P4C düşünme sistemi ebeveyn-çocuk ilişkisine uyarlandığında çocukların neler düşündüğü ve hissettiği, bir birey olarak hakları ve sorumlulukları, duyarlılıkları ve empati yetenekleri üzerinde çalışılmış olur. Bu; aradaki bağı güçlendirirken, iletişimi açık hale getirdiği için çocuk ve ebeveynin birbirlerini anlamalarını da kolaylaştırır. Etkinlikte bunların nasıl uygulanabileceği hakkında konuşularak çocuklarla nasıl felsefe yapılacağına da açıklık getirilecek.

Atölyeye katılmak için bu link üzerinden kayıt oluşturulabilir. 

Program

23 Nisan 2024, Salı

14.00 – 16.00

Leyli Sanat Derneği Ofisi

Adres: Osmanağa Mah. Söğütlüçeşme Cad. No:64 Bulvar Çarşısı İç Kapı No:91 Kadıköy/İSTANBUL

Uzman Ayşenur Üstüntaş Hakkında:

Hemşirelik okudu. On yıldan fazladır bir kamu kuruluşunda çalışıyor. Kitaplarla arası her zaman iyiydi. Kızı doğduktan sonra çocuk kitaplarıyla da epey vakit geçirmeye başladı. Önce çocuk edebiyatı ile ilgilendi, ardından P4C ile tanıştı. Bu tanışıklık, düşünme sistemini ve çocuklara yaklaşımını kökten değiştirdi. P4C Türkiye ekibinden Çocuklarla Ve Topluluklarla Felsefe eğitimi aldıktan sonra P4C Eğitim Uzmanı oldu. Farklı yaş gruplarından çocuklarla her hafta çevrimiçi atölyelerde buluşup felsefe yapıyor.

The post ‘Çocuklar Neden Felsefe Yapmalı?’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Eğlenceli Bilim atölyelerinin de yer alacağı etkinlikte, çocukların bilimin heyecan dolu dünyasına dahil olarak keşfe çıkacakları bir akış hazırlandı. Çocukların keyifle katılım sağlayacakları bilim atölyelerinde, Eğlenceli Bilim eğitmenleri heyecan dolu deneyler gerçekleştirecek. 

Eğlenceli Bilim Hakkında

Eğlenceli Bilim, “Bilim her yerdedir ve bilimle hayat eğlencelidir!” mottosu ile 2010 yılından itibaren çalışmalarına devam eden bir sosyal girişim. Bugüne kadar çocukların iyi olma hallerini gözeterek, bilimsel okuryazarlık oranını desteklemek için bilim eğitimine yönelik pek çok faaliyet yürüttü ve çalışmalarına büyük bir motivasyonla devam ediyor. 

2022 senesinde, 4 farklı ülkeden 8 partner iş birliği ile başlattıkları Erasmus+ Projesi LESTO (Learn Experience Science Together Online) kapsamında, fen eğitiminin gerektirdiği fiziksel ortamı dijital platforma taşıyarak öğrencilerin ve öğretmenlerin öğrenme ortamlarına olan bağlılıklarını azaltmaya yönelik çözümler geliştirmeye başladılar. Önümüzdeki dönem, 3 ülkeden 7 partner ile başvuru yaparak kabul aldıkları, ERASMUS+ AEF Europe kapsamında fonlanan projeleri CLIMAKIT ile iklim değişikliği ve uygulamalı bilim eğitimini bir araya getirerek çocukların aktif rol alabilecekleri eğitim ortamlarını geliştirmeyi hedefliyorlar.

The post Eğlenceli Bilim 23 Nisan Kutlamalarına Davet Ediyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Ceren: Sizce bayram ne demek?

Duru: Bence bayram sevinç demek.

Doğa: Bayram demek coşku demek, eğlence demek. Güzel bir gün demek.

Berra: Bayram olanları yeniden hatırlamak demek. Zafer bayramı gibi. Tarihi yeniden hatırlamak demek.

Nehir: Atatürk’ün çocuklara sevgisini açıkladığı gün.

Barış: Bayram, insanların her yıl bir kere kullandığı, mutlu ve özel güne verilen addır.

Eren: Bayram şenlik gibidir. Herkesi bir sevinç sarar, yılda bir kez kutlanır. Bazen bayramlar uğruna festivaller yapılır. Bayram etkinliklerle geçen, severek kutladığımız bir gün.

Ceren: Kitap gibi açıkladınız. Peki, 23 Nisan kutlamalarını nasıl buluyorsunuz?

Doğa: Bence 23 Nisan olduğu gibi çok güzel. Biz, okulda dans öğretmeni var, bayramlarda çeşitli ülkelerin danslarını öğretiyor onları yapıyoruz. Bu bayram Brezilya dansını yapacağız, Sonra New York dansı yapacağız.

Barış: Şu anki kutlanış şeklinden memnun değilim. Havai fişekler oluyor. Onların sesleri beni rahatsız ediyor. Bayram şöyle olmalı; diğer ülkelerdeki çocuklar ve sanatçılar Türkiye’de buluşmalı. Dünyadaki tüm çocuklar Türkiye’de buluşmalı ve eğlenmeli. Havada patlama olunca kuşlar da ölüyor.

Berra: Bence yüzme gibi değişik etkinlikler yapılsa çok iyi olurdu. Oyunlar, parkurlar olsaydı… Hem eğlenir hem de daha çok arkadaşla tanışırdık.

Eren: Mesela 23 Nisan özel etkinlikler yapılmadığı sürece evde geçiyor. Türkiye’de her mahallede bir park var. Mahallenin çocuklarına parkta etkinlikler düzenlense, aktiviteler yapılsa, herkes eğlenir. 

Barış: Parkları belediyeler yapıyor. İsteklerimizi onlara iletebiliriz.

Ceren: 23 Nisan’da belediye ya da devlet başkanlarının bir günlüğüne çocukları başkan yapmasına ne diyorsunuz? Nasıl buluyorsunuz?

Eren: “Oh Ne Âlâ Memleket” kitabında duymuştum. Bana çok iyi geliyor bu uygulama ama ben başkan olsam ilk kararım ben sonsuza kadar başkan olayım olurdu, böylece hakkımı tazelerdim.

Barış: Bir gün bile büyük zaman. Bir çocuğu bir gün bile başkan yapsak ülkenin geleceği tehlikeye girer. Koca eli serçe parmak yönetemez. Baş parmak yönetir. Büyük yeri büyük biri yönetir. Mesela bir sürü şeker ister, şeker dükkanları iflas eder. Savaş ilan eder.

Ceren: Peki Barış sen başkan olsan ne yaparsın? Bir hafta boyunca Adana Çukurova’da başkan olacaksın, hizmetlerin ne olurdu? Gerçekten savaş mı çıkardı?

Birincisi yolları düzeltirdim, bazı yollarda çukurlar oluyor. Çukurlar büyük bir sorun. Yani kendi isteklerimi değil, halkın ihtiyaçlarını dinlerdim. Ağaç dikilmeli Çukurova’ya. Binalar çok yüksek olmamalı, yardım kuruluşları yapılmalı. Yoksul insanlara, ailesi olmayan tek başına yaşayan insanlara yardım etmek için binalar yapılmalı.

Aslında Çukurova ovaymış ama artık gerçekten çukur ova olmuş.

Eren: Ben olsam ilk önce hakkımı tazelerim. Önce istekleri, oyla, imzayla karar verirdim. Barış, mesela ‘direkt halkın isteklerini yerine getirirdim’, dedi ama bunun yerine bu istekleri halktan kimler istiyor ona bakmak gerekir. Yani sıkıntılarını bildiremeyen daha çok kişi olabilir. 

Ceren: Diyelim ki oyla karar verdiğinizde halkın büyük çoğunluğunun bina yapmak istediği, ağaçları istemediği ortaya çıktı. Peki o zaman başkan olarak onların dediğini yapmak doğru olur mu?

Eren: Böyle bir durumda o zaman ben karar veririm. Çünkü ağaçlar geleceğimiz yani.

Barış: Halkın isteyenlerin evlerinin bulunduğu bölgeye ağaçlık bir alanı, istemeyenlerin evlerinin yerini ağaçsız, beton bir bölüme alırdım. İnsanlar da hatalarını anlardı ve ‘başkan haklıymış, ağaçsız yaşayamıyoruz’ derlerdi ve tüm bölgeyi ağaçlandırırdım.

Yani dene de gör yöntemi.

Ceren: Aslında bu insanlara ders veren bir yöntem ama yüzyıllardır aslında ağaçsız olduğumuzda insanlara, doğaya neler olduğu kanıtlanmış. Daha çok afetler olmuş, insanlar nefes alamamış, canlılara daha çok zarar vermiş. Ya bunu deneyimlesinler, görsünler, anlasınlar diye dünyaya daha çok zarar verirsek?

Barış: Aslında şöyle, onlara bu konuda eğitim vermek ve böyle olduğunu kanıtlamak, onlara gerçekleri göstermeyi denerdim.

Berra: Ben eğer başkan olsaydım, hapse atılanların hepsini bir kere daha sorgulanmasını sağlardım. Çünkü onların bazıları yanlışlıkla hapse girmiş oluyor. Evleri depreme daha uygun şekilde inşa ederdim. Dışarıya ucuz ucuz çok daha kıyafet koyardım yoksullar kullanabilsin diye, arabalara yeniden tasarlayıp onların dumanının çiçeklere kötü gelmeyecek, doğaya kötü gelmeyecek hale gelmesini sağlardım.

Ceren: Hepinizin söyledikleri harika. Düşünün bunların hiçbirini yetişkinler düşünüp yapmıyor. O nedenle hiç de kendinizi küçümsemeyin. Bir el için her parmak çok önemli.

Duru: Ağaçlar yerine bina olması çok kötü çünkü nefessiz kalırız, ağaçlar nefes almamızı sağlıyor. Havayı temizliyor. Bazı ağaçlar meyve veriyor, ceviz veriyor, zeytin veriyor. Ağaçlar çok önemli.

Barış: Berra’nın arabalarla ilgili önerisini elektrikli arabalarla çözebiliriz. Söylediği şeyler bütçeyi zorlayabilir. İnsanların su masrafları, ısınma masrafları var. Vergilerle dengelemeye çalışsak bile zor olurdu.

Nehir: Ben başkan olsaydım. Irkçılık yapanları cezalandırıldım. Renkleri ayıranlara ceza verirdim. Cezalara uymayanlara yasaklardım. Ağaçları kesmeyi yasaklardım. Siteler yerine bir ya da en fazla üç katlı binalar yapabilmeye izin verirdim.

Ağaçların kökleri toprağı tutuyor. Depremleri engelliyor, evlerin kaymasını engelliyor.

Hayvanlara ve insanlara bilerek zarar verenleri cezalandırırdım. Hırsızlık yapanları, kurallara uymayanları cezalandırırdım ya da çok  fazla insanların üstüne gelenleri, bir insan yapma dese de onu anlamayıp üstüne gidenlere çok kızardım. 

Ceren: Zorbalığı durdurmaya çalışmak bir başkanın hem yetişkinler hem çocuklar için yapması gereken en önemli şeylerden biri olurdu. Çok haklısın Nehir.

Duru: Ben belediye başkanı olsam fakirlere yemek, ayakkabı, kıyafet verirdim, sonra da hırsızları hapse atardım.

Berra: Bazen polisler de insanlara çok kötü davranıyor. Öyle kötü davrananları ilk işten çıkarırdım. Eğer normal (özel) hayatlarında da insanlara kötü davranmaya devam ediyorlarsa, zorbalık yapmaya devam ediyorsa o zaman büyük bir ceza verirdim.

Ceren: Aslında buna belediye başkanları bir şey yapamayabilir ama bir yandan da yapabilir. Bu biraz daha büyük yasalarla engellenmesi gereken bir durum ama yine de belediye başkanları o şehirde insanların daha güvende, huzur içinde yaşaması için çalışabilir.

Barış: Konuyla oldukça alakasız ama ben bugün özel programı bekliyordum. Nickelodeon TV’de Çocukların seçme ödülleri… Bir web sitesi var, orada çocuklar sevdikleri sanatçılara oy veriliyor. Çocukların da başkan olamayacağı düşünülüyor ya, burada en azından çocukların seçebilmesi  sağlanıyor.

Ceren: Böyle programların olması aslında çocukların da özgürce seçebileceğinin bir göstergesi. Demek ki alan açılsa çocuklar da kararlarını gösterebilecekleri seçimler yapabilirler. Bu aslında tam da bunun örneği Barış’cım.

Teoman: Ben başkan olsaydım şehre daha çok fabrika yapardım. Çünkü fabrikamız olmadığı için hiçbir şey üretemiyoruz ve her şeyi dışardan almak zorunda kalıyoruz. Fabrikanın borulardan gelen buharıyla havayı kirletebiliriz ama o zaman da filtre takabiliriz, bunun da çözümü bu.

Ceren: Belediye başkanı olduğunuzda yaşadığınız yerle ilgili gözlemlerinizden çıkardığınız sonuçla yapılması gerekenleri anlattınız. Bence her biri muhteşemdi. Peki şimdi belediye başkanı olmuş bir çocuk olarak, hem kendiniz hem arkadaşlarınızı düşünerek nasıl bir bayram olsun isterdiniz? Bir belediye başkanı nasıl bir kutlama yaparsa çocukların hoşuna gider?

Bir şehirde çocukların bayramı mutlu geçirmesi için başkanın ne yapması gerekir?

Duru: Ben sevinçle, herkesin sevinçle geçireceği bir bayram hayal ederdim. Çocukların eğleneceği şeyler yapması gerekir.

Barış: Bu gün için bir ad buldum: “Kutla Gitsin” günü. Okul yok ve kimsenin çalışmasına izin yok. Gizlice işe gitmeye çalışan yetişkinlere şok verilecek ve eve götürülecek. Çünkü o günü çalışarak değil, çocuklarıyla geçirmeliler. Zeplinler var. Üzerinde “kutla gitsin” yazacak ve viyu viyu diye ışıklarla etrafta gezecek. O gün her yiyecek %50 indirimle satılacak. Bu fiyata satılmazsa ceza uygulanacak ama o gün kutla gitsin günü olduğu için ceza da %50 indirimli!

Berra: Eğer ben güzel bir bayram isteseydim. Çocukların oylama ile gruplara bölünmesini ve yarışmalar yapmasını isterdim. Takımlar dans, yemek koşu, şarkı yarışmaları yapardı. En sonunda ödül alırdı kazanan.

Nehir: Başkan olsaydım çocuklar için dışlanmaya karşı bir şey yapardım. Çünkü bazı çocuklar bazı çocukları anlamıyor. Onların birbirini anlaması için çalışırdım çünkü bunlar bana da oluyor. Kıyafeti, oyuncağı olmayan çocuklara onları verirdim. Psikolojik desteğe ihtiyacı olanlara destek verirdim. Kalemi olmayana ya da neye ihtiyacı varsa, suya, yemeğe… onları verirdim.

Ceren: Çok haklısınız. Farklı çocukların birbirini tanımasını sağlamak da aslında belediye başkanının görevi. O farklılıkların çok güzel olduğunu anlatmak, farklı çocukların birbirini görmesini, anlamasını, birlikte bir şeyler yapmasını sağlamak….

Doğa: Ben Nehir’in söylediği bir şeye örnek vereceğim. Sınıfımda biri var beni sürekli rahatsız ediyor. Dalga geçiyor, zorbalık yapıyor, sonrasında kibar davranmaya çalışıyor ama böyle bence bunun hiç kibarlığı kalmıyor.

Ceren: Evet şefkat ve saygı hepimiz için çok önemli ve bunu belediye başkaları hepimiz için yapabilir.

Hepinize değerli fikirlerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim. Umarım başkanların bunu duymasını sağlayabiliriz.

Çocuklardan sayfası, Friedrich Ebert Stiftung Türkiye Derneği desteği ile hazırlanmaktadır ve derneğin görüş veya tutumunu yansıtmaz. Sayfadaki içeriklerden sadece Sivil Sayfalar sorumludur.

Sivil Sayfalar- Çocuklardan sayfası, yetişkinlerin gündeminden bıkan ve kendi gündemini duyurmak isteyen, yaşamı, yaşanılanları kendi bakış açısından anlatmayı dileyen, sesini duyurmak için alana ihtiyaç duyan yazar, çizer, danışman 21 çocuk haberciden oluşmaktadır. 

Dört farklı yaş grubu gönüllü çocukla çevrimiçi olarak hafta içi toplantılar yapıldıktan sonra, çocukların kararları ve fikirleri ile haberler hazırlanmaktadır. Toplantılar  “Çocuk Haklarına Duyarlı Habercilik Politika Metni” ilkeleri çerçevesinde yapılmakta; sayfa içerikleri çocukların beyanı esasında, hak temelli olarak, bu ilkeler uyarınca hazırlanmaktadır. 

“Çocuklardan” sayfası, çocukların seslerini duyurabilmesi için katılım haklarını ve güvenliğini öncelikleyen bir alan olarak kurgulanmıştır.

Çalışmalar, çocukların onayı ve gönüllüğü ardından bakım verenlerinin onayı ve desteği ile Ceren Suntekin eşliğinde yürütülmektedir.

The post Bu 23 Nisan’da ‘Haklarımızı Tazeleyelim’ mi? appeared first on Sivil Sayfalar.

CİSTT, “salgın şartlarında ülkedeki tüm çocuklar eğitimden, sağlığa erişimden, sosyal ortamlarından, kişisel gelişim imkanlarından uzaklaştığını; mahpus çocuklar için bu uzaklaştırmanın adalet sisteminin öngördüğü bir infaz rejimi olduğunun farkına varılması gerektiğini ve çocuk haklarına aykırı bu düzenlemelerden vazgeçilerek çocukların üstün yararının gözetileceği şartların sağlanması gerektiğine” işaret ediyor.

CİSTT’in açıkladığı metinde yer alan sorunlardan hareketle, sıraladığı öneriler şunlar:

• Salgın dönemi için çocukların hem salgına karşı hem de salgın önlemlerinin etkilerine karşı korunması için tahliye edilerek güvenli yaşam alanlarına gönderilmesi,
• Yargılamanın öznelerini oluşturan hakim, savcı ve avukatların Türkiye’nin uymakla yükümlü olduğu bu sözleşmenin yerine getirilmesi için adalet sistemini güçlendirecek sorumluluğu üstlenmesi ve çocukları destekleyecek alternatif tedbirlerle çocuk tutukluluğunun istisnai bir uygulama olması,
• İnfaz sürecini ve hatta infaz aşamasına gelmeden çocukların adli sisteme ilk girdiği andan itibaren haklarında uygulanacak usul ve esasları hak kısıtlamalarıyla belirleme alışkanlığının en kısa sürede terk edilmesi; bunun yerine çocukların üstün yararı ile, her türlü şiddet, kötü muamele ve işkenceden korunma, yaşama ve gelişme, katılım haklarını gözetecek bir çocuk adalet sistemi için gerekli somut adımların atılması,
• Hükümlü anneleriyle hapishanelerde tutulan 0-6 yaş arası çocukların şartlarıyla ilgili Nisan 2020’deki değişiklikler, infaz ertelemenin ve denetimli serbestliğin kapsamını genişletmiştir. Tutuklu annelerin tahliye edilmeleri ve tutuklamanın alternatiflerinin uygulanması,
• Yargılama süjelerinin 0-6 yaş arası çocukların risk ve ihtiyaçlarını gözeterek ve annelerin suç tiplerine dair herhangi bir ayrımcılık doğurmayarak hapsedilmeye alternatif mekanizmaları devreye sokulması…

Açıklamanın tamamına  buradan ulaşabilirsiniz.

The post “Ceza İnfaz Sistemindeki Çocuklar İçin Hak Temelli Adımların Atılması Gerekiyor” appeared first on Sivil Sayfalar.

Ekoloji, iki yazarın da kitaplarında yer verdiği temel unsurlardan biri. Dilge Güney’in ilk kitabı “Muti’nin Maceraları” her bölümünde farklı çevre sorunlarının işlendiği sekiz ayrı öyküden oluşuyor. Doğada tüm canlıların birbirine bağlı olduğunu fantastik bir kurgu içinde anlatan kitapta Patenya Ormanı’nın kıyısındaki Ripyat Kasabası’nda yaşayan kahramanımız Muti, Toprak Ana’nın kendisine verdiği sihirli güçleri kullanarak doğayı korumak için mücadele ediyor. Güzin Öztürk’ün “Kayıp Kapının Anahtarı” kitabında ise Gaia Gezegeni’nde yaşayan Arven adında bir kız çocuğu Saklı Orman’a doğru yola çıkıyor. Kitapta çiçeklerin kokusunu kaybettiği, yanardağların ağladığı, arıların bir bir yok olduğu “karanlık” bir evren resmedilerek adım adım felakete sürüklenmekte olan Dünya’mızın geleceği hakkında önemli öngörülerde bulunuluyor.

Her bölümünde ekolojiyle bağlantılı çocuk kitaplarının tanıtıldığı Yeşil Gazete yazı dizisi “Çocuklar için Yeşil Kitaplar”a da bir dönem katkıda bulunan ikili çevre ile ilgili kitapların çocuklardaki ekoloji ilgisine önemli katkıda bulunduğunu dile getiriyor. 

İlk kitabı Muti’nin Maceraları’nda ekoloji meselelerine yer verdiğini ve bu tür kitapların okullarda daha rahat yer bulduğunu ifade eden Dilge Güney, “Çevreye dair kitapların çocuklara yoğun bir şekilde ulaşması gerçekten bir etki yaratıyor. Muti’nin Maceraları etkinliklerinde de gözlemleyebiliyorum bu durumu. Kitap’ta Aral gölünden esinle yok olmakta olan Ral gölü, Çernobil Faciası’nın gerçekleştiği Pripyat kasabasından esinle Ripyat kasabası yer alıyor ve ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin bu çevre felaketlerinden haberdar olduklarını şaşırarak fark ediyorum. Etkinlik yapmaya beş sene önce başladığım dönemde bu kadar bilinçli değildi çocuklar. Farkındalık çok yüksek bu dönemde. Çocuklar dünyaya ve gezegene sahip çıkmaya son derece hevesliler. “Bunu yapmak zorundayız. İklim değişikliği gümbür gümbür geliyor” durumunun farkındalar ve tüm bu sorunları çözmek için fikir geliştirmeye çalışıyorlar” şeklinde konuşuyor. 

Çocuk kitaplarının çocuklara anlatmakta zorlandığımız konuları açıklamak konusunda faydalı olabileceğini düşündüğünü söyleyen Güzin Öztürk, “Ekoloji odaklı kitaplar çevre meselelerini çocuklar ile paylaşırken didaktik ya da bir şeyi öğretmek amacıyla hareket etmemeli. Çocuklar da yetişkinler gibi keyif almak amacı ile kitap okumayı tercih ediyor. Kitabın ana teması ya da alt metni ekoloji ve çevre üzerine olabilir. Bunu bir kurgunun içerisine yedirerek aktarmayı doğru buluyorum. Kayıp Kapının Anahtarı isimli fantastik kitabımda arıların neslinin tükenmesi konusunu farklı bir kız çocuğunun kendini bulma arayışı ile birlikte ele almıştım. Bir arının kanat çırpışını duyabilmek için kitaptaki insanlar çaba sarf ederek arıları iyileştirmeye çalışıyorlardı. Bu kitabı okuyan çocuklar arıların nesli tükenirse ne gibi tehlikelerle karşılaşacağımızı düşünmeye başlıyor ve ağaçların kendi aralarında iletişim kurabildikleri bilgisini öğrenebiliyor. Bu bilgiler de çocukları çevre konusunda daha duyarlı hale getirebiliyor” diye konuşuyor.

Çocuk edebiyatında pedagoji konusunun da önemine değinen Güzin Öztürk ve Dilge Güney, bu konuya dair akademik kitapları sürekli takip ettiklerini, kendilerini çocuk edebiyatı ile tanıştıran eğitimci Nevzat Süer Sezgin’e her konuda danışma gibi bir şanslarının da bulunduğunu ifade ediyor. Dilge Güney iki yıllık çocuk gelişimi üzerine bir açık öğretim programını tamamladığını dile getirirken, Güzin Öztürk de İstanbul Üniversitesi bünyesinde çocuk gelişimi bölümündeki eğitimine devam ettiğini belirtiyor.

The post ‘Çocuklar Gezegene Sahip Çıkmaya Son Derece Hevesli’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu veriler ışığında, tüm çocukların erişimine açık olan, ücretsiz kaynaklara daha çok çocuğun ulaşabilmesi, pandemi sürecinde derinleşen eşitsizlikler nedeniyle, çok daha kritik hale geldi. Bu kaygılardan hareket eden STK’ların ve çeşitli kişi-kurumların 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı vesilesi ile hayata geçirdiği ya da tekrar hatırlattığı açık kaynakları sıralıyoruz:

Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV) “Okuyan Bir Gelecek” projesini dijital platforma taşıdı. Okuyan Bir Gelecek Platformu, çocukları ve yetişkinleri nitelikli kitaplarla ve yayınevleriyle tanıştırırken çocukların dil gelişimini destekliyor.

TRT, çocuklar için çok özel bir 23 Nisan hediyesi hazırladı: “TRT Çocuk Kitaplık” . “TRT Çocuk Kitaplık” uygulamasında, çocuklar ücretsiz ve reklamsız olarak TRT Çocuk kahramanlarının kitaplarını ve daha birçok kitabı sesli dinleyebilecek. Buradan ulaşabilirsiniz.

Prof. Dr. Selçuk Şirin’in okulöncesi çocuklar için hazırladığı ve 1,5 yıldır geniş bir ekiple üzerinde çalıştığı “1500 Kelime Platformu” yayına açıldı. Platforma buradan ulaşabilirsiniz.

Çocuklara doğa sevgisini ve çevre bilinci aşılamak için iki önerimiz var:

• Greenpeace Türkiye’nin çocuklara, “plastiğe boğulmayan bir gelecek bırakmak için onlara plastik kirliliğini anlatmak” için hazırladığı eğlenceli ve öğretici “Plastiksiz Gelecek Eğitim Kiti’ne” buradan ulaşabilirsiniz.
• UNDP Türkiye’nin çocuklara yönelik yaptığı Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları web sitesine ise bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

Çocuklara toplumsal cinsiyet eşitliği bakışını kazandırmak ve Eşit Bir Yarın’a Uyanmaları için onlara buradan Eşit Masalları okuyabilirsiniz.

23 Nisan’ı müzik eşliğinde çocuklarla kutlamak isterseniz İnci Vakfı Çocuk Orkestrası ve Türkiye’nin dört bir yanından çocuk korolarının eşlik ettiği ve Candan Erçetin’in katkı verdiği konseri buradan izleyebilirsiniz.

Pandemide çocukları bilinçlendirmek için İstanbul Kent Konseyi’nin 24 Nisan 11.00 YouTube Canlı Yayın Kanalında “Meraklı Çocuklar İçin AŞI Rehberi” kitapçığının çocuklarla anlatılacağı programı buradan izleyebilirsiniz.

Ebeveynler ve Çocuk Hakları Alanında Çalışanlar İçin Kaynaklar

Farklı koşullarda büyüyen çocukların kent deneyiminin nasıl farklılaştığını, ihtiyaçlarının nasıl çeşitlendiğini Mekânda Adalet Derneği’nin (MAD) Mega Kentin Mini Yurttaşları filmini buradan izleyebilir; buradan İda ve Dondurma filmini seyrederek yaşadığımız kentlerin tüm çocuklara ne ölçüde sağlıklı ve dengeli, erişilebilir oyun alanları sağladığı sorunlara kulak verebilirsiniz.

Ya da yine MAD’ın hazırladığı Mekanda Adalet ve Çocuk sayısını buradan indirerek, çocuklar için daha adil mekânları yaratmaya yönelik görüşleri okuyabilirsiniz.

Önemsiyoruz Derneği’nin hazırladığı “Ebeveynler ve Çocuklar için Öğrenme ve Eğlence” dergisinin ilk sayısına buradan ulaşabilirsiniz.

Çocukların gelişimine katkı sağlamak ve her çocuğun eşit eğitim fırsatından yararlanmasını desteklemek isteyen bağışçılar için:

• Derin Yoksulluk Ağı’nın İstanbul’un en derin yoksul aileleri ve çocukları için sürdürdüğü çalışmalara buradan katkı sunabilirsiniz.
• Kadın Emeğini Değerlendirme Vakfı’nın (KEDV) “Her Mahalleye Bir Yuva” projesine katkı sunabilirsiniz. KEDV’in Yoksulluğun nesilden nesile geçmesini önlemek için, Her Mahalleye Bir Yuva çalışması hakkında buradan bilgi alabilir ve destek olabilirsiniz.

Çocuklar ile ilgili geliştirilen politikaları, TESEV’in, çocuklara yönelik kent hizmetlerini ve yerel hizmetleri interaktif incelemek için Kent95 adlı veriye dayalı politika aracından inceleyebilirsiniz.

The post 23 Nisan Çocuk Bayramı’nda Çocuklara Özel Açık Kaynaklar appeared first on Sivil Sayfalar.

Bu etkiyi artırmak ve derinleştirmek adına projenin yeni döneminde ‘’Herkes Bağlantıda’’ anlayışıyla çocuklara vereceği eğitimlere ek olarak, hazırladığı yeni içeriklerle yeni dönemde; çocuklara, gençlere, öğretmenlere ve ebeveynlere de kodlama bilincini yaymak adına farkındalık ve uzmanlık eğitimleri verecek.

23 Nisan 2021 tarihinde saat 15:00’da gerçekleşecek #ÇocuklarBağlantıda adlı etkinliğine başta çocuklar olmak üzere herkes katılabilir.

Etkinliğin İçeriği 

• Dans Eden Karakterler Etkinliği
• Deney Saati
  • Yangın Söndürme Deneyi
  • Nefessiz Balon Şişirme Deneyi
• Karikatür Çizmeyi Öğreniyorum Atölyesi
• Scratch ile Kodlama Saati

gibi birbirinden birbirinden farklı konularda eğlenceli ve öğretici etkinlikler gerçekleştirilecek.

Not 1: Etkinlik sırasında birlikte eğlenmek, öğrenmek ve üretmek için 23 Nisan’da Instagram sayfasında post ve story olarak paylaşılacak malzemeleri hazırlayıp öyle ekran başına gelmeniz gerekmekte.

Not 2: Etkinlik gün ve saatinde önce etkinliğin size hatırlatılması için mesaj almak isterseniz lütfen hatırlatıcı formunu doldurunuz.

Başvuru

Buradan formu doldurarak etkinliğe katılabilirsiniz.

The post Habitat Derneği 23 Nisan’da #ÇocuklarBağlantıda Buluşması Düzenliyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Çocuk katılımı denince akla çoğunlukla çocuklarla bir araya gelinen etkinlikler planlamak gelse de, çocuk katılımını birkaç taktiği bulunan ve kolaylıkla uygulamaya alınabilecek “teknik” bir mesele olarak ele almak çok zor. Daha ziyade çocuk katılımı, doğal hayatın bir parçası olarak ele almak üzere ihtiyaç duyduğumuz bir yaklaşım meselesi. Bu yaklaşımın arka planında ise çocukla “bir arada yaşama” mevzusunu merkeze almak ve – yetişkinin çocuğa ve diğer yetişkinlere karşı sorumluluklarının korunması bir yana –  çocuk / yetişkin ayrımını mümkün olduğunca belirsizleştirmek duruyor. 

Bu, kulağa oldukça soyut gelen kavramı, çocuk çalışmaları alanında önde gelen bilim insanlarından biri olan Laura Lundy, Çocuk Katılımı Modeli (2007) aracılığıyla, dört temel bileşen etrafına oturtarak daha somut bir zemin kazandırıyor:

1. “Alan”: Çocuğun kendini ifade edebilmesi için öncelikle ona ihtiyaç duyduğu alan sağlanmalıdır. Bu alan çocuk için her şeyden önce güvenli ve şeffaf olmalıdır.  Yanı sıra çocuğun tüm ihtiyaç ve beklentileri açısından kapsayıcı ve çocuğun gönüllülük esasına dayalı olmalıdır. Çocuk konuyla ilgili öncesinde bilgilendirilmeli, konunun onunla olan ilgisine dikkat çekilmelidir.
2. “İfade”: Çocuğun kendini ifade edebilmesi için ifadesinin kolaylaştırılmasına, yani bu süreçte desteklenmesine ihtiyacı vardır. Bu süreç çocuk dostu ve çocuğun varlığına saygı gösteren bir yaklaşımı esas almalıdır.
3. “Dinlemek”: Çocuk ciddiyetle dinlenmeli ve görüşü etraflıca alınmalıdır. Yetişkinlerin bu süreçte kendi pozisyonlarını “Çocuk bana bir şey söyleyecek, dinlemeye hazır mıyım? Ona sormaya ve duymaya hazır mıyım?” gibi sorular aracılığıyla değerlendirmeleri kıymetli olacaktır.
4. “Etki”: Son olarak çocuk, görüşü alındıktan sonra da o görüşün hayata geçip geçmediğiyle ilgili olarak nedenleriyle birlikte bilgilendirilmelidir. 

Bu kavramsal çerçeveden hareketle çocuk katılımını hayata geçirmenin daha somut adımlarını tarif etmek anlamlı olabilir. Her şeyden önce çocuğun kararlara katılımının sağlanması için ihtiyaç duyduğumuz temel araç/anahtar “soru sormaktır”. Çocuğa, açıkça ve doğrudan, “Böyle bir konu var, dâhil olmak ister misin?” ve “Nasıl dâhil olmak istersin?” diye soru sormak. Bu anahtarı işlevsel/amacına uygun olarak kullanabilmek ve çocuk katılımını bir yaklaşım meselesi olarak ele alabilmek için ise çocukla kurduğumuz her türlü ilişkide aşağıdaki adımlara dikkatimizi vermek önemli olabilir:

• Çocuğun yaş ve gelişimine uygun olma ve çocuğu ilgilendiren konularla sınırlı olma gibi ilkelere uyumlu olarak çocuğa danışın/görüşünü alın.
• Genel anlamda çocukla kendi yaş ve gelişimine uygun şekilde birlikte iş bölümü ve işbirliği yapın.
• Çocuğun hayatını ilgilendiren konularda alınan her türlü kararı açık ve net bir biçimde onunla paylaşın.
• Katılımdan bağımsız çocuk için “hayır” diyebilmeyi güvenli kılın ve her koşulda ihtiyacını sorun.
• Eğlenceli ve keyifli olma halini sürdürmeye özen gösterin.
• Çocukla şiddetsiz iletişim kurmaya, iletişiminizde sözel olmayan araçlar kullanmaya özen gösterin.
• Sıklıkla çocukla ilişkinizdeki konumunuza, rolünüze ve çocuğun katılımının sağlanmasına dair öz değerlendirme ve süreç değerlendirmesi yapın ve bu esnada çocuktan geri bildirim alın.
• Çocuğun katılım araçlarını kullanabilmesi için onu güçlendirin. Bu konuyu gündemde tutun, farkındalık ve eğitimlerle destekleyin.
• Çocuğun inisiyatif alabilmesini teşvik etmek için ortamlar hazırlayın.
• Yetişkinler olarak konuya dair farkındalık ve donanım kazanmaya çalışın, çocuğun katılım sağladığı konularda ona karşı “hesap verebilir” olmayı içselleştirmeyi deneyin. 

Alt alta öneriler sıralamak her zaman işin en kolayı olsa da tüm bunların hayata geçirilmesi elbette zaman alır ve yoğun emek ister. Bu nedenle de hazırlık sürecinin tasarlanması da bir o kadar mühimdir. Hazırlık esnasında öncelikle konuya dair özel bir zaman ve emek ayırma ihtiyacı akılda tutulmalı, bu durum planlama sürecinde göz önünde bulundurulmalıdır. Ardından mevcut durumu anlayabilmek adına yetişkinler olarak durduğumuz yere bakmak önemli olacaktır. “Çocuğun fikrini duymaya hazır mıyım,  merak ediyor muyum, dikkate almak istiyor muyum?” sorularıyla birlikte, “yetişkinler olarak çocukların kararlara katılımlarının önünde, hangi tutum ve davranışlarımız aracılığıyla, nasıl engeller oluşturuyoruz?” meselelerinin de sorgulanması yine hazırlık sürecinin temelini oluşturabilir.

Yetişkinler bu süreçte kendilerini hazırlayabilmek adına kendi becerilerinin, kendi iç ve dış motivasyonlarının ve sahip oldukları kaynakların neler olduğunu değerlendirebilirler. Benzer biçimde katılımı beklenen çocukları dinleme becerisinden hakları bilmesine kadar çeşitli konularda güçlendirecek bir süreci beraberinde başlatabilirler. Ayrıca çocuğa etki eden diğer yetişkinleri, kişi ve kurumları bu sürece hazırlamak önemli olacaktır. Bir diğer ifadeyle, çocukla ilgili sorumluluk zincirinde yer alan farklı aktörler (devlet, aile, öğretmen vs.) olduğunu fark etmek, her birini kapsayan bir yaklaşım oluşturmak ve onları da sürece dâhil etmek üzere aksiyon almak sürecin işlevselliğini artıracaktır. Böylelikle çocuk katılımı meselesi doğal hayatın bir parçası olarak ele alınırken aslında gündelik hayatımızın da bir parçası haline gelerek gündemimizde daimi olarak yer alacak ve anaakımlaştırılmasına katkı sağlanacaktır.

Yazının ilk bölümüne buradan ulaşabilirsiniz.

The post 102. Yılında, 23 Nisan’ın Ardından (2) <br> Çocuk Katılımı, Peki Nasıl? appeared first on Sivil Sayfalar.

Hâlbuki 23 Nisan denince, hem Meclis’in kuruluş gününün yıl dönümü vesilesiyle Ulusal Egemenlik Bayramı olarak kutlanması hem de çocuklara armağan edilen bir gün olması itibariyle, günün anlam ve önemine istinaden üzerine en çok konuşulabilecek konular arasında kararlara katılım, katılım hakkı ve çocuk katılımı yer alıyor. Zira bu gün, her şeyden önce kendimizi ve çocukları, hepimizin hayatına etki eden dolayısıyla da ilgilendiren kararlara ne kadar katılmak istediğimizle ve katılabildiğimizle, bir diğer ifadeyle demokrasi kültürümüzle yakından ilişkili.

Öncelikle kelime anlamı itibariyle “bir konuyu görüşmek, konuşmak, tartışıp karara bağlamak üzere bir araya gelmiş kimseler topluluğu” anlamına gelen Meclis’in kuruluş yıl dönümü vesilesiyle bir arada yaşamın vazgeçilmezleri olan birlikte konuşmak, düşünmek ve karar almaya dair ne kadar düşünüyor ve konuşuyoruz? 

Yetişkinler tarafından kurulan ve yönetilen sistemler silsilesinin içine doğan çocukları, bir arada yaşam deneyimimizi birlikte kurmaya ne kadar dâhil ettiğimiz meselesinin neresinde duruyoruz?

Hayata geçirilmesi konusunda hala gerekli özen gösterilmese de çocukların bütünsel gelişimleri için beslenmeleri, güvenlikleri, bakım ve eğitimleri ne kadar elzemse kendilerini ilgilendiren kararlara katılımlarının da o kadar elzem olduğunu biliyoruz. Üstelik çocukların kararlara katılımı konusu, bundan tam 30 yıl önce imzalanan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin çok sayıda maddesi ile de garanti altına alınmış durumda. Buna rağmen sözleşmenin imzacıları arasında yer alan ülkemizde 23 Nisanlarda çocukların iyi olma halinden ve esenliğinden sorumlu çok sayıda kamusal, özel ve sivil aktör tarafından bugüne özel olarak hazırlanan etkinlik ve kutlama mesajlarında ne çocuklara ne de kararlara katılımlarına yer veriliyor. Böylece “çocuklar için bir şey yapmaya” dair iyi niyetlerle süslü pek çok adım/girişim ne yazık ki çocuk haklarının bir parçası olarak çocuk katılımının temel mantığından ve prensiplerinden çok uzakta kalıyor.

Hâlbuki çocuk katılımı dediğimiz şey yetişkinlerin kurgulayıp çocuğu içine yerleştirdiği bir şeyden ziyade, çocuğun kurgulayıp kendisini yerleştirdiği bir nokta olmalı. Aksi, maalesef göstermelik katılım, dekorasyon ve bir çeşit manipülasyon anlamına geliyor. Nitekim bu, çocuk ihlaline kadar girebilecek çok sayıda risk barındırıyor.

Öte yandan yine çok sayıda aktör çocuklar için adeta birbirleriyle yarışırcasına kukla şovlardan satranç turnuvalarına, dans atölyesinden konserlere kadar çok sayıda etkinlik düzenlerken, hangi çocukların bu etkinliklere ulaşabildiği konusu gözlerden kaçıyor. Bir nevi yalnızca kendisine ait tablet, akıllı telefon ve bilgisayarı olan çocukların bayramı “bayram havasında” kutlanırken, salgın sürecinde çalışmaya devam eden, mülteci kamplarında yaşayan, açlık ve yoksulluk sınırının altında yaşayan, kötü beslenme ve gelişim geriliği riski taşıyan çocuklar gözden kaçıyor. Benzer biçimde, çocuklara doğdukları anlardan itibaren hizmet sağlamakla yükümlü merkezi ve yerel idareler de bu günü kutlamaya özel tek kullanımlık bir dizi etkinliğe yüksek bütçeli kaynaklar ayırarak, o kaynaktan öncelikli olarak faydalanma hakkı bulunan gelişimleri risk altındaki çocukları göz ardı ediyor. Üstelik bu kadar olağanüstü bir dönem yaşadığımız bu 23 Nisan’da da bir iki gazete haberi ve köşe yazısı dışında, hayatı ve tüm gelişim süreci risk altında olan çocuklar ve onların bakım ve gelişiminin sorumluluğunu taşıyan ailelerinden ne yazık ki hiç söz edilmiyor.

Salgın sürecinden bağımsız olarak çocukların elbette eğlenerek ve oyun oynayarak onlara armağan edilen bu bayramın coşkusu ve gururuyla kutlama yapmaya hem hakları hem de ihtiyaçları var. Zira 23 Nisan da başlı başına çocuk katılımı ile ilgili bir gün değil. Fakat aradan geçen 100 yılda, çocuk hakları ve çocuk çalışmaları alanlarında bu kadar yol almışken, 23 Nisan’ı “çocukların bir günlüğüne eğlendirilmesi” üzerine kurulu bir bayramın ötesinde düşünemez miyiz? Ülkemizdeki ve dünyadaki tüm çocuklara armağan edilen bu biricik günü, çocukları kendi katılım haklarıyla ilgili bilgilendirdiğimiz, onların kararlara katılımına dair yetişkinler olarak rol ve sorumluluklarımızı gözden geçirdiğimiz, çocukların kararlara katılımını onlarla birlikte konuştuğumuz bir gün olarak düşünmek ve kutlamak için bir fırsata çeviremez miyiz?

The post Çocuklarla Birlikte, Çocuklardan Söz Etmek Mümkün mü? appeared first on Sivil Sayfalar.