Örgütün 2006 ve 2007’deki aktiviteleriyle ilgili kesilen yaklaşık 5 bin 283 Euro’luk para cezasına, Korkut, fonun Türkiye Şubesine örgütün merkezinden gönderildiğini belirterek Ocak 2008’de itiraz etmişti.

Örgütlenme Özgürlüğü Hakkına Müdahale

AİHM’in tazminat kararıyla birlikte, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesindeki “adil ve gerekçeye dayalı yargılanma hakkı” ile 11. maddesindeki “örgütlenme özgürlüğünün” ihlal edildiğine de hükmetti.

“AİHM, Korkut’a verilen idari para cezasının, her iki başvuranın da örgütlenme özgürlüğü hakkına müdahale teşkil ettiği kanaatindedir. Resmi olarak, müdahalenin iç hukukta, yani Dernekler Kanunu’nun 21. ve 32. maddelerinde bir dayanağı vardı. Ancak, ilgili tarihte, uluslararası bir örgütün ulusal şubesini oluşturan bir dernek tarafından, örgütün merkezinden veya örgütün diğer ülkelerde bulunan ulusal şubelerinden gelen fonların alınmasını düzenleyen belirli ve açık hükümler bulunmamaktaydı. Bu yasal boşluk ancak 2020 yılında Dernekler Yönetmeliği’nin 18. maddesine eklenen yeni bir fıkra ile doldurulabilmiştir. Ayrıca, mevcut dava, uluslararası bir örgütün ulusal şubesine, merkezden veya aynı örgütün diğer ulusal şubelerinden gelen yabancı fonlarla ilgili olarak Dernekler Kanunu’nun 21. maddesinde belirtilen gerekliliğe uymadığı için idari para cezası verilen tek örnektir.”

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin basın duyurusuna ve detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

The post AİHM, Af Örgütü’ne Kesilen Cezayı Haksız Buldu: <br> Örgütlenme Özgürlüğü Hakkına Müdahale Teşkil Ediyor appeared first on Sivil Sayfalar.

1. Grup: 6-7 Nisan 2023 – Ankara
2. Grup: 13-14 Nisan 2023 – Ankara

Eğitici: Mehmet Onur Yılmaz

Eğitim Programı:

• İnsan hakları nedir?
• İnsan haklarının etik temelleri
• İnsan onuru nedir?
• İnsan hakları ve özgürlükler bağlantısı
• İnsan onuru ve insan hakları bağlamında İfade özgürlüğü (hakkı?)

Uygulama Atölyeleri

Mültecilerin İnsan Hakları Bağlamında İfade Özgürlüğü  (1. Grup Atölye)
Uygulama: 7 Nisan 2023
Atölye Yürütücüsü: Volkan Görendağ

Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Bağlamında İfade Özgürlüğü  (2. Grup Atölye)
Uygulama: 14 Nisan 2023
Atölye Yürütücüsü: Nisan Kuyucu

Başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

Eğitim İle İlgili Diğer Ayrıntılar:

• Eğitim için kontenjan 25 kişi ile sınırlıdır.
• Eğitimin yapılacağı yer adres bilgisi netleştirildiğinde katılımcılara ayrıca bildirilecektir.
• Eğitime tam katılım gösteren ve eğitim sonrası değerlendirme formlarını tam dolduran katılımcılara talep etmeleri halinde Uluslararası Af Örgütü Eğitim Katılım Belgesi verilecektir.
• Eğitimle ilgili konularda onur.yilmaz@amnesty.org.tr adresine yazarak bilgi alabilirsiniz.

The post Temel İnsan Hakları Bağlamında İfade Özgürlüğü Kavramı ve Sorunları Eğitimi appeared first on Sivil Sayfalar.

‘Rusya’nın Başlattığı Harekat Saldırı Fiili: Ukrayna Meşru Müdafaa Konumunda’

Sivil toplum aktörlerinin Rusya’nın tutumuna dair karşı aldığı ‘savaşa hayır’ açıklamalarından önce, uluslararası hukuk açısından mevcut durum şu şekilde özetlenebilir:

Uluslararası hukuk uzmanı Prof. Dr. Turgut Tarhanlı, Rusya’nın Ukrayna’daki pozisyonunu, “saldırı” & “işgal” eylemlerinin hukuki farkını ayırt ederek değerlendirmenin önemine işaret ediyor. Tarhan’a göre, “Rusya’nın başlattığı harekât, bir “saldırı fiili”dir (act of aggression).”

ABD’nin “askeri kuvvet gündemimizde değil” yolundaki mesajlarını hatırlatan Tarhanlı, BM Şartı, VII. Bölüm’ün yetki çerçevesinde ve Rusya’nın tartışmasız, bir “saldırı fiili” karşısında, Güvenlik Konseyi’nin BM Şartı, Madde 39 bağlamında bu durumu tespit etmekle yükümlü olduğunun altını çiziyor.

“Uluslararası barış ve güvenliğin bir saldırı fiili nedeniyle ağır biçimde bozulduğu da aşikâr. Bu ‘saldırı fiili’ karşısında, Ukrayna’nın hukuken ‘meşru müdafaa’ konumunda bulunduğu tartışmasız (BM Şartı, Md.51).”

‘Savaş, Temel Hak ve Özgürlüklerin Rafa kaldırılması, Kentlerin, Kültürlerin ve Ekolojinin Tahribatıdır!’

Savaş karşıtı açıklama yapan STK’lardan bazıları şunlar:

İnsan Hakları Vakfı ve İnsan Hakları Derneği Ortak Açıklaması: “Rusya, Ukrayna işgaline derhal son vermelidir! Savaş, ekranlarda gösterilen haritalardan ve patlama görüntülerinden ibaret değildir. Savaş; ölümdür, göçtür, açlıktır, işkence ve zulümdür. Temel hak ve özgürlüklerin rafa kaldırılması, kentlerin, kültürlerin ve ekolojinin tahribatıdır. Çatışmalar devam ettiği sürece tarafların, sivillerin yaşam haklarına, barınma haklarına ve altyapı ve temel ihtiyaçlara erişim hakkına özel hassasiyet gösterilmelidir. Çatışma koşullarında yaşanan hak ihlallerinin izlenmesi için çaba gösteren insan hakları savunucuları ve yaşananları aktaran gazeteciler tüm taraflarca korunmalıdır. “

Uluslararası Af Örgütü, “Ukrayna’daki Siviller Korunmalı” başlığıyla yayınladığı videoda, Uluslararası Af Örgütü Kanıt Laboratuvarı’na dayandırdığı görüntülerle, “Ukrayna Vuhledar’da bir hastanenin önüne yapılan balistik füze saldırısında en az 2 sivilin hayatını kaybettiğini doğruladı. Sivillere ve sivil mülklere yönelik her türlü kasıtlı saldırı ile sivillerin ölümüne veya yaralanmasına sebep olan ayrım gözetmeyen saldırılar savaş suçudur. Ukrayna’daki siviller korunmalı. Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ile insan hakları ve insan hayatına yönelik tehditler hızla artıyor. Bir kez daha tüm tarafları uluslararası insancıl hukuk ve insan hakları hukukuna sıkı sıkıya bağlı kalmaya çağırıyoruz.”

Hak İnisiyatifi Derneği: “Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik işgal harekâtı barış hakkının ihlali niteliğindedir. Saldırıda yaşanan sivil can kayıpları savaş suçları kapsamındadır ve soruşturulmalıdır. Uluslararası toplumu barışı koruma konusunda sorumluluk almaya çağırıyoruz.”

Her savaşın silah sanayicileri ve destekleyicilerinden oluşan bir avuç kazananı ve başta yoksullar, kadınlar ve çocuklar olmak üzere milyonlarca kaybedeni var.

Uluslararası Mülteci Hakları Derneği: “Savaş; mülteciliği doğuşundaki en büyük etmendir. Çocukları yetim bırakan, anneleri, babaları ağlatan savaşın durdurulmasını, yeni bir göçe hiç kimsenin zorunlu olmamasını temenni ediyoruz. İşgalci Rusya’nın karşısında, Kardeş Ukrayna halkının yanındayız.”

EŞİK (Eşitlik İçin Kadın Platformu): “Her savaşın silah sanayicileri ve destekleyicilerinden oluşan bir avuç kazananı ve başta yoksullar, kadınlar ve çocuklar olmak üzere milyonlarca kaybedeni var.”

Kaos- GL: “Ukrayna’da ve Rusya’da barış için mücadele eden LGBTİ+’ların ve LGBTİ+ örgütlerinin yanındayız.”

SPoD: “Hayatlarımız pahasına başlatılan savaşların açtığı yaraların tazeliğinde yeni bir savaşa itiraz ediyoruz. Savaşın yıkıcılığı karşısında, barışın onarıcı gücünü savunuyoruz. Ukrayna ve Rusya’da barış mücadelesini sürdüren LGBTİ+’ların, LGBTİ+ örgütlerinin, savaşın sebep olduğu yıkımdan etkilenen tüm canlıların ve dünyanın her neresinde olursa olsun “savaşa hayır” diyenlerin yanındayız.”

Ekoloji Birliği: “Bizler, yaşam savunucuları olarak, Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline acilen son vermesini ve başlattığı savaşı durdurmasını istiyor, dünyadaki ve bölgemizdeki tüm savaşlara karşı çıkıyor, barışı savunuyoruz.”

Greenpeace Türkiye: “Greenpeace, Ukrayna’daki askeri çatışmadan derin endişe duyuyor. Kalbimiz, çapraz ateşe yakalanmış ya da evlerinden sürülmüş insanlarla. Bu çatışma, Ukraynalılar kadar Rusyalılar için de büyük bir trajedi. Bu şiddet döngüsünün devam etmesinden ve çok daha fazla insanın zarar görme ihtimalinden dolayı endişeliyiz.”

KAFFED: “Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik başlattığı işgale yönelik saldırıyı şiddetle kınıyoruz. Yüzlerce yıl önce meydana gelen işgal ve savaşların acısını halen yaşayan bir toplum olarak dünyadaki anlaşmazlıkların savaşla çözülemeyeceğine olan inancımızla, öncelikle Savaşa Hayır diyoruz.”

Change.org Türkiye: “Savaşla her şey kaybedilecek. Barışla her şey mümkün! Rusya, Ukrayna’ya askeri harekat başlattı. Tüm dünya için yıkıcı etkileri olacak savaşa karşı dünya liderlerini kararlı bir şekilde harekete geçmeye çağıran bir kampanya başlatıldı. Savaşa hayır!”

Kapak Görseli: Banksy

The post Sivil Toplum Örgütleri ‘Savaşa Hayır’ Diyor! appeared first on Sivil Sayfalar.

Alanında uzman eğitimcilerle yapılacak eğitim bu alanda yeni çalışmaya başlayacak avukatlara ulaşmayı hedefliyor. Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi, gerçekleştirdiği eğitimlerle hukuki destek sunan avukatların bilgi ve deneyim kapasitelerini artırmanın aynı zamanda uluslararası koruma ve geçici koruma kapsamındaki yabancıların insan haklarının korunmasının önemli bir parçası olduğundan hareket ediyor.

Eğitim Tarihleri

• 26 ve 27 Şubat 2022 (Cumartesi Pazar)
• 5 ve 6 Mart 2022 (Cumartesi ve Pazar)
• 19 ve 20 Mart 2022 (Cumartesi ve Pazar)

Eğitim Programı

Cumartesi 13:00 – 18:00
13:00 – Giriş – Tanışma
13:15 – Mülteci Hukukunda Temel Kavramlar ve Koruma Çeşitleri
14:15 – Ara
14:30 – Koruma Statüsü Belirleme Prosedürleri, Menşe Ülke Bilgisi ve İtiraz Usulleri
16:00 – Ara
16:15 – Sınırdışı, Ülkeyi Terke Davet, İdari Gözetim ve İtiraz Usulleri
18:00 – Kapanış

Pazar 13:00 – 17:00 
13:00 – Giriş – Tanışma
13:15 – Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne Başvuru Olanakları ve İçtihatları
15:00 – Ara
15:15 – Mülteci Hukukunda Avukatların Karşılaştığı Sorun Alanları ve Çözüm Önerileri
16:45 – Değerlendirme
17:00 – Kapanış

Katılım Koşulları

• Eğitime avukatlar, stajyer avukatlar, hukuk fakültesi öğrencileri kabul edilecek.
• Eğitim Zoom platformu üzerinden yapılacaktır.
• Zoom bağlantısı katılımcılara e-posta ve SMS olarak gönderilecek.
• Çevrimiçi sınıf, eğitim günü saat 12:45‘ten itibaren açık olacak.
• Eğitime katılım için son saat 13:00‘dır. Bu saatten sonra giriş yapan katılımcılar eğitime kabul edilmeyecek.
• Eğitime açık isimle, açık ekran, tam katılım gösteren ve eğitim sonrası değerlendirme formlarını eksiksiz dolduran katılımcılara Uluslararası Af Örgütü Eğitim Katılım Belgesi verilecek.

Başvuru

• Başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.
• Eğitimle ilgili sorularınız ve bağlantı sorunları ile ilgili ihe@amnesty.org.tr veya 0541 760 07 54 numaralı telefondan  ulaşabilirsiniz.

The post Af Örgütü Mülteci Hukuku Eğitimleri Düzenliyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Dariush Beigui, Hamburglu. Bir mavna kaptanı ve punk rock hayranı. Sascha Girke, Berlin’in yakınlarındaki Potsdamlı. İtfaiyede uzun yıllar boyunca sağlık görevlisi olarak çalıştı. Dariush ve Sascha aynı zamanda arama ve kurtarma gemisi Iuventa’nın da gönüllü mürettebat üyeleriler. Yani, öyleydiler; çünkü Iuventa yaklaşık 4 yıldır İtalya’nın Trapani kentinde karaya oturtulmuş halde.

Nisan 2015’te, sadece 1 hafta içinde Orta Akdeniz’deki iki büyük deniz kazası bin 200’den fazla can alarak Avrupalı liderlerin Ekim 2014’te aldığı, İtalya’nın hayat kurtarıcı arama ve kurtarma faaliyetlerine son verme kararının ölümcül sonuçlarını gözler önüne serdi. Bu feci boşluğu doldurmak amacıyla sivil toplum örgütü gemisi Libya yakınlarındaki sulara açıldı. Iuventa da 2016’da onlara katıldı. Gemi, denize açıldığından beri 14 binin üzerinde insanı boğulmaktan kurtardı.

Ancak İtalya makamları 2017’de gemiye el koydu ve mürettebattan 10 kişi hakkında soruşturma başlattı. Libya’dan İtalya’ya göçü kolaylaştırmak, yani aslında kaçakçılarla işbirliği yapmakla suçlandılar. Halbuki böyle bir şey yapmıyor; sadece hayat kurtarıyorlardı.

Ocak 2021’de altı mürettebat üyesi hakkındaki suçlamalar düşürüldü, ancak Sascha ve Dariush da dahil olmak üzere kalan dördü hala 20 yıla kadar hapis cezasıyla karşı karşıya. Ne yazık ki, bu istisnai bir vaka değil. Avrupa genelinde, insanlar ve sivil toplum örgütleri, yalnızca ihtiyacı olan mültecilere ve göçmenlere denizde ve karada yardım ettikleri için tehdit edildi, taciz edildi ve mahkemelere sürüklendi.

Iuventa sadece bir kurtarma gemisi değil; Akdeniz’i dünyanın en ölümcül sınırlarından birine dönüştüren Avrupa politikalarına itirazın da bir sembolüdür. Aynı zamanda savaştan, zulümden ve yoksulluktan kaçan insanlar için de dayanışmanın ve insanlığın bir sembolüdür.

The post Dayanışma Suçlusu: Luventa Davası appeared first on Sivil Sayfalar.

Prof. Dr. Burak Özçetin’in danışmanlığında hazırlanan seminer dizisinde; ifade özgürlüğü, aktivizm ve medya, medya okuryazarlığı, spor medyası, STK iletişimi ve veri gazeteciliği gibi konular ele alınarak, medya ve insan hakları ilişkisi hakkında bütüncül bir analiz sunulacak.

Pazar Seminerleri programında yer alan konu başlıkları:

• İfade Özgürlüğü, Aktivizm ve Medya
• İnsan Hakları Odaklı Medya Okuryazarlığı
• İnsan Hakları Perspektifinden Spor Haberciliği
• STK’lar ve İletişim, STK İletişimi
• İnsan Hakları Odaklı Veri Gazeteciliği

Seminerler her Pazar saat 11:00-13:00 / 14:00-16:00 arasında iki ayrı oturum olarak düzenlenecek.

İki ayrı oturumdan oluşan birer günlük seminerlerin birinci oturumunda konuyla ilgili kavramsal bir çerçeve sunulduktan sonra ikinci oturumda uygulamalı bir yaklaşım benimsenecek.

Önemli Not

• Seminerlerin kontenjanı 25 kişi ile sınırlıdır.
• Başvurular tüm Türkiye’ye açıktır.
• Zoom üzerinden çevrimiçi olarak gerçekleştirilecektir.
• Her seminer için ayrı başvuru alınacaktır. Seminerlere tam katılım sağlayan kişilere bir sonraki seminerlere başvuru durumunda öncelik verilecektir.

Seminer Başlama Tarihi: 23 Mayıs 2021

Başvuru

Başvuru formuna buradan ulaşabilirsiniz.

The post Gazeteci Adayları İçin İnsan Hakları Odaklı Gazetecilik Seminerleri Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Bize biraz  kendinizden bahsedebilir misiniz?

Ben Ruhat Sena Akşener. Uluslararası Af Örgütü’nde Savunuculuk ve İnsan Hakları Eğitimi programı direktörlüğü yapıyorum. Kuruluşundan beri yaklaşık 15 yıldan bu yana Türkiye şubesinde yer alıyorum. Hiç durmadan 15 yıldır Af Örgütü’nde insan hakları çalışmalarını yürütüyoruz.

Af Örgütü ne tür çalışmalar yapıyor? Bize Af Örgütü’nden bahseder misiniz?

Af Örgütü aslında dünyadaki en çok üye ve destekçiye sahip insan hakları kurumu. Türkiye’de de yaklaşık 20 yıldan bu yana dernek statüsünde faaliyetlerini yürütüyor. Uluslararası hareketimiz ve diğer şubeler neler yapıyorsa Türkiye şubesinde de biz o yöntemlerle çalışmalar yürütüyoruz. Af Örgütü belli insan hakları sorunlarına odaklanmak yerine daha geniş açıdan bakmayı hedefliyor. Dolayısıyla ifade özgürlüğünden ekonomik, sosyal, kültürel haklara, mülteci haklarından kadın, çocuk haklarına, insan hakları eğitimine, lobicilik yöntemlerinde ve çeşitli yöntemlere kadar çok fazla alanda faaliyet gösteriyor.

Af Örgütü’nün Türkiye Şubesi gündeminde ne gibi konular var, şu an hangi çalışmaları yürütüyorsunuz?

Türkiye Şubesi uluslararası hareketteki ve Türkiye’deki insan hakları ihlalleriyle ilgileniyor. Uluslararası hareketle iş birliği içinde çalışmalar yürütüyor. Son dönemde uluslararası arenada ve Türkiye kamuoyunda Af Örgütü’nün çok önemli bir bilgi kaynağı olduğu belli olaylar var. Bunlardan bazıları Uygurlar ile yaşanan sorun, Myanmar’da yaşanan sıkıntılar ve ihlaller, son dönemde Belarus’ta barışçıl protestoculara karşı gösterilen şiddet ve sonrasında takip edilen insan hakları ihlalleri, Amerika’da siyahlara yönelik polis şiddeti, kolluk şiddeti ve bütün kurumların gündeminde olduğu gibi COVID-19 pandemisi ve karantina döneminde çok çeşitli alanlarda yaşanan insan hakları ihlalleri. Globalde Af Örgütü bunların ne gibi sonuçlar doğurduğu ve devletin ne gibi yükümlülükleri olduğu konusunda son dönemde çok fazla çalışıyor. Türkiye Şubesi olarak ise son dönemde en etkili olduğumuz konulardan biri kadına yönelik şiddet diğeri İstanbul Sözleşmesi. LGBTI hakları ve onlara yönelik ayrımcılıkla ilgili çok ciddi çalışmalar yürütüyoruz. Ayrıca hem COVID19 hem de çok uzun yıllardır yürüttüğü çalışmaların devamı olarak basın özgürlüğü, gazetecilerin özgürlüğü ve ifade özgürlüğüne yönelik çalışmalar yürütüyoruz. Uluslararası Af Örgütü özellikle Avrupa’da mültecilerin karşılaştığı insan hakları ihlalleriyle ilgili oldukça ciddi çalışmalar yürütüyor. Biz de Türkiye Şubesi olarak elimizden geldiği kadar Türkiye kamuoyunu ve kamu idaresini yani hükümeti de güncel bilgi sahibi tutmaya ve harekete geçirmeye çalışıyoruz.

COVID-19 pandemi sürecinde Türkiye’de karşılaştığınız hak ihlallerinden bize biraz bahseder misiniz?

Pandemi sürecine insan hakları hareketi ve devletler çok hazırlıksız yakalandı. Bütün insan hakları hareketinin ilk günden bu yana devletlere vermiş olduğu en önemli tavsiye; pandemiyle mücadele sürecinde insan hakları perspektifini bırakmamalarıydı. Fakat bunun terk edildiğini daha ilk aylarda gördük ve bunu çok fazla alanda raporlardık. Bu raporlamalardan biri pandemi sürecinin verileriyle ilgili açıklama yapan, şeffaflığı savunan, gazetecilik faaliyetini buna dair yürüten kişilerin hem Türkiye’de hem dünyanın pek çok yerinde ifade özgürlüklerinin kısıtlandığını ve baskı altına alındıklarıyla ilgiliydi. Diğer alanda sağlık çalışanlarının maruz kaldığı insan hakları ihlalleri. Bunun iki boyutu var; devletler tarafından sağlık çalışanlarının gerektiği gibi korunmaması ve sağlık çalışanlarının ifade özgürlüklerinin engelleniyor olması. Onlar bilginin şeffaflığını sağlayacak önemli kaynaklardan ve onların susturulduğunu bütün dünyada biliyoruz. Devletin COVID-19 ile bağlantılı politikaların aleyhinde konuşan sağlık çalışanlarının çok fazla baskıya, soruşturmaya, kavuşturmaya maruz kaldığını görüyoruz. COVID sürecinde bütün dünyada ayrımcı pratikleri daha da arttığını gösteren çalışmalarımız da oldu.

Global düzeyde çok ciddi şekilde ayrımcılığı körükleyen ve devlet tarafından bunun engellenmesi için herhangi bir önlemin alınmadığını gördük. Yayınladığımız raporlardan bir tanesi kolluk kuvvetleri tarafından ayrımcı pratiklerin COVID-19 sürecinde çok ciddi şekilde gizli kalan bu pratiklerin göz önüne çıkması oldu.

Cezaevlerindeki düşünce suçluları meselesi ile ilgili yaptığınız çalışmalardan bahseder misiniz?

Yanılmıyorsam yaklaşık bir buçuk ay önce bir infaz yasası geçti. COVID-19 sebebiyle cezaevinde bulunan pek çok sayıda mahkumun tahliye edildiğine şahit olduk. Pek çok yükümlülüğün yanı sıra pandemi sürecinde devletlerin, cezaevlerindekilerin ve mahkumların ayrımsız olarak sağlığını koruma yükümlülüğü var. Ama infaz yasasında maalesef cezaevinde ifade özgürlüğü ihlaline uğrayarak tutulan gazetecilerin, insan hakları savunucularının bu yasadan yararlanmayarak bütün bu tehlikelere rağmen cezaevinde tutulmaya devam ettiğini gördük. Bunun kabul edilemez olduğunu söyledik. Ana itiraz noktamız bunaydı. Maalesef zaten otoriter olan devlet yönetimlerinin son dönemde pandemi sürecini bir fırsat olarak görüp insan hakları ihlallerine yol verdiğini ve daha da otoriterleştiğini görüyoruz. Bunun karşında duran açıklamalar ve brifingler verdik kamuoyuna. Sesimizi sadece kamuoyuna duyurmakla kalmıyoruz. Uluslararası Af Örgütü ciddi lobi çalışmaları da yürüten bir kurum. Kamu idaresine, hükümete, devlet yetkilerine yaptığımız araştırmalarımızı, sonuçlarımızı, bulgularımızı ve uluslararası insan hakları standartlarına uygun bir biçimde COVID-19 ile hem cezaevindeki ifade özgürlüğü mahkumları açısından hem de genel olarak uygulamada nasıl davranmak gerektiğini mümkün olduğunca iletiyoruz. Bununla ilgili istişarelerde bulunuyoruz.

İstanbul Sözleşmesi’yle ilgili çalışmalar yaptığınızı görüyoruz. Bununla ilgili neler söylersiniz?

Hem Türkiye için hem de global düzeyde çok önemi olan kadına yönelik şiddetin engellenebilmesi için çok işlevsel ve hayati öneme sahip bir sözleşme. Hem globalde hem de Türkiye’de İstanbul Sözleşmesi’yle ilgili çalışmalar yürütüyoruz çünkü kadına yönelik şiddetin son dönemde çok fazla arttı ve benzersiz biçimde kamuoyunda gündem yaratıyor. Bir de İstanbul Sözleşmesi’nin yürürlüğe girdiğinden bu yana aslında etkili uygulanmıyor olduğunun bir sonucu olarak bunların yaşanıyor olduğunu düşünüyoruz. Son dönemde maalesef hükümet tarafından bu sözleşmeden ayrılma gibi bir ihtimalin olduğu dillendirilince tabi ki insan hakları kurumları ve kadın hareketleri bununla ilgili şüphesiz hareket etti. Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi bununla ilgili bir kampanya başlattı. Bu sözleşmeden ayrılmanın hem insan hakları açısından hem de uluslararası insan hakları standartları açısından yüksek sesle söylemek gerekirse tartışılamaz dahi olduğunu, bunu tartışmak bir tarafa şu anda mevcut kadın hakları, kadına yönelik şiddetin durumunun vahametinin ortadan kaldırılmasının tek yolunun İstanbul Sözleşmesi’nin etkili uygulanması olduğunu söyleyen, topladığı desteklerle, imza kampanyalarıyla ve toplumda yaptığımız bilgilendirme çalışmalarıyla bir kampanyaya dönüştürdük. Bu ülkede çok ciddi kadın hakları çalışmalarını yürüten kadın örgütleri var. Yıllardır bu kazanımları elde etmeye çalışmış, ciddi direnç göstermiş güçlü kadın örgütleri mevcut. Onlarla iş birliği içerisinde bu kampanyayı yürüttük. Hedefi de İstanbul Sözleşmesi’nin bırakın kaldırılmasını, bir önce etkili uygulanmasının ve kadınların yaşamasının sağlanması.

The post ”Ayrımcılık Global Düzeyde Çok Ciddi Olarak Körükleniyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

• İnsan hakları, hukuk, siyaset, uluslararası ilişkiler gibi ilgili bir alanda lisans ve/veya yüksek lisans derecesi
• İleri düzeyde İngilizce okuma, yazma
• İnsan hakları standartları konusunda derinlikli bilgi
• İyi bilgisayar kullanma becerisi
• Kendi çalışma alanında inisiyatif alma ve sorumluluk üstlenme becerisi
• Ekip çalışması yapma, bilgi paylaşma ve iş arkadaşlarına destek olma becerisi
• Dikkatli çalışma ve detaylara özen gösterme becerisi
• Tercihen 1-2 yıl benzer bir pozisyonda çalışma deneyimi

Ayrıntılı görev tanımı ve temel beceriler için bağlantıyı inceleyebilirsiniz.

Adayların fotoğrafsız İngilizce ve Türkçe özgeçmişlerini ve Türkçe bir niyet mektubunu konu satırında Ref: LS1901 referans koduyla ik@amnesty.org.tr adresine göndermeleri gerekmekte.

Yukarıda belirtilen şekilde yapılmayan başvurular kesinlikle değerlendirmeye alınamayacaktır. Başvurunuz ulaştığında, başvurunuzun iletildiğine dair bir teyit mesajı gönderilecektir.  Görüşme için seçilen az sayıdaki adayla yapılacak olan mülakat İngilizce ve Türkçe yapılacak ve başvurular kesinlikle gizli tutulacaktır. Sadece görüşmeye çağrılacak adaylar ile iletişime geçilecektir.

Kuruluşta yaş, din, ırk, cinsiyet, cinsel yönelim, etnik köken, engellilik ve benzeri sebeplere dayalı ayrımcılık yoktur.   

The post Af Örgütü Lobi ve Savunuculuk Sorumlusu Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Uluslararası Af Örgütünde 6 yılımı doldurdum. Kurumun kaynak geliştirme bölümünde destekçi ilişkileri ve telefundraising sorumlusu olarak çalışmaktayım. Kurum hakkında bilgi vereyim biraz, Uluslararası Af Örgütü, insan haklarına saygı gösterilmesi, insan hakları ihlallerinin engellenmesi ve bu hakların korunması için çalışan insanların oluşturduğu, uluslararası alanda tanınan küresel bir harekettir. Vizyonu, her insanın İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi tarafından kabul edilen insan haklarına ve diğer tüm uluslararası insan hakları standartlarına erişebilmesini sağlamaktır. Uluslararası Af Örgütü dünyanın dört bir yanında 216 ülke ve bölgede faaliyet gösteren, 7 milyondan fazla insanın, herkesin insan haklarını kullanabilmesi için mücadele ettiği küresel bir harekettir. Farklı kültürlere, farklı dini ve ideolojik inançlara sahip bu insanlar, temel insan haklarına herkesin sahip olduğu, insan haklarının herkes tarafından benimsendiği, uygulandığı ve korunduğu bir dünya için çalışma kararlılığında birleşiyorlar. Uluslararası Af Örgütü, aktivist, üye ve destekçileriyle birlikte, uluslararası dayanışma temelinde kampanyalar yürüterek, insan haklarını geliştirmek için yılmadan mücadele veriyor. Ben ve ekibim de yürütülen kampanyalar üzerinden, bülten aboneliği kapsamında kuruma destekçi kazandırarak kaynak geliştirmeyi amaçlıyor ve yürütüyoruz.

“Birçok noktada toplumsal cinsiyet eşitliği bakımından sendikaların ufkumuzu açtığını düşünüyoruz”

Af Örgütü’nün sendikalaşma sürecini anlatır mısınız?

İlk sendikalaşma sürecimiz 2014’te başladı ve imzalandı. Çalışanlar olarak en başta yöneticilerimizin isteği ve desteğiyle Sosyal iş çatısı altında örgütlenerek toplu sözleşme başlatma talebinde bulunduk ve yönetim kurulumuzun desteği ve memnuniyetiyle birlikte vakit kaybetmeden sürece dahil olduk. Sosyal-İş Sendikası,  Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi ile yeni dönem toplu iş sözleşmesi sürecini 6356 Sayılı Yasa’ya göre değil ILO’nun 87 ve 98 Sayılı Sözleşmeleri’ne dayanarak yürüttü. Toplu sözleşme yetkisini Bakanlık’tan değil Uluslararası Af Örgütü’nde çalışan üyelerinden aldı. Sivil toplum örgütleri içerisinde toplu iş sözleşmesi imzalayan ilk sivil toplum örgütü olduğumuzu da belirtmek isterim. Birçok noktada toplumsal cinsiyet eşitliği bakımından sendikaların ufkunu açtığımızı, diğer STK’lara da örnek teşkil edeceğimizi düşünüyoruz.

Sendika öncesi Af Örgütü’yle bir kıyaslama yapmak gerekirse, sizce sendika neler değiştirdi? 

Öncelikle örgütün kendi içinde de tabi bir İnsan Kaynakları Yönetim Standartları ve İdari Usuller Belgesi var. Buradan da hareketle kazanılmış haklar korunurken elbette yeni haklar da eklendi.  Yemek ve yol ücreti talebimiz karşılandı mesela. Evlenen sendika üyelerine 5 gün evlilik izni verilirken, sendikalaşmayla birlikte partneriyle birlikte yaşama kararı alan üyeler de aynı haktan yararlanmaya başladı.

Doğum sonrası cinsiyetine bakılmaksızın ilgili tüm çalışanlar, 16 hafta tam maaşlı ebeveynlik iznine sahip, kadın çalışanlar için bu zaten iş kanununda da var, eşi doğum yapmış erkekler için de aynı sürenin olması önemli bir durum devamında onay halinde de 1 yıl ücretsiz izin hakkı var.

“Öngörülemeyen çalışma halleri, düşük maaşlar, sınırları net olmayan iş tanımları…”

Bu dosyayı hazırlama amaçlarımdan biri sivil toplum çalışanlarının çalışma koşullarını incelemek. Sizin bu koşullara dair deneyim ve gözlemleriniz nedir? Bu soruyu Af Örgütü özelinde değil genel olarak, sivil toplum sektörünü baz alarak soruyorum.

STK’larda profesyonelce çalışan insanlardaki en temel dürtü, en temel özellik, yaptıkları işin faydasına gönülden inanmaları. Gönüllülük kavramı üzerine oturtulmuş bir kariyer planlanmış olsa da, hepimiz bir yerde elbette hayatlarını idame ettirmeye çalışan insanlarız. Geceli gündüzlü öngörülemeyen çalışma halleri, karşılığında alınan düşük maaşlar, sınırları net olmayan iş tanımları, hiyerarşinin çok belirgin ve baskın olması, örgütlülük içinde bireyselcilik, bunlar, gözlemleyebildiğim sivil toplum örgütlerinin gerçeği. Gerek bireysel gerekse örgütsel olarak maddi gerçeklikle karşılaşıldığında ise, projeler ertelenebiliyor, sonlandırılabiliyor, daralmaya gidilebiliyor ya da çalışan umutsuzluğa kapıldığı için işten ayrılıp STK’lardan uzaklaşabiliyor.

Bu çalışma koşullarını da ele alarak sizce sivil toplumda sendikalaşma oranı ne düzeyde? 

Bildiğim kadarıyla bizimle birlikte bir ya da iki sivil toplum örgütü sendikalaştı. Birkaç bildiğim STK’ya bu anlamda örnek olduğumuzu ve sendikalaşmaya gidecekleri yönünde duyumlar almıştım fakat olumlu bir yansıma olmadı şimdiye kadar. Dolayısıyla bu oranın oldukça ama oldukça düşük olduğu kanısındayım. Umarım diğer STK’ların da önümüzdeki süreçlerde örnek ve umut teşkil edecek toplu iş sözleşmelerine imza attıklarını görürüz.

Düşük olmasının sebeplerini açıklar mısınız? Sivil toplum çalışanları da beyaz yakalı. Diğer yandan hak temelli çalışmalar bu sektörde ağırlıkta. Sivil toplum çalışanlarındaki “sendika” algısı nedir?

Sendikalaşma oranının neden yetersiz olduğunu ele almak için STK’ların yönetim biçimlerine, yöneticilerin, çalışanların algılarına ve sendikalaşma bilincinin hangi noktada olduğuna bakmak lazım. Sendikalı olsun olmasın, hak temelli çalışıyor olsun olmasın, STK çalışanları olarak işçi olduğumuzun, insanca yaşama koşullarından birinin de sağlıklı bir çalışma ortamı olduğunun bilincindeyiz.

The post Sendikalaşmak Af Örgütü’nde Neleri Değiştirdi? appeared first on Sivil Sayfalar.