Beytüllahim’de (Bethlehem) bulunan The Walled Off Oteli, Banksy’nin bir eserini turizm fuarında sergilemek isteyince Banksy bu stant için özel bir çizim hazırladı. Bu işbirliğini, Instagram hesabından “İlk kez ticari bir fuarda standım olacak, fuara gelip turizmci taklidi yapın” diyerek paylaştı. Online kayıt yaptıktan sonra fuara gidenlerden bir grup ilk gün içeri alınmadıysa da fuardaki Banksy resmi büyük ilgi gördü.

.

Banksy’nin fuardaki Filistin standında yer alan resminde meleklerden biri İsrail’i, diğeri ise Filistin’i temsil ediyor. Melek figürleri, İsrail Filistin arasındaki ‘Ayrım Duvarı’nı anımsatan, iki ayrı beton duvarın üzerinde yer alıyor.

Mart 2017’de hizmete açılan The Walled Off Otel’in yetkilileri, Banksy’nin Filistin’in turizme açılmasına yardımcı olduğunu belirterek Beytüllahim’in son üç aydır turist akınına uğradığını ve otellerinin 3 ay sonraya rezervasyon vererek çalıştığını belirtiyorlar. The Walled Off Oteli, sadece bir otel değil, içinde Filistin’in en büyük sanat galerisi ve bir graffiti dükkanı bulunuyor. Beytüllahim’e gidenler Ölü Deniz’e, Tel Aviv’e ve Kudüs’e de seyahat edebiliyor, isterlerse ‘Ayrım Duvarı’na graffiti yapabiliyorlar. Dokuz odalı The Walled Off Oteli’nin fiyatları 60 ila 450 dolar arasında değişiyor.

Banksy’nin posterini indirmek isterseniz:http://www.banksy.co.uk/

Kaynak: Duvar

The post Bansky’den Bedava Filistin Posteri appeared first on Sivil Sayfalar.

Üstelik şaka da değil. Bir otelden beklenebilecek tüm hizmet ve fonksiyonlar bu otelde üst seviyede mevcut. Filistin’in Beytüllahim şehrinde yer alan, Banksy’nin kurduğu ve finanse ettiği The Walled Off Hotel’den bahsediyorum. Varlığıyla tam anlamıyla bir Banksy işi: ironik, politik ve sanatsal.

Eserlerinde kullandığı ismiyle Banksy, İngiltere başta olmak üzere dünyanın pek çok yerinde yaptığı çarpıcı duvar resimleriyle tanınan bir sokak sanatçısı. Benim kendisine en yakın temasım ise Londra’dan sonra Filistin sokaklarında ve bu otelde gerçekleşti. Banksy, kendiliğinden “illegal” bir sanat türü olan duvar sanatçılığının neredeyse en bilindik ismi. Kimliği, nerede yaşadığı ve şu anda dünyada nerede olduğu bilinmiyor. Bu yüzden herhangi bir duvarda, “gerçek bir Banksy”ye rastlamış olmanın iç gıdıklayan bir yanı var. Bu izi sürülemeyen sanatçının geçmiş olduğu bir sokaktan geçme ihtimali bile insana heyecan veriyor. Rastgele bir sokakta onun zihninin ürünü olan bir esere rastlamak ise toprak altında maden bulmayla eşdeğer.

Banksy’nin çalışmalarında savaş karşıtı, çevreci ve kapitalizmi eleştiren bir duruşu var. Geçtiğimiz hafta ise sanat gündemini şanına yakışır bir eylemle meşgul etti. Tanınmış eserlerinden biri olan “Kırmızı Balonlu Kız”, Londra’daki Sotheby’s müzayede evinde 1 milyon sterline satıldıktan hemen sonra içerisine gizlenmiş kâğıt imha makinesi aracılığıyla kendini yok etti. Olayın sorumluluğunu üstlenen Banksy, bu anın videosunu kendi Instagram hesabında, Picasso’nun “Yok etme dürtüsü de yaratıcı bir dürtüdür” alıntısıyla paylaştı.

Banksy’nin başını çektiği duvar sanatı, çoğunlukla “gerilla” bir sanat türü olarak anılıyor. Sokak duvarlarına yazıp çizmenin ise “gerilla eylem” olarak anılmadan çok önceye dayanan, neredeyse insanlık tarihi kadar eski bir geçmişi var. Duvarların, tarihin ilk çağlarında bir iletişim mecrası olarak kullanıldığı bile biliniyor. Ancak modern hayatta karşılık bulduğu şekliyle duvarlar, kamusal alanlar. Dolayısıyla, duvarları resmetmek, duvarlara işaretler yapmak, yazılar yazmak da kamusal alanları gasp etmenin bir türü olarak yorumlanıyor.

Oysa, duvar sanatının aktivizmi bizzat mecrasından başlıyor. Banksy’nin oteli bile duvar manzaralı! Çünkü politik ve sanatsal bir şekilde boyanan duvarlar direnişin de temsili ve çıkış noktası aslında. Duvar sanatı, eşitsizlik, özgürlük mücadelesi ve ekonomik kriz haberlerinin kendine yeterince yer bulamadığı ana akım medyaya karşı, sokaklardan gelen ve yine sokaklardaki kitleleri hedefleyen bir sanat. Duvar sanatının biçimsel ve tematik açıdan farklılaşan pek çok çeşidi var: tag, bombing, stencil, mural gibi. Ancak türünden bağımsız olarak tüm eserlerin buluşma noktası, duvarları bir ifade aracı olarak kullanması ve hepsinin halka açık sergilemeler olması (Meriç, 2017). Bu anlamıyla duvar sanatı, içinde yaşadığımız şehirlerin sokaklarını da “kendiliğinden illegal sergi alanlarına” dönüştürüyor.

Tıpkı İstanbul sokaklarında olduğu gibi… İstanbul, yüzyıllar boyu süren bir yolculukta değişiyor, dönüşüyor ve her gün yeniden doğuyor. Bu yeniden doğuşların ise duvarlarda muhakkak izi kalıyor. Direnişlere, göçlere, acılara; köklü değişikliklere, yaşanmışlıklara ve komik olana ayna tutan, güldüren, düşündüren İstanbul sokakları, bu kendiliğinden illegal sergilerin iki kıtaya yayılmış ev sahibi. Şehrin büyük semtlerinin görünür duvarlarında organize bir şekilde düzenlenen festival çalışmalarından tutu da, arka sokakların unutulmuş yüzlerinde keşfedilmeyi bekleyen küçük ve bireysel işlere kadar kentin duvarları sanat, isyan, mizah ve ironi dolu. İstanbul’un duvarlarına ruh katan sanatçılar ise çeşitli, yaratıcı ve aramızdalar. Lakormis, Adekan, Turbo, Highero, Ares, Leo, Omeria, Murys, Met, Cins, Hure… ve daha nicesi. Hepsi bu şehrin çocukları. Kimi “24 saat icinde maruz kaldığı her şeyden” ilham alıyor, kimi hayalden ve gerçeklikten, kimi ise yalnızca gıpgri duvarlardan…

Bu isimlerin eserleriyle İstanbul sokaklarında bazen anlatamadıklarımızı buluyoruz, bazen kocaman gülümsüyoruz. Çoğu zaman da aynı duvarlar toplumda çıkaramadığımız ses oluyor. İnsan olmak, bir yolda olma hali… Her gün yürüdüğümüz yoldaki insanlığımız ise yanından geçip geçtiğimiz duvarlarla renkleniyor.

70’lerden beri hayatımızda olan duvar sanatı iyi ki var. Öbür türlü yeryüzünün tüm sokaklarında dil, din, ırk fark etmeksizin, bizi ayıran her şeye inat imgelerde buluşamazdık. Yaşadığımız şehirlerde, evlerimizden farklı kavgalarla çıkıp yolun sonunda duvarlarda kavuşamazdık. Adekan, Ares ve Cin’in dediği gibi insanın yolculuğu dipsiz ve sonu yok. Ama yolda olmaya ve birlikte yürümeye ihtiyacımız var. Çıkmak için yol aramaya da duvarlardan başlıyor insan. Duvarlar bazen bizi ayırıyor gibi görünüyor ama tam bitti dediğimizde aradığımız umut bir duvarda belirebiliyor. Yüzyıllardır sesimizi ve içimizi bulabildiğimiz duvarlarda…

Fotoğraflar: Mural İstanbul, Bigumigu, Başka Bir Yerdeyim

The post Duvarlar Ayırır, Sanat Birleştirir appeared first on Sivil Sayfalar.

Grafiti çalışmalarıyla tüm dünyada tanınan İngiltereli sokak sanatçısı Banksy, Doğan’ın mektubunu İngilizce çevirisiyle birlikte Instagram hesabından paylaştı. Paylaşımı dünyanın her yerinden 100 bine yakın kişi beğendi.

Mektubunda tutuklanma sürecini, bölgedeki çatışmaları ve cezaevi günlerini aktaran Doğan, Banksy ve Borf’a ona destek vererek Türkiye’de yaşananları tüm dünyaya duyurduğu için teşekkür etti.

Mektubun bir kısmı şöyle:

“Her ne kadar tutsak olsam da böyle bir desteğin haberini duyduktan sonra kendime gerçekten tutsak diyebilir miyim? Birileri beni daha önce hiç olmadığı kadar duyuyor ve tuhaftır ki aynı dili konuştuğum (konuşmak zorunda kaldığım) bu egemenler beni anlamazken, aynı dili konuşmadığım, aynı coğrafyada yaşamadığım insanlar beni anlıyor.

“Sanat konuşmanın ötesinde bir meziyet ve bunun için daha birçok şey söylenebilir. Sana ve Borf’a ne kadar teşekkür etsem azdır. Bir gün New York gibi bir kentte resmimin yansıtılacağını hayal bile edemezdim. Verdiğiniz destek, benim gibi 24 saatin 12 saatini hayal kurarak geçiren bir insanın dahi hayal edemeyeceği bir şey. Her şey için çok teşekkür ederim. Desteğinizle kendimi daha güçlü hissediyorum. Ve şimdi de Efrîn’i resmediyorum çünkü buna değer.”

Banksy’nin Instagram hesabından mektubun Türkçe ve İngilizcesini görüntülemek için tıklayın.

Kaynak: Bianet

The post Zehra Doğan’dan Banksy’ye Mektup appeared first on Sivil Sayfalar.