyarbakır ayağını organize ediyoruz. Hafta içi, şehir içi farkındalık turları düzenliyoruz. Hafta sonları günübirlik çevre köy ve ilçeler turları düzenliyoruz. Kadınlara bisiklet eğitimleri veriyoruz. Çocuklara güvenli bisiklet sürüş eğitimleri veriyoruz. Çocuklarla oyun etkinlikleri düzenliyoruz. Görme engellilerle Tandem bisiklet sürüşleri yapıyoruz. Doğa tahribatlarına dikkati çekmek için turlar düzenliyoruz. Doğa yürüyüşleri ve kamplı bisiklet turları düzenliyoruz. Kampçılık eğitimleri veriyoruz. Zirve tırmanışları düzenliyoruz. Yamaç paraşütü etkinlikleri düzenliyoruz. Belirli günlerde diğer illerle ortak bisikletli etkinlikler düzenliyoruz. Bisikletin daha yaygınlaşması için diğer illerden bisikletlilerle düzenli olarak çalışmalar yürütüyoruz. Herkesin enstrümanını alıp gelerek müzik yapacağı etkinlikler organize ediyoruz. Tırmanış eğitimleri ve doğada bunları uygulayabilecek organizasyonlar düzenliyoruz. Evde kullanılmayan oyuncakları alıp yenileyip yeni sahiplerine ulaştırıyoruz. Belirli dönemlerde ağaç ekimleri yapıyoruz. Bisikletli gezginleri ağırlayıp, onlara eşlik ediyoruz. Kent ile ilgili (Kent konseyi vb.) oluşumlarda yer alarak bisikleti ön plana çıkarıyoruz. Bu etkinlikleri yaparken dezavantajlı guruplarla çalışıyoruz.

Diyarbakır çok düz bir şehir, çok uygun olmasına rağmen ulaşım için neredeyse hiç bisiklet kullanılmıyor, bunu nasıl değerlendiriyorsunuz? İnsanlar neden bisiklet kullanmalılar sizce?

Aslında son yıllarda bisikletli sayısı oldukça arttı ve sayı artıkça insanlar artık ulaşım aracı olarak da kullanmaya başladı. Ki bu sayı azımsanacak bir sayı değil ve her geçen gün de artmakta. İnsanların bisiklet kullanmamasının birçok nedeni var aslında. Bisiklete bir eğlence aracı olarak ve sadece çocukların kullanacağı bir araç olarak bakılması. Motorlu taşıt sürücülerinin bisikletlilere gereken dikkat ve saygıyı göstermemesi. Bisiklet yollarının yetersiz ve gereken özelliklerde olmaması. Şehir planlaması yapılırken bisikletin yeteri kadar göz önünde bulundurulmaması. Bisiklet park alanlarının yetersiz olması… Böyle özetleyebiliriz.

21-22 Ekim’de İstanbul’da düzenlenen Bisiklet ve Kent Çalıştayı’na katıldınız, konuşulan başlıklardan notlar paylaşmanızı isteyebilir miyiz?

Don Kişot Bisiklet Kolektifi tarafından 21-22 Ekim 2017 tarihlerinde “Bisiklet ve Kent Çalıştayı 2017” gerçekleştirildi. Tasarım Atölyesi Kadıköy’de (TAK), Kadıköy Belediyesi Bisiklet Birimi, Sokak Bizim Derneği ve TMMOB ŞPO İstanbul Şube’nin de desteğiyle gerçekleştirilen çalıştaya İstanbul dışından Adana, Bartın, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, İzmir, İzmit ve Şırnak olmak üzere 8 farklı ilden yaklaşık 300 kişi katıldı.

Çalıştayda, şehirlerde bisikletin yaygınlaşması, gündelik yaşantıda bisikletin bir ulaşım aracı olarak kullanımının artırılması ve bu bağlamda bisikletçilerin yan yana getirilmesi hedeflendi. Sekiz başlıkta yapılan sunuşlara ek olarak, serbest kürsü ve “Bisikletlinin Yan yana Gelme Felsefesi” başlıklı forum gerçekleştirildi. Çalıştayın her aşaması Periscope aracılığıyla canlı olarak yayınlandı ve yine her aşaması görsel olarak arşivlendi.

“Bisikletin Hukuku” bölümünde Aysu Melis Bağlan bisikletin hukuki dayanağı, bisikletçinin yasal hakları ve yerel yönetim örneği olarak Kadıköy Belediyesi ile yaşanan süreci ve uygulamaları aktardı.

“Bisiklet ve Medya” bölümünde Bağış Erten ana akım medyanın dünü, bugünü ve bu değişimdeki kırılma noktalarından bahsederek, bisikletin bu medya organlarında hak ettiği değeri görmediğini vurguladı. Bunun değişimin ancak gündelik yaşamda daha fazla bisikletçinin görünür olmasıyla ve kendi hikayelerini yaratmaları ile mümkün olacağına değindi.

“Bisiklet Kalp Dostudur” bölümünde Prof. Dr. Ali Serdar Fak, kalp ve damar hastalıklarıyla mücadele, bu hastalıların iyileştirilmesi sürecinde bisikletin katkısından bahsederken, dört mevsim bisiklete binen, işe bisikletle giden kişilerde kalp ve damar hastalıklarına yakalanma ihtimali gözle görülür derecede azalma gözlemlendiğinin altını çizdi. Benzer bir durumun kanser hastalığı içinde geçerli olduğundan bahsedilirken; haftada en az ç gün, her defasında en az 45 dakika, düzenli ve kesintisiz hareket etmek gerektiğinden bahsetti.

İlk günün son sunumu olan “Bisikletli Kadın Olmak” bölümünde İpek Saraç, karakter, estetik ve inatçılık açısından kadın ve bisikleti birbirine benzetirken, son yıllarda kadınların bisikletle yollarda daha rahat olmasına rağmen hala kadın bir bisikletçi olmanın ekstra zorlukları olduğundan bahsetti. Saraç, kişisel antrenman deneyimlerini katılımcılarla paylaşarak sunuşuna son verdi.

İkinci günün ilk sunumu olan “Bisiklet dostu Kent Tasarımı” başlığında Arzu Erturan ve Doç. Dr. Kevser İsmet Üstündağ birlikte oturumu sunarken, bisiklet dostu bir kent tasarımının önemli olduğunu ancak asıl çözümün yeni bir insan tasarımında yattığını belirttiler. İstanbul’da yaşayan 14 milyon vatandaşın sadece beş milyonu ehliyet sahibiyken ve bu kişilerin sadece 3.8 milyonunun taşıt kullandığını, geriye kalan 11 milyonun toplu taşıma kullanan vatandaşı mağdur etmekte olduğunu anlattılar. Yol ve köprü yapımının dünyanın hiçbir yerinde ulaşım sorununa çözüm olamadığını belirterek bisikletin bu konuda ciddi bir alternatif olduğu belirtildi.

Engelli Hakları Forumu’ndan Mahmut Keçeci, “Erişilebilirlik” sunumunda, sorunun sadece engelliler için değil; yaya, bisikletli, çocuk arabalı her kişinin sorunu olduğunu belirtti. Devletin açtığı yarayı tedavi etmek yerine, yaralıyı cezalandırdığını belirten Keçeci, sorunun sadece sağlık sorununa indirgenmesinin çözüm olmadığını, milyonlarca engellinin evlerine hapsedildiğini söyledi. Motorlular duraksamadan yol alabilsin diye yayalar yolun altına veya üstüne yönlendirilirken, bu noktada bisikletlilerin zorluk yaşadığını belirterek “Ya hepimiz engelliyiz ya hiç birimiz engelli değiliz” sözleriyle sunumunu sonlandırdı.

“İki Teker Üzerinden Dünyaya Bakmak” sunumunda Murat Sevinç, bisikletin icat edildiği 19. yy. sonlarından bu yana sadece ulaşım aracı olarak değil muhalif bir hareketin içinde de yer aldığını belirtti. Hayatta her şeyin politik olduğunu belirten Sevinç, “Bugünkü yaşamımız politik bir ağrı içindedir ve biz bunun içinde yaşıyoruz. Ulaşımda politik bir tercih olansa araba yerine bisikleti kullanmaktır” şeklinde sözlerine devam etti. Günümüzde süreci sağlıklı okuduğumuz takdirde bisikletin önümüzdeki süreçte daha da yaygınlaşacağının işaretlerine rastalayabileceğimizin ve bu işaretlerin neler olabileceğine dair devam eden sunuşun bu kısmı dinleyici tarafında ekstra ilgiyle karşılandı. Konuşmasının son kısmında kendisinin bisiklete başlama hikayesine değinen Sevinç, sürecin aslında yürümek fikriyle başladığını ancak daha sonra bu fikrin bisiklet sürmeye evrildiğinden bahsetti. Bisiklete başlamış olmanın, kendisindeki etkilerine de değinerek sunuşunu sonlandırdı.

Çalıştayın son sunuşu “Bir Aktivizm Aracı Olarak Bisiklet” bölümünde, Don Kişot Bisiklet Kolektifi adına Emre Tepe, Merve Vardar ve Gürhan Güven birer sunuş gerçekleştirdiler. İlk olarak sunum yapan Emre Tepe, sokakların dili, anlamı, kamusal alanlarda var olmak ve müştereklere sahip çıkmanın önemini vurguladı. İkinci sunuşu yapan Merve Vardar, aktivist bir kadın bisikletçi olarak hukuki haklarımızın bile aslında uygulanır olmadığını, belediyelerin bisiklet yollarını süs ve reklam çalışması olarak yaptığını söyledi. Trafikte motorlu taşıt kullananlar şiddet ve yabancılaşmayla hayatlarına devam ederken, bisikletçilerin birbirlerine selam veren, sempatik, farkındalığı yüksek ve şiddetsiz bireyler olarak karşımıza çıktığını örneklendirdi. Son olarak söz alan Kaya, dünyada tecrübe edilmiş bisiklet aktivizm hareketlerinde bahsederken, “Bike Chic, Bike Hack, Bicycle Kitchen ve Critical Mass” hakkında detaylı bilgilendirme yaptı. Aktivizm odaklı bisiklet gruplarının ortak özellikleri; yatay olmak, lidersiz olmak, bir fiziki alana tıkılmamak, şiddet içermemek, doğrudan olmak, eşitlikçi, paylaşımcı, çevreci olmak, küreselleşme karşıtı olmak, vegan/vejetaryen olmak, homofobik olmamak, estetik bir biçimde politik olmak şeklinde özetlenebileceğini belirtti.

Serbest kürsü kısmında ise gündelik deneyimlere özellikle bisiklet yollarının yetersizliği ve kullanışlı olmamasına değinildi. Forum kısmında bisikletlilerin yan yana durmasının önemi vurgulanırken, Critical Mass gibi araçlara sahip çıkılmasının ve güçlendirilmesinin önemi üzerinde duruldu. Ekip sürüşlerinin tekil sürüşlere nazaran daha güvenli, farkındalığı daha yüksek olduğu aktarıldı.

Çalıştayda iki gün süren söyleşi, forum ve çalışma grupları ile aşağıda belirtilen maddeleri hayata geçirme konusunda kararlar aldık:

• Sekiz sunuş başlığına paralel olarak çalışma grupları oluşturulacak ve bu çalışma gruplarının bir ay içerisinde hazırlayacakları deklarasyonlar ile bir kitap çıkartılacak.
• Çalışma gruplarının çıkartacağı kitap ücretsiz olarak yayınlanacak, basılı ve dijital formatı en yaygın dağıtım alanına sunulacak.
• Çalıştay boyunca çekilen görüntüler en hızlı şekilde internet ortamında yaygınlaşacak.
• Bu çalıştayın benzerinin diğer illerde de örgütlenmesi için yerellerdeki bisiklet ekiplerine destek sunulacak.
• İstanbul’daki üniversitelerde bu çalıştayın daha küçük formları yapılacak.
• Çalıştay her sene tekrarlanacak ve gelişmeler gözlemlenecek.

‘Bisiklet Dostu Kent’ kulağa hoş geliyor, Diyarbakır için böyle bir tahayyül mümkün müdür, neden ve nasıl?

‘Bisiklet Dostu Kent’ kavramı çok zor bir durum gibi görünse de Diyarbakır özelinde düşündüğümüzde son yıllarda yapılan düzenlemeler ve girişimlerle geçekleştirilmesi oldukça mümkün olan bir durum. Bunun gerçekleşebilmesi için kentte kentle ilgili çalışmalar yürüten kurum ve kuruluşları beraber çalışmalar yürüterek ortaklaşması ve katılımcı bir karar mekanizması yürütmesi germektedir. Bunun en önemli nedeni, kent planlaması yapılırken bisikletin merkeze alınarak planlama yapılması gerekliliğidir.

The post Bisiklet dostu bir Diyarbakır tahayyülü… appeared first on Sivil Sayfalar.

Konya Bisiklet Sporunu Kalkındırma Derneği’nin tarihçesinde, Konya’da bisiklet sporunun 1920’lerden itibaren başladığı ve 1923’den itibaren  de bisiklet yarışlarının yapıldığı belirtiliyor. İlk veledrom (pist bisikleti yarışı için yapılan tesis), 1949’da Konya’da yapılmış. (Konya Şeker İşletmeleri bünyesinde kurulan Şekerspor Bisiklet Takımı şimdilerde TORKU bünyesinde halen yaşıyor)

Eski zamanlarda kullanılan “Velospit” kelimesinden değişime uğrayarak gelen “velespit” kelimesi de şehrin daha çok yaşlıları tarafından bisiklet için kullanılıyor.

Şehrin hemen her müsait noktasında belediye geniş bisiklet parkları oluşturmuş. Kullanıcılar bu parklardaki özel düzeneğe bisikletlerini bağlayıp, işlerine ya da alışverişlerine gidiyor. Hatta bisiklet parkları yetersiz bile kalıyor şehirdeki bisikletli sayısına oranla. Öyle ki şehrin birçok noktasında zincirlenmiş bisikletler görebiliyorsunuz.  Konya Büyükşehir Belediyesi de, yeni yapılan tüm yollar ile onarımı gerçekleştirilen caddelere bisiklet yolları yapıyor. Yoğun trafikte bisikletle ulaşımı emniyetli hale getirmek amacıyla belediye tarafından bugüne kadar 447 kilometre ayrılmış bisiklet yoluyla çok sayıda bisiklet parkı oluşturulmuş durumda.

Bisikleti olmayan Konyalılar ve turistler için belediyenin kurduğu bisiklet istasyonlarından bisiklet kiralanarak şehir turu yapılabiliyor. Konya merkezde 40 ayrı istasyonda bulunan 500 akıllı bisikleti kullanmak isteyenler nereden bisiklet alabileceklerini, nereye teslim edebileceklerini, istasyonda bisiklet ya da boş kilitleme alanı olup olmadığını Mobil Konya Uygulaması’ndan öğrenebiliyor, kiralama ücretini bankamatik kartları ya da ‘elkart’ ile yapabiliyor.

Bisiklet geleneğinin nesilden nesile aktarıldığı Konya’da gençlere bisiklet kullanımına dair sorular sorduk.

“Bisiklet bize kendi gücümüz ve imkânlarımız ile yolculuk yapma olanağı sağlıyor. Egzoz gazı, trafik stresi gibi araçların dayattığı sinir harbinden kurtulmamıza vesile Konya’da bisiklet kullanmak”

Konyalı bir öğrenci olan Hilal Akgül’in en büyük isteği şehrin erkeklerinin merkezi yerlerinde kadınların bisiklet sürmelerine dair eleştirilerin bitmesi ve rahatça şehrin her yerini bisikletiyle keşfetmek. Hilal’e göre bisikletin makam aracı olarak kullanıldığı hayalini kurmak hepimizi gülümsetiyor: “Konya yer şekilleri bakımından bisiklet sürmeye uygun bir şehir gerçekten. Kadınlar için sadece piknik ve kısır konseptli gezilerde kullanılıyor ama bir de onu makam aracı olarak düşünsenize! Konya Valiliği’ni bisikletiyle ziyarete gelen bir cumhurbaşkanı görmek, çok güzel bir tablo olmaz mıydı hepimiz için? Bisiklet bize kendi gücümüz ve imkânlarımız ile yolculuk yapma imkânı sağlıyor. Egzoz gazı, trafik stresi gibi araçların dayattığı sinir harbinden kurtulmamıza vesile Konya’da bisiklet kullanmak.” Hilal, daha yeşil ve sağlıklı bir Konya için farkındalık oluşturmak amaçlı bisiklet turlarının düzenlenmesini arzu ediyor.

“Trafik kuralları uygulaması disiplinli olmalı. Kadınlar için bu şehirde bisiklet sürmek zor. Genelde kısa turlar yapan kadınlar var yani en fazla beş-on kilometre dayanıyor ve sürekli şehir içi kullanıyorlar”

Sarı Gelin isimli bisikletiyle meşhur olan Konya Bisiklet Topluluğu üyesi Beyza Acun ise “Konya’yı her mevsimde bisikletle gezmelisiniz ve her mevsimde farklı bir huzuru olan bir şehir. Hem spora hem de doğaya karşı uyumlu bir memleket” diye anlatıyor ve Hilal gibi o da kadınlar için şehirde bisiklet sürmenin zorluklarından bahsediyor: “Konya’da bisikletliye saygısızlık hem yaşlısı hem de gencinde çok fazla… Trafik kuralları uygulaması disiplinli olmalı. Kadınlar için bu şehirde bisiklet sürmek zor. Genelde kısa turlar yapan kadınlar var yani en fazla beş-on kilometre dayanıyor ve sürekli şehir içi sürüyorlar fakat genelde saygısızlık ve yobazlık var”.  Konya’da bisiklet sürücüsü olarak talep ettikleri ise; bisiklet yolları ve bisiklet sürücüleri ile alakalı bilgilendirici kamu spotlarıyla bilbort afişleri ve gece bisiklet yollarının ışıklandırılması, oluyor.

“Bisiklet kullanımının iki farklı şekli var: Birincisi daha çok gençler arasında yaygın olan spor; ikincisi ise ilçe içi ulaşımı sağlamak amaçlı.”

Konya’nın Beyşehir ilçesinde yaşayan bir memur ve öykücü olan Yunus Meşe bisikleti profesyonel bir spor olarak kullanıyor daha çok. İlçesindeki bisiklet kullanımını ise şöyle anlatıyor: “Beyşehir ilçesinde bisiklet kullanımı açısından Konya merkeze benzer bir yoğunluk var. Özellikle gençler ve yaşlılar yoğun şekilde bisiklet kullanıyor. Burada bisiklet kullanımının iki farklı şekli var: Birincisi daha çok gençler arasında yaygın olan spor amaçlı; ikincisi ise ilçe içi ulaşımı sağlamak amaçlı. Her iki amaç için de Beyşehir uygun bir yapıya sahip. Kültürel olarak da ilçe insanları bisiklete ve bisikletliye alışmış durumda ama tam anlamıyla bir sıcaklık da sağlanmış değil. İlçenin bisiklet kulübü tarafından yapılan organizasyonlar (kamplı göl turu vb. ) bisikletin kullanımının yaygınlaşmasına olumlu katkı sağlıyor.”

Beyşehir’de yoğun bir bisiklet kullanımın olmasına rağmen ilçede bisiklet yollarının olmayışı Yunus gibi bisiklet sürücüleri için en temel problemlerden biri. “Araç sahiplerinin de taşıt yolu üzerinde bisikletlileri görmemesi ve saygı duymaması bisiklet kullanıcılarının can güvenliğini tehlikeye atan ikinci bir olumsuz durum.  İlçe kültür yapısının uygun ekipmanlar kullanılarak yapılan bisiklet sporuna yabancı kalması, zaman zaman bisikletlilerin sözlü ve fiili tacizlere maruz kalmasına da neden oluyor.  Olumlu anlamda söyleyebileceğim en güzel ve en önemli faaliyet ise Beyşehir bisiklet kulübünün bisiklet sporunu tanıtmak, sevdirmek ve yaygınlaşmasını sağlamak için yaptığı çalışmalar. Geziler, turlar, ilkokul ve ortaokul öğrencilerine yönelik yapılan projeler…  Bu çalışmalar sayesinde ilçe kültürü günden güne bisikletliyi biraz daha kabul edebilir hale geliyor.”

Tezhip sanatçısı Zeynep Özaltun da diğer bisiklet sürücüsü kadınlar gibi biraz şikâyetçi rahatça bisiklet sürememekten dolayı; “Benim Konya’dan beklediğim bisiklet süren bayanlara daha saygılı yaklaşılması. Toplum olarak bisiklet sürmeye çok farklı tanımlar yüklenmiş ve bu aşılmaz bir durum haline gelmiş. İstemeyene zorla diretilen bir durum değil elbet. Konya düz ova olduğu için bence her yere bisikletle gidilmeli. Aslında Konya bir tık ilerledi bu anlamda benim gözlemlediğim daha da değişeceğini düşünüyorum en azından temennim bu yönde; mesela bir keresinde posta dağıtıcısı bir bayan görmüştüm bisikletiyle bu çok hoş sevindiriciydi.”

“Konya’da genellikle bildiğimiz şey bir ailenin birden hatta ikiden fazla arabaya sahip olması, bu şartlar altında kimse bisiklet sürene bir şey diyemez”

Selçuk Üniversitesi öğrencilerinden Rukiye Nur Aydoğan ise bisikleti kiralayarak gezi ve eğlence amaçlı kullananlardan. “Konya’da genellikle bildiğimiz şey bir ailenin birden hatta ikiden fazla arabaya sahip olması, bu şartlar altında kimse bisiklet sürene bir şey diyemez zaten bisikletle her yerde rahatça dolaşıyorum. Bu kadar bisiklet yolu, bisiklet imkanına rağmen üniversite derslerine bisikletle gelene çok rastladığımı söyleyemem. Konya’da mesafeler uzak insanlara araba yerine bisiklet kullanmalarını sunmak pek mümkün değil. Ama kısa mesafelerde bisiklet istasyonları mevcut ve tabi ki alternatif bir dünya için tercih edilebilir.”

Konya’da büyüyen ve profesyonel olarak bisiklet yarışlarına katılan Mustafa Fak ise Konya dışında bisiklet sürmenin şaşkınlıkla karşılandığını söylüyor: “Konya halkı yıllardan beri gelen bisiklet kültüründen dolayı bisiklet kullanıcılarına alışmış durumdalar. Diğer şehirlerde de bisiklet kullanan bir bisikletsever olarak Konya’da bisiklet kullanmak birçok açıdan daha rahat olduğunu gördüm. Halk daha duyarlı ve bir bisikletli gördüğünde trafikte nasıl bir reaksiyon göstereceğini bilmektedir. Konya’ya bir sporcu olarak bakarsak antrenman yolu olarak birçok seçenek var. Uzun yıllar Konya’da yaşadım ve bisiklet kullandım. Bir süredir de farklı ve kalabalık bir şehirde yaşıyorum ve Konya’ya göre trafikte birçok sorunla karşılaşıyorum diğer sürücüler bir bisikletli gördüğünde uzaylı görmüş gibi tepki veriyorlar.”

The post ‘Velespit’ şehri Konya appeared first on Sivil Sayfalar.

Tülin Çalışkan: İzmirlilerin alışverişe, işe, gezmeye, bisikletle gittiğini gözlemliyorduk. İzmirliler bisiklet turları düzenliyor, bisikleti sadece spor amaçlı değil aynı zamanda gerçek bir ulaşım aracı olarak kullanıyorlar. Bu nedenle günlük hayatlarına bisikleti dahil eden İzmirlilerin önemli bir ihtiyacı da bisiklet parkı. Biz de mekanımızın önüne kendi kurum aracımızı park etmek yerine 11 bisikletliyi ağırlayacak bir bisiklet parkı yapmaya karar verdik. Bu parkı yapmaya karar verdiğimizde İzmir’den bisiklet aktivisti Pınar Pinzuti ve Sema Gür ile iletişime geçtik.

Pınar Pinzuti: Gestin Cafe’nin tatlı sahibesi Tülin Hanım, bahar aylarında beni arayıp giriş kapıları önünde bulunan alana bir bisiklet park yeri koymak istediklerini söyledi. “Kamu” alanına yerleştirecek ve yine kamuya hizmet verecek bu bisiklet park yeri fikri beni çok sevindirdi ve uzun soluklu bir çözüme örnek olması adına Büyükşehir Belediyesi’ne hemen bilgi verdim.
“Alsancak’ta bulunan mekanlardan talep gelmesi durumunda bir çok farklı noktaya belediyenin standartlarını belirlediği, kentin dokusuna uygun şık bisiklet park yerleri koyulsa” dedim…
Cevap yok.
Tülin Hanım sabırla belediyenin bir çözüm sunmasını bekledi ama aynı sabrı kafesinin girişini kapatan otomobiller için göstermeye de hiç niyeti yoktu. Bir bisiklet park yeri yaptırdı ve kafenin önüne yerleştirdi. Park yerini gören bir de kamera koyarak, güvenliğini sağladı. Kafede çalışan herkes, müşterilerin bisikletlerine dikkat ediyordu.

Cyclists are welcome, bicycles can feel at home #bicyclefriendly #gestincafe

Bisikletizm (@pinarpinzuti) tarafından paylaşılan bir fotoğraf (28 Haz 2016, 10:23 PDT)

Aradan birkaç hafta geçtikten sonra hiç de hoş olmayan haberlerle zabıta geldi “48 saat içinde bu park yerini sökün, yoksa biz sökeceğiz”.
Bir vatandaş belediyeye yazılı şikayet dilekçesi göndermiş. Bisiklet park yeri istemiyormuş. Zabıta bisiklet park yerini sökecek, boşalmış alanın fotoğrafını çekecek ve vatandaşa “sorun çözümlendi, ilginiz için teşekkür ederiz” diye yazılı dönüş yapacakmış. Ben de Facebook sayfamda işletmenin kendi imkanları ile çözüm bulduğu sorunu anlattım. Duyuru Facebook ve Twitter kanalları üzerinden dağıtıldı, herkes tepkisini koyuyordu. Diğer işletmelere hatta belediyeye örnek olacak bu girişimin yerle bir edilmesine izin vermemeliydik.

Tülin Çalışkan: Bir vatandaşın yaptığımız bisiklet park yerini şikayet etmesi üzerine park yerimiz bisikletli ulaşımı kullanan ve destekleyen onbinlerce insanın ilgi odağı oldu. Eylem ve haber yapmak isteyenler oldu. iyi niyetli her türlü girişime, ilgi gösteren tüm İzmirlilere defalarca teşekkür ettik. Tüm arayan, gelen, ilgi gösteren, bu meseleye sahip çıkan arkadaşlara söylediğimiz gibi;‘’evet biz bisiklet dostu bir mekan olarak sivil bir girişim başlattık. Kendi insiyatifimizi kullandık. Ancak bu meseleyi diyalog yolu ile çözmek istiyoruz. Haber olacaksa da olumlu bir sonucu duyurmak istiyoruz.’’ dedik.

Pınar Pinzuti: Gestin Cafe’ye verilen 48 saatlik sürenin sonuna geliyorduk. Bisiklet grupları “eylem yapalım, sökmelerine izin vermeyelim” demeye başlamışlardı. İzmir Bisiklet Derneği Kurucu Başkanı Mustafa Karakuş hemen Konak Belediyesi’ne giderek “bisikletin başkenti olma iddiasında olan bir şehrin bu gibi durumlarda çözüme yönelik hareket etmesi gerektiğini” hatırlattı. Tamam işte. Neden belediyeden cevap alamadığımız belli oldu. Belediye çözümün ne olduğunu bilmiyordu. O zaman biz bildiklerimizi anlatabilirdik. Bisiklet Derneği tarafından hazırlanan bisiklet park yeri teknik çizimleri belediye ile paylaşıldı. Ben de Milano, Kopenhag ve Paris’te gördüğüm basit ama çok amaçlı kullanılabilen bisiklet park yeri fotoğraf ve tasarımlarını ilettim.

Verilen 48 saat doldu.
Elim telefonda Tülin Hanım’dan haber bekliyorum.

Tülin Çalışkan: Taleplerdeki ısrar, doğru diyaloglar ve bisikletli ulaşımı destekleyen bir belediye anlayışı ile sonuca ulaştık. Görüşmelerimizde bize olumlu haberi Konak Belediye Başkan Yardımcısı Sayın Eser Atak Twitter’dan bizzat duyurdu. Bisiklet parkımız kaldırılmayacaktı.

@bisiklet_izm şikayet üzerine zabıta md görevini yapmış. şikayetçiye bisiklet park yerinin uygun olduğu ve kaldırılmayacağı yanıtı veriliyor

— Eser Atak (@eseratak) 14 Temmuz 2016

“İzmir’in her geçen gün daha yaşanır, insana, çocuğa, bisikletliye duyarlı bir kent olma yolundaki gelişimi sevindirici.” Tülin Çalışkan

“Kamu kurumları, kentte yaşayanların ihtiyaçlarını göremediğinde, çözüm sunmalarını olanaksız hale getiriyor. STK ve aktivistler, ihtiyaçlarını yetkililere iletmekten pes etmemeli ve ihtiyaç listesi ile birlikte çözümleri de sunmalı.” Pınar Pinzuti

The post Bisiklet dostu kentlere doğru İzmir’den bisiklet park yeri hikayesi appeared first on Sivil Sayfalar.