Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV)

Babalar Günü’nde çocuğunun ihtiyaçlarına duyarlı, erken yaşta evliliğin risklerini bilen ve çocuğunun geleceğine sahip çıkan babaların önemini vurgulamak istediklerini ifade eden Babalık Çalışmaları Direktörü Hasan Deniz şunları söyledi:

“Türkiye’de her 10 kız çocuğundan 1’i nişanlanma, evlenme, hamile kalma ya da anne olma nedenleriyle eğitim hayatını terk etmek zorunda kalıyor. 2018’de gerçekleştirilen bir araştırmaya göre çocuk yaşta evlenmiş 20-24 yaş grubundaki kadınların yüzde 54’ü ilk doğumlarını 18-19 yaşlarında, yüzde 33’ü 15-17 yaşında yapmış. İstenmeyen gebeliklerle henüz kendisi çocuk olan bireyin annelik sorumluluğunu üstlenmek zorunda kalması kalıcı sağlık sorunlarına ve psikolojik sorunlara yol açmanın yanı sıra, anne-çocuk ölümü riskini de artırıyor. Çocukların bütüncül iyilik haline yönelik uygun ortamların yaratılması için babaları desteklemeyi ve onlarla iş birliği içinde olmayı çok önemsiyoruz. Çünkü babaların çocuklarıyla geçirdikleri zaman ve kurdukları ilişkinin, çocukların hem zihinsel ve fiziksel gelişimini hem de sosyal ve duygusal kapasitesini etkilediğini biliyoruz. AÇEV olarak, bir babanın hayatındaki en önemli rolün babalık olduğunu savunuyoruz ve “Babayım” kampanyası ile bunun önemini vurgulamak istiyoruz. Babalar Günü’nde tüm babaları çocuklarının yanında olmaya ve onları destekleyecek güvenli ortamı yaratmaya davet ediyoruz.”

“Babayım, Çocuğumu Erken Yaşta Evlendirmem!”

1996 yılından beri 3-6 ve 7-11 yaş dönemi çocukları olan babaların eğitim almasına imkân tanıyan Baba Destek Programı ile bugüne kadar 60 binden fazla babaya ulaşan AÇEV, “Babayım” kampanyası ile bu sayıyı artırmayı hedefliyor. Kampanya kapsamında yürütülen iletişim çalışmaları ile erken evliliklerin önlenmesi, çocukların istismardan korunması, şiddetsiz ve huzurlu bir ev ortamı sağlanması, çocukların eğitime devam etmesi gibi konularda babaların sorumluluklarına dikkat çekiliyor.

Erkeklerin babalık sorumluluklarıyla ilgili algısına da değinen Deniz, “Babalık Araştırması’na göre, Türkiye’de babaların yüzde 91’i çocuk bakımında birincil sorumlunun anne olduğuna inanıyor; yüzde 51’i çocuklarını hiç tuvalete götürmediğini, yüzde 36’sı çocuğunun altını hiç değiştirmediğini, yüzde 35’i ise hiçbir zaman tırnaklarını kesmediğini söylüyor. Biz eğitimlerle bu algıyı değiştirmeyi hedefliyoruz” dedi.

18 İlde 1.250 Babaya Eğitim Verildi

AÇEV Çocuk Yaşta, Erken ve/ya Zorla Evliliklerin Önlenmesi için Babaların ve Toplumun Desteklenmesi Programı kapsamında 2019’dan bu yana Erkeklere Yönelik Bilgilendirme ve Farkındalık Toplantıları ve Toplum Bilgilendirme Seminerleri’ni düzenliyor. Ankara, Urfa, İstanbul, İzmir, Gaziantep, Van, Adana, Antalya, Osmaniye, Kocaeli, Bursa, Hatay, Mardin, Manisa, Eskişehir, Mersin, Samsun ve Diyarbakır olmak üzere 18 ilde düzenlenen seminerlerle 1.250’ye yakın babaya ulaşıldı. Çocuk yaşta erken ve zorla evliliklerin bireysel ve toplumsal etkileri, hukuki karşılıkları ve önleme yolları konusunda bilinçlendirmeyi hedefleyen etkinlikler hem yerel düzeyde bilgi ve farkındalığın arttırılması hem de yeterli bir toplumsal katılım modeli oluşturulması amaçlanıyor.

The post AÇEV’in “Babayım” Kampanyası Babaları Değişime Çağırıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Yukarıdaki cümleler Mehmed Ali Çalışkan’ın sergiyle ilgili sunuş yazısından… Çalışkan Kardeşler’in yolu, Cezeri ile İstanbul Teknik Üniversitesi öğrencisiyken kesişmiş. Mekanik tarihiyle ilgili bir sergi için Cezeri’nin kitabındaki çizimleri mühendis olan babalarına göstermişler; bahsi geçen makinelerin teknik çizimlerinin ve portatiflerinin yapımı için. Durmuş Çalışkan ilk bakışta makinelerin ‘hayal ürünü’ ve çalışmayacağını söylese de; araştırdıkça Cezeri’nin tüm dünyasını hem akademik hem de kültürel alana taşıyacak bir birikim ortaya koyar: “Babam 1996’dan 2015’e kadar yıllarca Cezeri ile ilgili çalışma yaptı. Tüm makinelerin resmini çizdi, yüzyılın başından itibaren Türkiye’de yapılan akademik çalışmaları inceleyerek eksikliklerini ortaya koyacak makaleler yazdı. Sadece akademik üretimle yetinmedi tüm makineleri o zamanın şartlarıyla laboratuvar ortamında yaptı. Şöyle bir hayal kurdu. Bütün makinelerin üretilip, interaktif, bilimsel mekanik özellikleriyle ortaya çıkarılıp hem eğitimin hem de kültürel alanın bir parçası haline getirmek. “

Ardından Çalışkan kardeşler babalarıyla birlikte İstanbul Cezeri Müzesi’ne dönüşecek bir girişim için yola koyulmuşlar. Kamu ve sivil toplumla işbirliği yaparak, İstanbul’da kalıcı bir müze hazırlığına başlayan Çalışkan Kardeşler, bu alanda gerekli desteği bulmak için önce Cezeri’yi Türkiye’nin gündemine taşımak istemişler. Cezeri’nin Olağanüstü Makineleri Sergisi bu fikirle ortaya çıkmış. Mehmed Ali Çalışkan bu süreci şöyle dile getiriyor: “Babam tutkulu bir adamdı. Ömrünün önemli bir kısmını Cezeri hakkında çalışmayla geçirdi. Onun yaptığı çalışma Cezeri’yle ilgili yapılan tüm çalışmaları noktalayan bir çalışma oldu. Bu mevzuda karanlık bir nokta bırakmayacak çalışmalar yaptı. Burada bir başarı hikayesi var. Biz bu çalışmayı onurlandırmak ve sadece akademik camianın değil kültürün işlerlikli bir parçası haline getirmek istedik. Sergi büyük ilgi gördü. Ama hayalimiz de sürüyor. İstanbul’da Cezeri’nin dönemine yakışacak tarihi bir mekanda; tüm makinelerin ve mekanik tarihinin interaktif bir şekilde izleyicilere sunulduğu ve hem küçükler hem de büyükler için atölyelerin yapıldığı yaşayan bir müze kurmak hayalimiz var. Sergiyi İstanbul dışındaki şehirlerin ardından farklı ülkelere de taşımayı düşünüyoruz.”

“İnsanımızın Hikayesi Evrensel Olanla Birleşmezse İşe Yaramıyor”

İnteraktif bir şekilde hazırlanan sergide, Cezeri’yle birlikte mekanik tarihi, evrensel bir perspektifle günümüze taşınıyor. Niye böyle bir anlatım yolu seçtiklerini Çalışkan şöyle anlatıyor: “Kendi tarihimize katkı yaptıkça çocuklarımızın özgüvenine katkı yaptığımız düşünüyoruz. Ama bu özgüven için bizim insanımızın hikayesi evrensel olanla birleşmesi gerekiyor. Bu olmadığı takdirde bir işe yaramıyor. O yüzden Cezeri’nin hikayesini evrenselleştirdik” Serginin bu anlamda Türkiye’deki siyasi tartışmaların ve kutuplaşmayı aşan bir dil kurduğunu belirten Mehmet Ali Çalışkan, “Kutuplaşma bütün enerjimizi sömürüyor ve hiç bir şey üretmiyor. Politik taraflara güçten başka bir şey üretmiyor. Bu kutuplaşmayı aşacak şekilde Cezeri’yi önce Türkiye’nin ardından tüm dünyanın kültürel mirasının bir parçası olarak işlemeye çalıştık. Sergi böylece çok farklı çevrelere ulaşmış oldu” dedi.

Babalar Günü vesilesiyle yaptığımız görüşmede babalık hallerini de konuştuğumuz Mehmed Ali Çalışkan, 2018’de vefat eden babasının yokluğuna alışmakta zorlandığını dile getiriyor. Çalışkan babasıyla kendi babalık deneyimini şöyle karşılaştırıyor: “Babamdan kişiliğimize katılan şeyin borcunu ödeyemeyiz. İlkokuldan itibaren eğitimimizle çok yakından ilgilendi. Sadece bizim değil tüm mahallenin çocuklarının eğitimine yardımcı olurdu. Onları üniversite sınavına hazırlardı. Hiç baskı kurmadan onun rehberliğini dikkate almak durumunda hissetmemizi sağladı. Babam dünyayı önemli bir yer, geçirilen zamanda güzelleştirilecek bir yer olarak görürdü. ‘yalan dünya’ dediğini hiç duymadım mesela. Çalışmaya, zamanı boşa geçirmemeye çok önem verirdi. İlk gençlik yıllarında bunu anlamayıp çatışmalar yaşasam da sonrasında neyin önemli olduğunu göstermek konusunda usta olduğunu anladım. Ve bugün çocuklarıma farkında olmadan babam gibi davrandığımı görüyorum”

Ebeveyn-Çocuk İlişkisinde Denge…

Eğitim hayatlarına çok ilgi gösterse de babasının geleneksel bir baba olduğunu belirten Mehmet Ali Çalışkan, kuşak olarak bu konuda farklı bir baba olduğunu, çocukların yakın bakımıyla daha çok ilgilendiğini ifade ediyor. Çalışkan’a göre; çocuklarının kucağa alınmasının, sevilmesinin ayıp görüldüğü geleneksel ebeveynlik dönemlerinden, çocukları merkeze alan, çocukların ‘proje’ olarak görüldüğü ebeveynlik dönemleri arasında bir denge sağlanması gerekiyor. “Çocukları Geleceğe Hazırlayacağız Derken Gelecekleri Karartılıyor” diyen Mehmed Ali Çalışkan, sınav odaklı eğitim sisteminin bu tahribatta yerinin büyük olduğunu vurguluyor. Çocuklarına olan yaklaşımında onları geleceğe hazırlamakla ilgili endişeler yerine; hayatlarının daha uzun bir süresini iç huzurla geçirebilmelerini sağlamaya çalıştığını belirten Çalışkan, “Onların belirli farkındalıklarını açmak için tuzaklar kuruyorum. Bazen bir kitap, bazen bir film bazen bir yer, bazen bir hikaye koyuyorum önlerine.. Bu dünyada iç huzuru kadar değerli bir şey yok. Dünya karmaşık kaotik bir yer, hep böyle olacak. Bize iç dünyamıza tutulmanın ezber yöntemlerini öğrettiler. İnsanın iç dünyasında fethettiği topraklar olmalı. Babadan kalma topraklar iç dünyada bir anlam taşımıyor. Bunu yapabilmek için iç dünyamızın genişlemesi gerekiyor. Böyle bir baba olmaya çalışıyorum. “ Kapitalizmin ebeveynlerin duygularını çok iyi yönettiğini dile getiren Çalışkan günümüz şehir çocuklarının doğayı, sokağı tanımadan büyümesinin bir sorun olduğunun altını çiziyor.

Tarih boyunca imbikten geçirilmiş bütün değerler refah üretmek için ayarlanmış değerlerdir.. Bu değerler burada böyle bir refahı üretir başka yerde başka bir refah üretir. İnsanlar muhafazakar değerlerin bu haliyle uygulandığı müddetçe bir refah üretmediğini, hatta politik bir çerçeveye taşındığında yozlaştığını da gördüler.

Ailenin Geleceğini ‘Z Kuşağı’ Belirleyecek

Son olarak muhafazakar çevrelerde artan sekülerleşme ve ailelerin dağılmasıyla ilgili tartışmaları sorduğumuz Mehmed Ali Çalışkan, “Türkiye’de ailenin geleceğini, nasıl olacağını biz belirlemeyeceğiz Z kuşağı belirleyecek. Onlar farklı bir hayatın, internet çağının içine doğdular. Hayatlarının gerçekliği farklı. Başka bir dünyada başka ilişki biçimlerine alışıyorlar. Onların kuracağı aileler bizim ve babalarımızın kurduklarından farklı olacak. Muhafazakar değerlerin çok korunacağını düşünmüyorum. Bu muhafazakar değerler Türkiye’de politik olarak sınandılar. Ve bir refah üretemedikleri görüldü. İnsanlar refahın peşinde koşarlar değerlerin değil. Tarih boyunca imbikten geçirilmiş bütün değerler refah üretmek için ayarlanmış değerlerdir.. Bu değerler burada böyle bir refahı üretir başka yerde başka bir refah üretir. İnsanlar muhafazakar değerlerin bu haliyle uygulandığı müddetçe bir refah üretmediğini, hatta politik bir çerçeveye taşındığında yozlaştığını da gördüler. Bu yüzden önümüzdeki yıllarda hızlı bir sekülerleşme göreceğiz. Sekülerleşme ile beraber muhafazakar değerlerin farklı bir sosyolojik çerçevede uygulanacağı modeller ortaya çıkabilir. Bu yetenekte insanlar çıkar mı bilemiyorum. Bu modeller farklı bir politik mesaj  geliştirebilirler. Bunları hep beraber müşahade edeceğiz. Bizim kuşak eski değerlerle iş yapmaya devam edecek. Fakat 2 binlerde doğan çocukları gerçek bilgiyle, hayatın gerçek akslarıyla, dünyanın doğallıyla, insan oğlunun evrensel çabası, macerası, birikimi ve güzellikleriyle temas ettirebilirsek onlar belki güzel bir dünya kurabilir. Ama her halükarda o dünyanın değerleri bizimkinden çok farklı olacak. Biz geçmişi onlar geleceği temsil ediyor” diye konuştu.

İstanbul Cezeri Müzesi ve Cezeri’nin Olağanüstü Makineleri Sergisi’siyle ilgili geniş bilgi için tıklayınız.

The post Mühendis Babayla Çocuklarının ‘Cezeri’yı Günümüze Taşıyan Tutkusu… appeared first on Sivil Sayfalar.

Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV) Türkiye’de Babalık başlıklı araştırmasının sonuçlarını duyurdu.

Araştırmaya göre, Türkiye’de babaların yüzde 91’i çocuk bakımında birincil sorumlunun anne olduğunu düşünüyor.

Türkiye’de babalık algısını ortaya çıkarmak amacıyla Bernard van Leer Vakfı’nın da desteğiyle gerçekleştirilen araştırma 51 ilden 3235 babanın katılımıyla yapıldı.

Araştırmaya katılan babaların yüzde 50’si çocuğunu hiçbir zaman tuvalete götürmediğini, yüzde 36’sı çocuğunun hiç altını değiştirmediğini, yüzde 35’i ise hiçbir zaman tırnaklarını kesmediğini söylüyor.

Uzun çalışma saatleri

Araştırmaya göre, babaların çalışma saatlerinin uzunluğu ciddi bir sorun olarak ortaya çıkıyor.

Babaların çalışma süresinden sonra çocukla birlikte geçirdikleri zaman çocukların gelişimlerini desteklemiyor.

Araştırmaya göre, babalar gün içinde ortalama 9 saat 20 dakikalarını işte geçiriyor, çocuklarına 2 saat 20 dakika ayırabiliyor.

Ama çocukla geçirilen zamanın içeriği onların gelişimlerini destekleyecek nitelikte olmuyor. Babaların yalnızca yüzde 50’si çocuklarına masal ve hikayeler anlatıyor, yüzde 57’si ise çocuklarıyla birlikte kurmaca oyunlar oynamıyor. Yüzde 30’u çocuklarıyla daha fazla zaman geçirebilecekleri alanlar istiyor.

Babaların yüzde 21’i ise çalışma saatlerinin çocuklarına vakit ayırabilecekleri şekilde düzenlenmesini arzu ediyor.

Öte yandan babaların yarısı yasal hakları olan babalık iznini ya işyerlerinden izin alamadıkları ya da yasayı bilmedikleri için kullanmıyor.

Toplumsal cinsiyet faktörü

Babalık davranışlarını etkileyen bir diğer faktör kadına karşı cinsiyetçi tutum. Babaların yüzde 78’i kadınların, tabiatları gereği erkeklerden daha güçsüz olduğunu düşünüyor.

Toplumsal cinsiyet eşitliğine inanmayan babalar çocuklarının fiziksel bakımına da katılmıyor.

Çocukların fiziksel bakımına katılmayan babalar aynı zamanda ev içindeki diğer işleri de paylaşmıyor.

Babaların yarısından fazlası hiç yemek yapmıyor ve ev temizliğine destek olmuyor. Sadece dört babadan biri çamaşır yıkama, çamaşır asma ve cam silme işlerine yardımcı oluyor.

Şiddet, disiplin…

Araştırmaya göre, babaların bir kısmı gerçekte çocuklarının zararına olan bazı disiplin yöntemlerini onlar için faydalı olduğunu zannederek uyguluyor. Bazı babalar “şöyle hafifçe vurmanın”, dövmek olmadığını düşünüyor.

Babaların büyük bir çoğunluğu kendi babalarından gördükleri şiddeti unutamadıklarını ve bugün bile hatırladıklarını söylüyor.

Araştırmanın sonuçlarından bazıları şöyle…

“Çok sevdiğim için…”

* Babalar yüzde 92 oranında çocukları çok sevdiği için çocuk sahibi olduğunu belirtiyor.

* Babaların yüzde 58’i “ilk baba olduklarında ne yapacaklarını bilmiyor gibi hissediyor.”

* Babaların yüzde 50’si çocuğunu hiçbir zaman tuvalete götürmüyor, yüzde 36’sı çocuğunun altını değiştirmiyor, yüzde 35’i çocuğunun tırnaklarını kesmiyor.

Okul etkinlikleri

* Babaların yüzde 35’i çocuklarının okul etkinliklerine katılmıyor.

* Babalar, genelde çocuklarıyla birlikte sokakta dolaşarak, akraba ziyaretleri gerçekleştirerek ve alışveriş merkezlerine giderek zaman geçiriyorlar. Çocuklara uygun sinema veya tiyatroya giden babaların oranı ise yalnızca yüzde 30.

* Babalar en çok çocuklarının zihinsel gelişimi konusunda desteğe ihtiyaç duyuyor.

“Cezalandırma”

* Babalar çocuklarının kabul etmedikleri davranışları karşısında onları cezalandırmayı gerekli görüyor. Cezalandırma yöntemlerinde yüzde 33 yasaklama, yüzde 24 sözel ve psikolojik şiddet, yüzde 13 fiziksel şiddet kullanıyor. (YY)

Kaynak: Bianet

The post Babaların Yüzde 91’ine Göre Çocuk Bakımında Birincil Sorumlu Anne appeared first on Sivil Sayfalar.