Fotoğraf, yağlı boya, kısa film, belgesel gibi farklı sanat dallarından eserlerinin yer aldığı sergi, Galata’da yer alan GaleriBu’da 11 Aralık tarihine kadar ziyaretçilerini bekliyor. 

ALİKEV Yönetim Kurulu Başkanı Emel Korkmaz ve ALİKEV Genel Koordinatörü Deniz Umut Eker ile ALİKEV ve Genç Sanatçı Fonu Sergisi’ne dair, sivil toplumda kaynak yaratma süreçleri ile sivil toplum ve medya ilişkisini konuştuk. 

Tüm Çocukların Emel Annesi

ALİKEV Yönetim Kurulu Başkanı Emel Korkmaz, kendisini “Ali İsmail”in annesi ve tüm çocukların “Emel Anne”si olarak tanımlıyor. Ali İsmail Korkmaz, Eskişehir’deki Gezi Parkı protestoları yürüyüşünde, polis müdahalesinin ardından kaçtığı bir ara sokakta polis ve eli sopalı bir grup tarafından başına aldığı darbeler sonucunda beyin kanaması geçirmiş ve 38 gün boyunca komada verdiği hayat mücadelesi sonucunda hayata veda etmişti. 

Yaşamı boyunca kendine, geçlere ve topluma karşı duyarlı işler yapma gayreti içinde olan Ali İsmail Korkmaz’ın yarım kalan düşlerini gerçekleştirmek için ALİKEV’i (Ali İsmail Korkmaz Vakfı) kuran Emel Anne, ailesi ve dostları birçok öğrenciye burs vermeye ve eğitimlerine katkı sunmaya devam ediyor. 

‘Gençler, Hepimiz için Daha Güzel Bir Hayat Kuracaklar’

Serginin geliriyle gençlere destek olacakları için kendisini inanılmaz mutlu hisseden ALİKEV Yönetim Kurulu Başkanı ve Ali İsmail Korkmaz’ın annesi Emel Korkmaz sergiyle ilgili şunları söyledi: “Ali İsmail’in anısını yaşatmak, Ali İsmail’in düşlerindeki özgür dünyayı gençlerle birlikte kurmak için çıktığımız yolda, bu serginin önemi bizim için çok büyük. Bugün bir kere daha gördük ki gençlere fırsat verilir ve alan açılırsa çok güzel işler başaracaklar ve hepimiz için daha güzel bir hayat kuracaklar. Herkesi Genç Sanatçı Fonu Sergisi’ni ziyaret etmeye ve gençlere fırsat verdiğimizde neler yapabildiklerini kendi gözleriyle görmeye davet ediyorum.” 

‘Gençler Bizim Geleceğimiz’

Oğlu Ali İsmail Korkmaz’ın yaptıklarından yola çıkarak bir mirası devraldıklarına vurgu yapan Emel Anne, “Pırıl pırıl çocuklarımızın, Ali İsmail’in adına kurulan bir vakıfta hayallerini gerçekleştiriyor olması bana güç veriyor. Vakfımıza destek veren tüm paydaşlarımıza çok teşekkür ediyorum. Gençler bizim geleceğimiz, geleceğimize sahip çıkmalıyız. Çocuklarımıza verdiğimiz burslarla onlar meslek sahibi olup önce kendilerine beraberinde de topluma faydalı bireyler olacaklardır, buna hiç şüphem yok. Fakat ülke ekonomisi ve şartları her geçen gün daha kötüye gidiyor. Bu nedenle öğrencilerin ne kadar zor şartlarda okumak zorunda olduklarını unutmayalım. Unutmayalım ve çocuklarımızın eğitimi için daha çok destek olalım,” şeklinde konuştu. 

‘Gerçekten Çok Fazla İhtiyacı Olan Çocuğumuz Var’

ALİKEV olarak üniversite öğrencilerine ve Hatay’da okuyan lise öğrencilerine burs verdiklerini belirten Emel Anne, “Geçen sene 234 öğrencimiz vardı, bu sene 300’e tamamlamayı düşünüyoruz. Çünkü gerçekten ihtiyaç sahibi çok çocuğumuz var. Burs görüşmelerine birebir ben katılıyorum ve görüyorum. Gerçekten okumayı isteyen pırlanta gibi çocuklarımız var ve maddi imkansızlıklar yüzünden okuyamıyorlar. Artık Türkiye’nin her yerinde ev kiraları ve yol ücretleri çok yüksek. Biliyoruz ki destek olmazsak o çocuklar okuyamayacak. Yaz tatillerini ağır işlerde çalışarak okul paralarını biriktiren çocuklarımız var. Elimizden geldiği kadar onlara destek olmaya çalışıyoruz,” şeklinde konuştu. 

‘Burslarımızın Büyük Çoğunluğu İstanbul Maratonu’ndan Geliyordu’

Sivil toplumu ilgilendiren yasalardaki değişikliklerin STK’leri etkilediğine değinen Emel Anne, mevcut değişikliklerden ALİKEV’in nasıl etkilendiğini şöyle özetledi: “Biz her sene İstanbul Maratonu’ndan bağış kampanyası açıyorduk. Gelen bağışlarla çocuklarımıza burs imkânı sağlıyorduk. Burslarımızın büyük çoğunluğu İstanbul Maratonu’ndan geliyordu. Daha fazla çocuğumuza burs veremediğimiz için üzgünüz. Valilikten bize hâlâ olumlu ya da olumsuz bir dönüş yapılmadı. Bu sene İstanbul Maratonu’na neden katılmamıza izin verilmedi? Bizim yaptığımız işler ortada çocuklarımıza destek olmak, onların hayatlarına dokunmak ve farkındalık yaratmaktan başka bir gayemiz yok. Biz hâlâ umutluyuz, önümüzdeki maratonlara bakıyoruz.”

‘Gezi, Bana Acısını Bıraktı’

Kendisini tüm çocukların annesi olarak gören Emel Anne, yıllara rağmen Gezi konuşulduğu zaman neler hissettiğini şöyle ifade etti: “Yavrumu sekiz buçuk sene önce aldılar aramızdan. Gezi, bana acısını bıraktı. Gezi konuşulduğu zaman yaşadığım acı aklıma geliyor. Fakat bir yandan da bu kadar zaman geçmesine rağmen insanların kadar duyarlı olması, yavrumun hâlâ anılması ve unutulmaması beni ayakta tutuyor, güçlü kılıyor. Ali İsmail’im gitti ama bir şeyler bırakıp gitti, insanların yüreğine dokundu da gitti. O süreçte Ali İsmail’im gibi hayattan koparılan çocuklarımızın aileleriyle bir bağımız oluştu ve o bağ hiç kopmadı.”

‘Serginin Ana Teması ‘Barış’, Ali İsmail Korkmaz’ın Hikayesidir’

ALİKEV Genel Koordinatörü Deniz Umut Eker, Genç Sanatçı Fonu sergisi hakkında şöyle konuştu: “2019 yılında başladığında tema, ‘Barış’ olarak belirlendi. ‘Barış’ı ana tema olarak tutmaya ve alt başlıklarda farklı kavramları ‘Barış’ ile birlikte ele almaya devam edeceğiz. Bu bağlamda hatırlatmak gerekir ki vakfın ortaya çıkışı, bir kent ve gençlik hareketinde, ifade özgürlüğü hakkını kullanırken yaşam hakkının elinden alınmasıyla aramızdan ayrılan Ali İsmail Korkmaz’ın hikâyesidir. Taksim Gezi Parkı Direnişi dönemindeki gibi değişen ve dönüşen yaşam alanlarına tanıklık ediyoruz. Bu dönüşümün pandemi sürecinde de devam etmesi bizi ‘Kentle Barışmak’ teması üzerinde çalışmaya itti. Kentte yaşayan tüm canlıların, kendi kimlikleriyle ve mekanlarıyla bu barışın öznesi olduğuna inanıyoruz.”

‘Öz Kaynaklarımızla ve Ayni Desteklerle Bu Sergiyi Düzenledik’

Genç Sanatçı Fonu sergisiyle bir gelir elde etmeyi amaçlamadıklarına dikkat çeken Eker, “Tamamen kendi öz kaynaklarımızla ve ayni desteklerle bu sergiyi düzenledik. Fakat bu alanda, ister deneyimleriyle isterse maddi olarak bize destek olmak isteyen kurum ve kişilere de kapımız her zaman açık,” dedi. 

ALİKEV olarak kuruldukları ilk günden itibaren faaliyetlerini bireysel bağışlar yoluyla hayata geçirmeye çalıştıklarını belirten Eker, “Bu süreç boyunca bizi destekleyen bağışçılarımızın sayısı artıyor. Hem kuruluş hikâyesi hem de vakfın amaç edindiği misyonun ve değerlerin insanlarda bir karşılığı olduğuna inanıyoruz,” şeklinde konuştu. 

‘Pandemide Süresince Burs Ödemelerine Devam Ettik’

ALİKEV’in pandemi süresince öğrencilere nasıl destek verdiğini anlatan Eker, “Pandemiyle beraber eğitim kurumlarının uzaktan eğitime başlaması ve üniversite öğrencilerinin yurtlardan çıkarılarak ailelerinin yanına dönmeye zorlanması gibi konuların yarattığı belirsizlik durumu nedeniyle bursun devamlılığı için istediğimiz bir sivil toplum örgütünde gönüllülük faaliyetlerine katılma, not ortalaması gibi şartları pandemi süresince aramayacağımızı, burs fonundan yararlanan öğrencilere ilettik. Burs ödemelerine ise kesintisiz olarak devam ettik. Sahada devam eden gönüllülük programımız olan Düş Elçileri Programımızı ise benzer sebeplerden dolayı dijitale taşıdık. Yine pandemi döneminde çağrıya çıktığımız Genç Sanatçı Fonu programımızı ise tamamen dijital araçlar üzerinden yürüttük,” ifadelerini kullandı.

ALİKEV, İstanbul Maratonu’nda Neden Bağış Kampanyası Düzenlemedi? 

İstanbul Maratonu’nda neden bağış kampanyası düzenlemediklerine dair bilgilendirmelerde bulunan Eker şöyle devam etti: 

“Hatay Valiliği İl Sivil Toplumla İlişkiler Müdürlüğüne yaptığımız yardım toplama izni başvurumuz, maratonun gerçekleşeceği tarihte henüz sonuçlanmamıştı. Bu yüzden maratonda bağış toplama kampanyası açmama kararı aldık.”

“ALİKEV olarak İstanbul Maratonu’nu sadece bir kaynak yaratma faaliyeti olarak görmüyoruz. Maraton süreci, bizim için başlangıçtan beri gönüllülerimiz ve destekçilerimizle bir araya geldiğimiz, yakın çalışma fırsatı yakaladığımız ve hasret giderdiğimiz bir etkinlik oldu.”

‘Bir Algı Çalışması Olduğuna Düşünüyoruz’

Öte yandan 2020 Aralık’ta kabul edilen “Kitle İmha Silahlarının Yayılmasının Finansmanın Önlenmesine İlişkin Kanun” ile 2860 sayılı “Yardım Toplama Kanunu”nda da bazı değişikliklere gidilmesinin, sivil toplum dünyasını ve ALİKEV’i nasıl etkilediğine dair açıklamalarda bulunan Eker, şunları söyledi: 

“Değişikliklerle dernek ve vakıfların yardım toplama süreçleri, yöntemleri ve bildirimlerine ilişkin düzenlemeler ve bunlara yönelik yaptırımlarda artışlar yapıldı. Kitle imha silahlarıyla dernek ve vakıf kavramlarının aynı kanun içinde anılmasının bile bir algı çalışması olduğuna düşünüyoruz. Yaklaşık 125 bin örgütü ilgilendiren bir kanun değişikliğinde, STÖ’lerin itirazlarının ve görüşlerinin dikkate alınmamış olmasını da ayrı bir olumsuzluk olarak görüyoruz.”

Osman Kavala’nın Yargılanma Sürecinin Sivil Topluma Yansımaları 

“Osman Kavala ve beraberinde sivil alan paydaşları üzerinden yürütülen yargılama süreci de sivil toplum üzerinde bir baskı aracı olarak kullanılıyor. Bu ve buna benzer baskılar nedeniyle maalesef sansür ve oto sansür, örgütler içerisinde bir refleks olarak karşımıza çıkmaya başladı. Bulunduğumuz kurumu ve paydaşlarını korumak adı altında bu kararları almak durumunda kalabiliyoruz. Bunu da bir öz eleştiri olarak ifade etmek istiyorum.”

“Bu değişiklikler ve oluşturulmaya çalışılan algıyla birlikte sivil toplumun giderek daralan bir alan içerisinde bile hareket etmeye, kendine bir yol bulmaya çalışması geleceğe dair umudumuzu artırıyor. Hak temelli çalışmalar yürüten örgütler, özellikle kadın ve LGBTİ+ örgütlerinin üzerlerindeki artan baskılara rağmen geri adım atmamalarını, diğer STÖ’ler için de umut kaynağı olduğunu düşünüyoruz.”

Sivil Toplum ve Medya İlişkisi 

STÖ’lerin geleneksel medya kanallarında fazla yer bulamadığı yönünde eleştirilerde bulunan Eker, “Yer bulduğunda ise daha çok hizmet temelli etkinlikleri ile ve hukuki olaylar nedeniyle yer veriliyor. Bunun daha çok geleneksel medyanın içinde bulunduğu durum ve haber anlayışı ile ilgili olduğunu düşünüyoruz. Haber içeriklerinin hak temelli bir anlayışla hazırlanması, habere konu olan STÖ’lerinin de söylediği sözün daha anlaşılır olmasına ve etkisinin artmasına katkıda bulunacak,” dedi. 

STÖ’leri Medya Görünürlüğü

Medyanın sivil toplum dünyasına daha ilgiyle yaklaşmasının ise birbirini doğru bir şeklide beslemesi ve birbirinden öğrenmesi ile mümkün olacağına vurgu yapan Eker sözlerini şöyle tamamladı: “Görece yeni kurulan ve internet üzerinden yayın yapan medya kanallarında STÖ’lerin daha fazla kendine yer bulduğunu gözlemliyorum. Medya alanında çalışan STÖ’lerin, oluşumlarının da bu konuda olumlu bir katkısı var. Aynı zamanda STÖ’lerin Podcast, Instagram ve Twitter gibi sosyal medya araçlarını kullanmadaki yetkinliği arttırması da bu dönüşümü hızlandırması açısından önemli. Bu alana yönelik her iki tarafın katkısının artması, STÖ’lerin medyada görünürlüğünü istediğimiz şekilde artıracaktır.”

The post ALİKEV, Genç Sanatçı Fonu Sergisi: <br> ‘Özgür Dünyayı Gençlerle Birlikte Kuracağız’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Anma kapsamında gerçekleştireceği etkinliklerde örgütlenme ve ifade özgürlüğü ile Türkiye’de giderek zorlaşan sanatsal faaliyetleri de odağına alan ALİKEV, Covid-19 salgını sürecinde giderek büyüyen sorunlara dikkat çekmeye devam ediyor.

Pandemi dolayısıyla online olarak gerçekleştirilecek etkinliklerin detayları şöyle:

Gençlik ve Örgütlenme Özgürlüğü Atölyesi*
7 Temmuz Çarşamba
Saat: 20:00
Moderatör:
Berna Akkızal – Baran Kaya
Sivil Alan Araştırmaları Derneği

İfade Alanı Olarak Sanat – Söyleşi
9 Temmuz Cuma
Saat: 20:00
Moderatör: Sercan Meriç – Gazeteci
Konuklar:
Ezgi Bakçay – Karşı Sanat
Melis Bektaş- Karşı Sanat
Kubilay Mutlu – Sokak Sanatçıları Derneği
#İşaret dili çevirisi olacaktır.

Ali İsmail Korkmaz Anması
10 Temmuz Cumartesi
Saat: 20:30
Korkmaz Ailesi & Cem Erdost İleri Trio Konseri
“Neden Konuşamıyoruz?”

Gençlik ve İfade Özgürlüğü Atölyesi*

12 Temmuz Pazartesi
Saat: 21:00
Moderatör: Elif Okan Gezmiş – Klinik Psikolog

Katılım 

• 18-35 yaş arası gençlere özel olarak düzenlenen atölye ve söyleşilere buradan katılabilirsiniz.
• 9 ve 10 Temmuz günü gerçekleşecek etkinlikler ise ALİKEV YouTube kanalında canlı yayınlanacak.

The post ALİKEV, Ölümünün Sekizinci Yılında Ali İsmail Korkmaz’ı Anıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Covid-19 salgını sebebiyle online olarak gerçekleştirilecek etkinliklerin detayları şöyle:

• Ayrımcılık Karşıtı Atölye: Toplumsal Cinsiyet
  15 Mart, Pazartesi
  Saat: 13.30
  Atölye Yürütücüsü: Umut Güven (Kaos GL)
• Sürdürülebilirlik ve Ekolojik Okuryazarlık Atölyesi
  16 Mart Salı-17 Mart Çarşamba
  Saat: 14.00
  Atölye Yürütücüsü: Nisan Su Tablacı (YUVA Derneği)
• Ali İsmail Korkmaz Anması
  18 Mart, Perşembe
  Saat: 20.00
  Bandista Konseri
• Söyleşi: Gençlik ve Hafıza
  19 Mart, Cuma
  Saat:17.00
  Moderatör: Neomi Levy-Aksu (Hafıza Merkezi)
• Panel: Akademi, Toplumsal Cinsiyet ve İşsizlik Ekseninde Gençlik
  20 Mart, Cumartesi
  Saat:20.00
  Konuşmacılar:
  Kadir Demiryürek – Genç İşsizler Platformu
  Hazal Çakmak – Universus Sosyal Araştırmalar Merkezi
  Dr. Tuğba Sivri – Universus Sosyal Araştırmalar Merkezi

Moderatör: Şeyma Keskin (ALİKEV)

18 ve 20 Mart günü gerçekleşecek etkinlikler ALİKEV YouTube kanalında canlı yayınlanacak.

Diğer etkinlikler ise ZOOM uygulaması üzerinden kapalı oturum olarak gerçekleşecek.
18-35 yaş arası gençlere özel olarak düzenlenen atölye ve söyleşilere buradan katılabilirsiniz.

The post ALİKEV, 27’nci Yaş Gününde Ali İsmail Korkmaz’ı Anıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Covid-19 salgını sürecinde sivil toplumun giderek artan önemine dikkat çekmek için harekete geçen ALİKEV, önceki anmalardan farklı olarak bu yıl etkinlikleri söyleşilerle genişletiyor.

Pandemi dolayısıyla ALİKEV Youtube kanalında canlı olarak yayınlanacak etkinliklerin detayları şöyle:

“Gençlik Hakları”

6 Temmuz, Pazartesi 

Saat:20.30
Moderatör: Mert Akkaş (ALİKEV Programlar Sorumlusu)

Konuşmacılar:

Hasan Oğuzhan Aytaç: (Gençlik Hakları Forumu Genel Koordinatörü)
Hande Nur İpek: (Gençlik Çalışanı)
Ezgi Gedik Güneş: (Toy Gençli Derneği YK Başkanı)

“Türkiye’de Sivil Toplumun ve Faaliyetlerinin Önemi” 

8 Temmuz, Çarşamba 

Saat: 20.30
Moderatör: M. İrem Afşin (Gazeteci/ Sivil Aktivist)

Konuşmacılar:

İbrahim Betil (Sivil Toplum Gönüllüsü)
Mert Fırat (UNDP İyi Niyet Elçisi)

Melda Onur (Sosyal Haklar Derneği Genel Başkanı)
Laden Yurttagüler (İstanbul Bilgi Üniversitesi Sosyal Haklar Merkezi)

Ali İsmail Korkmaz Anması 

10 Temmuz, Cuma 

Saat: 20.30
Moderatör: Burcu Karakaş (Gazeteci)

Konuklar:

Korkmaz Ailesi
Ceylan Ertem

İlgili Kişi:

Ulaş Dağlıoğlu

Marjinal Porter Novelli

0212 219 29 71 

ulasd@marjinal.com.tr

The post Ali İsmail Korkmaz Ölümünün Yedinci Yılında Etkinliklerle Anılacak appeared first on Sivil Sayfalar.

Ödül töreni ardından belgeselci Kazım Kızıl’ın Ali İsmail Korkmaz’ın ardından annesi Emel Korkmaz ve ailesinin yaşadığı zorlukları, mücadeleyi ve ALİKEV’de yürüttüğü kampanyaları anlattığı “Emel Anne” belgeseli gösterildi. Sivil Sayfalar olarak Kazım Kızıl’la belgesel gösterimi sonrası bir söyleşi yaptık. Yönetmen Kızıl, çekimleri Hatay, İstanbul ve Afrika’da gerçekleşen belgesele Eskişehir’den birkaç çekim daha ekleyeceğini belirtti.

İlginizi Çekebilir : Ali İsmail’in Düşleri Afrika’ya “Can Suyu” Oluyor

Belgesele seyircilerden gelen tepki nasıldı?  

Belgesele beklediğimin çok üzerinde geri dönüş aldım. Benim en çok tepkisini merak ettiğim Emel Anneydi. Daha önce izlememişti, ilk defa orda izledi, ona da bazı kısımlar sürpriz oldu. Öncesinde Gürkan’la (Abi Gürkan Korkmaz) konuşmuştuk, belki eklememi istedikleri veya olmasını istemedikleri yerler vardır diye. Gürkan “Büyüsü bozulmasın, biz o gün ilk defa orda izleyelim” dedi. Aileden kimse izlememişti daha önceden. Hem izleyicinin hem Emel annenin ve ailenin tepkisi çok güzeldi.

Seni belgeseli çekmeye iten sebep neydi?

Belgesele iten sebep Emel anneyi tanımam tabi. Ama vesile olan ALİKEV gönüllülerinden Utku Kalı oldu, beni İstanbul Maratonu için aradı. Emel annenin Maraton koşusunu çekmemi istediler. Ben de önce bunu bir hikayeye çevirmek istedim; Emel anne Hatay’dan başlasın sonra beraber İstanbul’a Maratona katılalım, bu kadardı. Daha sonra 10 Kasım’da (2017) antrenman vardı, orda konuşmalarına, tavırlarına tanık olunca Emel annenin belgeselini çekmeye karar verdim. Asıl eylem maraton olmasın, kişi Emel anne olsun istedim. Emel anneyi tanımak itti beni belgesele. Ben tanık olduğum, tanıma fırsatı bulduğum bir kişiyi daha çok insan tanıyabilsin diye çektim. Yaptıkları çok kıymetli. ALİKEV’de birçok insanın hayatına dokunuyor. Yas tutmayı tercih edebilirdi. Ama o koşturan, kamusal alanın içinde üretmeye devam eden, insanların hayatında değişime yol açan, dönüştüren, aynı zamanda annelik içgüdüsüyle, anaç tavırlarıyla etrafına sevgi aşılayan biri. Bu çok etkileyiciydi.

Belgeseli hazırlama sürecinden bahseder misin?

Bir buçuk yıla yayılan bir süreçte hazırladık. Emel anne çok aktif, sürekli koşturuyor, bir şeyler daha yapıyor bunu da çekeyim derken o süreç devam ediyor sürekli. Baştan oturup plan yapıp Emel annenin şurasına odaklanalım diye ilerlemedi çekimler. Spontane gelişti. İstanbul Maratonu’nu iki defa çekmemiz gerekti mesela. Ben daha önce maratonları sadece televizyondan izlerdim, oturduğum yerden bile yorulurdum. Ama iki sene üst üste ekipmanla birlikte koştum. Emel anne koşuyor, biz de onun peşinden koşuyoruz.

Gösterim tarihi için özellikle mi 2 Haziran tarihi seçildi?

Aslında 16 Mart Ali İsmail’in doğum günüydü, Hatay’da her yıl ‘Hatay Barış Koşusu’ yapılıyor. Niyetimiz oraya yetiştirmekti. Ama yetiştiremedim. O tarihten sonra da 2 Haziran, saldırıya uğradığı gün olsun dedik.

Belgesel çekiminde yaşadığın zorluklar nelerdi?

Sonuçta çok ağır bir konu. O acıyı bizzat yaşayan kişilerle uzun röportajlar yapmaya çalışmak çok zorluydu. Ali İsmail’in odasında Emel anneyle röportaj yapmak kolay olmadı. Mesela ablasıyla (Ali İsmail’in) röportaj yapmak istedim ama 3 dakikadan sonra kesmek zorunda kaldım, bir yanıyla da mutlaka olması lazım Ali İsmail’in ablası, Emel annenin kızı! Gerçeği olduğu gibi aktarmak istiyorsunuz ama gerçek bazen dile geldiğinde daha trajik olabiliyor. Bir de garip bir suçluluk psikolojisi yaşadım, daha önce pek çok kişiden de duydum; o kötü olayla ilgisi olmayan kişiler Emel anneyi görmüş ama karşısına çıkmaya cesaret edememişler. Burada işin içinde trajik kısımlar da var. Ama belgesel buna yaslanmıyor. Gerçek de bu zaten. Ben Mart ayında Hatay’a gittiğimde aile mezarlık ziyaretindeydi doğum günü nedeniyle. Bir belgeselci için bunu çekmemek gerçeğin bir tarafını görmemek olurdu. Bir anda gülüyoruz, bir anda başka trajik bir olay oluyor. Aynı şey Emel anneyle sohbet ederken de geçerli. Gerçek, her şeyin iç içe geçmiş hali. Belgesel trajik bir olayla başlıyor, o trajedi belgesel boyunca hakim kalıyor. Ama sadece trajik bir belgeselden ziyade her yönüyle duyguların iç içe geçtiği bir tanıklık ortaya çıkan.

Belgeselde Sevinç Erbulak ve Melike Demirağ da yer alıyor, onların belgesele dahil olma süreci nasıl oldu?

Aileyle yakın kimlerle görüşebiliriz diye düşünürken ikisiyle yollarımız kesişti. İki sanatçı da Ali’yi kaybettikten sonra aileyle tanışmışlar. Ama bir şekilde o tanışıklığı organik bir ilişkiye çevirmişler. Mesela Sevinç Erbulak dışarıdan anmadan anmaya giden değil de; aileyle teması olan çat kapı gidebilen farklı bir duygudaşlık kuran bir Sevinç Erbulak var belgeselde. Onun gözünden Emel anneyi görmek istedim, ALİKEV gönüllüleri dışında. Melike Demirağ da öyle. İlk maratonda karşılaştık, Emel anneyle beraber koştu. Kızlarından birinin adı Melek, ailenin söylediğine göre zaten Melek ablanın adı Melike Demirağ’dan geliyor. Onlar çok seviyormuş. Böyle bir bağ da var. Farklı gruplardan farklı insanlar olsun istemiştim.

Eskişehir ilk gösterimiydi, başka gösterimler olacak mı?

15-20 Haziran’da İstanbul’da 12. Documentarist’te gösterilecek. 3-7 Temmuz’da İtalya’da gösterilecek. Eskişehir gösterimi sonrası Adana Belediyesi’nde Eylül ayı için istek geldi. 9 Temmuz’da Hatay Samandağ’da gösterilecek. Kopenhag, Berlin, Paris, Londra’dan isteyenler oldu. Ama bunlar belgeseli görmüş değiller, belgeselin kendisinden çok Emel annenin hikayesi ilgi çekiyor. Bir yandan güven duymaları da beni mutlu ediyor. Ancak belirtmeliyim ki ilgi benden çok Emel anneye.

2017 Nisan’dan beri devam eden bir dava sürecin var, son durum nedir?

Haziran ayında, bu ay karar duruşması olacak. Gazetecilik faaliyeti yaparken tutuklanmıştım. Ben hayatımda slogan atmadım, elimde kamera vardı, ona odaklanmıştım. Elbette eylem anayasal bir haktır, insanlar anayasal haklarını kullanırken ben de insanların haber alma hakkını savunmak için ordaydım. Referandumun şaibeli olduğuna dair bir açıklama vardı o gün, eylem olacaktı ve ben de oraya gidip video çektim. Video çekerken gözaltına alındım. Cumhurbaşkanına hakaret sonradan uydurulmuş bir şey. Çünkü bir insanı video çektiği için gözaltına alamazsın, yani almaman gerekir? Hukuken böyle bir gerekçe olabilir mi? Her zaman olduğu gibi önce seni yakalıyorlar, sonra sana suç isnat etmeye çalışıyorlar. Bunun en kolay yolu da sosyal medya hesaplarımız! 4 gün ek gözaltı süresi sırasında oluşturulmuş bir emniyet istihbarat raporu var. Emniyet istihbarat raporu dediğime de bakmayın, sosyal medya hesaplarına giriyorlar, sayfa sayfa screenshot yapıyorlar. İstihbarat çalışması da bu! Ben gözaltındayken attığım tweetlere bakıyorlar, önce halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik suçlaması yapılıyor. Daha sonra Cumhurbaşkanına hakaret gerekçe gösterilmiş. Kimse benim ifademi almadı, neyle suçlandığım konusunda kimse bana bilgi vermedi. Savcı bana “ne diyorsun?” diyor. Neyle suçlandığımı bilmiyorum, ortada bir şey yok. Ne diyeyim ben! Saçmalık! Adil yargılama diye bir şey yok. Savunma hakkı yok. Ben bunu cezaevinde 65. Günümde Cumhuriyet Gazetesi’nden öğrendim. Haziran’da karar duruşması var, ne karar çıkacak bilmiyorum, sürpriz olmayacak!

Tutuklu gazetecilerle ilgili ne söylemek istersin?

Hükümetten birileri konuşurken “Gazetecilik yaptığı için tutuklanan biri yok” diyorlar. Benim de dosyamı inceleyen biri için ben de gazetecilikten değil cumhurbaşkanına hakaretten içerdeyim. İçerde bulunan gazetecilerin dosyalarına bakınca da gazetecilik faaliyeti yaptığı için tutuklanmış gibi görünmüyor. Ama özüne bakınca hepsi, gazetecilik yaptığı için, muhalif olduğu için, gerçekleri yazdıkları için tutuklular. Sayıları da tam belli değil. Birçok farklı raporlandırma birçok farklı kıstaslar kullanılıyor. Türkiye’de 150 civarı tutuklu gazeteci var, ülke için çok utanç verici bir durum. Ahmet Altan ağırlaştırılmış müebbet aldı örneğin. Bu ne demek? İdam olsa idam edilecek. Bu insan ağırlaştırılmış müebbet almış olacak ne yapmış olabilir? Ahmet Şık aylarca tutuklu kaldı! Kadri Gürsel o kadar içerde yatmış zaten, bir yere kaçtığı yok, kendisi gelmişken kelepçe taktılar! Böyle bir saçmalık olabilir mi? Zehra Doğan örneği, çizdiği resimden dolayı aldılar. 15 ay içerde yattı, genç bir insanın hayatından 15 ay almak çok utanç verici. Osman Kavala mesela; 17 Mayıs’ta 563 gündür tutuklu! İddianameyi de okudum, trajikomik gerçekten, sayfalarca yazmışlar, İzmir’de Roman Derneği’ne bağışta bulundu yazıyor, iddianameye koyulabilir mi böyle bir şey? İnsanlar belirsiz sürelerde ve adil olmayan koşullarda yargılanıyorlar, neyle suçlandıklarını da ne kadar süre tutuklu kalacaklarını da bilmiyorlar.

The post Emel Korkmaz’ın Mücadelesi Belgesel Oldu appeared first on Sivil Sayfalar.

Toplumsal barış ve eşitliğin var olduğu, insan-doğa ilişkileri de dâhil olmak üzere her türlü eşitsiz ilişkiden arınmış bir dünyayı, gençliğin katılımıyla kurarak Ali İsmail’in düşlerindeki özgür dünyayı hayata geçirmek misyonuyla kurulan ve üç yıldır faaliyetlerini sürdüren Ali İsmail Korkmaz Vakfı (ALİKEV), bu kez elini Afrika’ya uzatıyor. *ALİKEV, Sen De Gel Derneği ile, yedi ay boyunca kuraklıkla mücadele etmek zorunda kalan Afrika’nın Gambiya bölgesindeki Sare Jiburu köylülerini hasret kaldıkları suya kavuşturuyor.

Sen de Gel Derneği kurucularından İbrahim Betil, Ali İsmail Korkmaz Su Kuyusu projesi için neden Afrika’daki Sare Jiburu köyünü seçtiklerini şu sözlerle açıkladı: “Sare Jiburu köyü, Gambiya’nın en uzak ve en ihmal edilmiş bölgesi olan Upper River Region’da Gambisara diye adlandırılan bir noktada yer alıyor. Köyde 557 kişi yaşıyor ve oradaki çocukların önemli kısmı daha beş yaşına bile varamadan susuzluk nedeniyle hayatını kaybediyor.” Emel anne ise proje ile ilgili şu sözleri dile getirdi: “Oğlumun hayallerinde her zaman muhtaç olana yardım etmek ve eşitsizliği ortadan kaldırmak vardı. İşte bu yüzden Ali İsmail’imin adını yaşatacağımız su kuyusunun, Afrika’da yaşam savaşı verenlere bir nebze de olsa derman olmasını istedik.”

Haziran 2017 tarihinde çalışmalarına başlanan “Ali İsmail Korkmaz Su Kuyusu” Ağustos 2017 tarihinde tamamlandı. Su kuyusunun açılışı, 12 Aralık tarihinde Sen De Gel derneği kurucularından İbrahim Betil, Emel anne ve Şahap babanın katılımıyla gerçekleşecek.

*Ali İsmail Korkmaz Vakfı basın bülteni.

The post Ali İsmail’in düşleri Afrika’ya “can suyu” oluyor appeared first on Sivil Sayfalar.

The post ALİKEV, doğum gününde Ali İsmail’i anıyor appeared first on Sivil Sayfalar.