Gazeteciler Ahmet Buğra Tokmakoğlu, İrfan Aktan, Sibel Yükler ve Yıldız Tar’ın yürüteceği dört haftalık programda temel haber yazım teknikleri, röportajın püf noktaları, özel haberin özellikleri ve daha birçok konuda katılımcılara eğitim verilecek.

10 Mart Perşembe günü saat 19.30’da başlayacak Medya Okulu, Mart ayı boyunca her Perşembe çevrimiçi ortamda muhabir adaylarıyla bir araya gelecek. Nisan ayında ise okul katılımcıları; sağlık, ekonomi, dava, kültür sanat, spor gibi alanlarda çalışan uzman gazetecilerin konuşacağı seminerlere katılabilecek. Seminer programı, ilerleyen günlerde açıklanacak.

Medya Okulu’nu başarıyla tamamlayan katılımcılar, KaosGL.org’ta yayınlanmak üzere dosya önerilerini hazırlayacak. Haber dosyalarına telif ödenecek.

Katılımcı sayısının sınırlı olduğu okula başvurular için son tarih ise 7 Mart Pazartesi. Başvuranların tüm programa katılması ve verilen ödevleri yaparak gelmesi gerekiyor.

Başvuru

• Eğitime buradan başvurabilirsiniz.
• Diğer detaylara ise bu bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

The post Kaos GL Medya Okulu Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Rapor, LGBTİ+’ların en çok ifade özgürlüğünün engellendiğini, en az 8 nefret cinayetinin işlendiğini, LGBTİ+ aktivistlerine işkencenin arttığını, LGBTİ+ derneklerine idari baskının yoğunlaştığını ortaya koyuyor.

Raporda öne çıkan bulgular şunlar:

• 2021, LGBTİ+’lar açısından ifade özgürlüğü hakkının çok yoğun olarak ihlal edildiği bir yıl oldu. Bütün ihlallerin yüzde 30’a yakınını ifade özgürlüğü ihlali oluşturdu.
• Kaos GL 2021’de 8 nefret cinayeti raporladı. Ancak, bu sayının çok daha fazla olduğu ve medyaya yansımadığı düşünülüyor.
• 2021 yılında polis özellikle toplantı ve gösteri yürüyüşleri sırasında veya sonrasında işkence ve kötü muamele yasağını birçok defa ihlal etti.
• Boğaziçi Üniversitesi ve destek eylemleri sırasında yaygınlaşan kötü muamele, LGBTİ+ aktivistlere karşı çoğu zaman işkence boyutuna ulaştı.
• Toplanma ve gösteri yapma hakkına dönük katı devlet müdahalesi özgürlük ve güvenlik hakkı yönünden yoğun ihlalleri beraberinde getirdi.
• Boğaziçi eylemlilikleri, 8 Mart yürüyüşleri, İstanbul Sözleşmesi protestoları, Onur Yürüyüşleri bir araya geldiğinde yüzlerce LGBTİ+ özgürlük ve güvenlik haklarından mahrum bırakıldı; şiddet kullanılarak gözaltına alındı.
• Salgın gerekçesiyle uygulanan sokağa çıkma yasakları LGBTİ+’ları evlere mahkum ederken kamu kurumları ve iktidar koalisyonu ortağı partilerin takipçileri, toplu etkinliklerde bir araya gelmeye devam etti.
• Öğrenciler tarafından yapılan yurt eylemlerine katılan LGBTİ+’ların fişlendiği, bizzat İçişleri Bakanı tarafından itiraf edildi.
• Müzisyenler, LGBTİ+ olmaları gerekçe gösterilerek Konya, Diyarbakır, Gaziantep ve Bursa’da sahne yasaklarına maruz bırakıldı.
• LGBTİ+ hak örgütlerinden, kuruluşu 2020 ve öncesine dayananların önemli bir kısmı gerekçesiz olarak denetim sürecine alındı, denetlenenlerin bir kısmı idari para cezası ödemek zorunda kaldı.

Raporun sonuç bölümünde 2021 yılında yaşanan hak ihlalleri üzerinden şu sonuca ulaşılıyor: “Devletin bütün kişi ve kurumlarıyla LGBTİ+’ları hedef tahtasına oturtarak herhangi bir hak başlığında LGBTİ+’lara erişim olanağı sağlamaması; var olan olanakları ortadan kaldırmaya çabalaması ve bundan ayrı olarak doğrudan LGBTİ+ varoluşunu hedefleyen eylem ve söylemler, bahsedilen büyük gerilemenin en önemli işaretlerinden oldu. Bu topyekün saldırıya rağmen LGBTİ+’ların insan hakları alanında en dinamik kesimi oluşturduğu, bütün baskılara rağmen özellikle ifade özgürlüğünü kullanma konusunda ısrarcı olduğu da görülmektedir.”

Rapora buradan ulaşabilirsiniz.

The post ‘2021’de LGBTİ+’lara Yönelik İhlaller Her Kategoride Arttı’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Hafta içi 10.00-18.00 saatleri arasında Ankara’daki dernek ofisinde (pandemi süresince uzaktan) tam zamanlı çalışılacak. Uzaktan çalışırken (pandemi süresince) hafta içi saat 10.00 ve 18.00 saatleri arasında erişilebilir olması bekleniyor.

Aranan Özellikler

• Üniversitelerin 4 yıllık lisans programından mezun olmak; tercihen lisansüstü öğreniminde LGBTİ+ alanında çalışma yürütmüş ve/veya tez yazmış olmak ve yüksek lisans derecesine sahip olmak.
• Toplumsal cinsiyet, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim gibi kavramlar hakkında ve LGBTİ+ hakları alanında bilgi sahibi olmak.
• Tercihen LGBTİ+ alanında çalışma deneyimine sahip olmak.
• İnsan hakları, tercihen LGBTİ+ hakları alanında izleme/raporlama deneyimine sahip olmak.
• Yapılan işin raporlanması konusunda tecrübe sahibi olmak.
• İleri seviye İngilizce okuma ve yazma yetkinliğine sahip olmak (Dil yeterliliğine dair belgesi olan adaylar CV ekinde belgeyi sunabilir).
• İş birliğine açık olmak ve sorumluluk paylaşma duygusuna sahip olmak.
• Şeffaf, hesap verebilir şekilde ve belli bir düzen içinde çalışmak.
• MS Office Programlarını etkin biçimde kullanabilmek. Tercihen NVivo, MAXQDA gibi niteliksel veri raporlama programlarından birini kullanabilme becerisine sahip olmak.
• Gerektiğinde esnek çalışma saatlerine uyum sağlayabilmek
• Gerektiğinde şehir dışına ve yurtdışına seyahat edebilecek olmak.
• Ankara’da ikamet etme konusunda bir engeli olmamak.

Yapılacak İş

• Kaos GL Mülteci Hakları Programı kapsamında verilen hukuki ve psikososyal danışmanlığa ilişkin kayıtların tutulması, verilen danışmanlıkların veri sistemine işlenmesi, istatistiklerin oluşturulması ve raporlanması
• Aylık olarak verilerin raporlanması
• Mülteci Hakları Programı kapsamında yapılacak etkinliklerin organizasyonun yapılması
• Mülteci Hakları Programı tarafından Kaos GL adına yapılan bütün faaliyetlerin Kaos GL izleme sistemine girilmesi
• Aylık olarak Mülteci Hakları Programı’nın faaliyetlerine ilişkin ekip için bilgilendirme raporlarının hazırlanması
• Gerektiğinde hafta sonu eğitim/organizasyon vb. faaliyetlere katılım sağlanması (Haftalık 40 saati aşmayacak şekilde)
• Belirli aralıklarla yapılan ofis içi koordinasyon toplantılarına katılım sağlanması.

Not

• Belirtilen formata uygun şekilde gönderilmeyen özgeçmişler değerlendirilmeye alınmayacak.
• Sadece kısa listeye kalan başvuranlarla iletişime geçilecek.

Başvuru

Başvuran kişilerin bir adet niyet mektubu ve fotoğrafsız Türkçe ya da İngilizce özgeçmişlerini (içinde 2 adet referans içeren) en geç 4 Şubat 2021 Cuma gününe kadar e-mail konu satırına ‘Mülteci Hakları Programı-İş Başvurusu’ yazarak dernek@kaosgl.org adresine göndermeleri gerekiyor.

The post Kaos GL İdari İşler Koordinatör Yardımcısı ve Etkinlik Sorumlusu Arıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

“Sosyal hizmet uzmanları, avukatlar, öğretmenler, ruh/akıl sağlığı uzmanları, sivil toplum örgütleri, kadın örgütleri, feministlere, alternatif medya kuruluşları, sağlıkçılar, insan hakları savunucuları, mülteci/göç alanında çalışanlar, iklim aktivistleri, HIV ve cinsel haklar alanında çalışan aktivistler, ayrımcılığa karşı ses çıkartmak isteyen ve LGBTİ+ alanında farkındalık geliştirmek, mücadelemize rengini ve sesini katmak isteyen herkese açık çağrımız. Kaos GL Derneği, Homofobi Karşıtı Yerel Buluşmalarla online ve yüz yüze etkinliklerle sizlerle buluşmak istiyor.”

Cinsiyet kimliği ve cinsel yönelime dayalı tüm ayrımcılık ideolojilerine karşı mücadele ve toplumsal dönüşüm için LGBTİ+ politikalarının toplumun her kesimiyle paylaşıldığı ve tartışma zeminlerinin oluşturulduğu Homofobi Karşıtı Yerel Buluşmalar, Kaos GL tarafından 2006 yılından bu yana organize ediliyor.

Bugüne değin 35 farklı ilde gerçekleşen etkinlikler zinciri, kimi zaman öğrenci toplulukları vasıtasıyla üniversitelerde akademik tartışmaların gündeme gelmesini sağlayarak, kimi zaman ise meslek grupları, yerel aktivistler, kadın örgütleri ve diğer toplumsal hareketler ile iş birlikleri oluşturarak heteroseksizmi tartışacak ortamı yaratmaktadır.

Bunlar sonucunda, Türkiye’deki LGBTİ+’lara yönelik ayrımcılığın tartışılması ve görünürlüğünün sağlanmasını hedefleyen etkinlikler, ilk günden bu yana yerellerdeki örgütlerin güçlenmesinde önemli rol oynadığı söylenebilir.

Başvuru

Bugüne kadar 35 farklı şehre ulaşan buluşmalara şehrinizde ev sahipliği yapmak isterseniz bilgi@kaosgldernegi.org adresine e-posta atmanız yeterli.

Hangi Etkinlikler Destekleniyor?

Homofobi Karşıtı Yerel Buluşmalar kapsamında aşağıda yer alan günler kapsamında yapılacak etkinlikler destekleniyor:

27 Ocak – Holokost Anma Günü

1 Mart – Sıfır Ayrımcılık Günü

3 Mart – Dünya Seks İşçileri Günü

4 Mart – HPV Farkındalık Günü

8 Mart – Dünya Kadınlar Günü

31 Mart – Uluslararası Trans Görünürlük Günü

26 Nisan – Lezbiyen Görünürlük Günü

1 Mayıs – Emek ve Dayanışma Günü

16 Mayıs- Yaşlı LGBTİ+ Onur Günü

17 Mayıs – Uluslararası Homofobi, Transfobi, Bifobi Karşıtı Gün

24 Mayıs – Panseksüel ve Panromantik Görünürlük Günü

Haziran – Onur Ayı

12 Haziran – Orlando Katliamı Anması

18 Haziran – Translarla Eşitlik Günü

20 Haziran – Dünya Mülteciler Günü

28 Haziran – Stonewall Direnişi Yıldönümü

14 Temmuz – Uluslararası Non-binary Günü

16 Temmuz – Uluslararası Drag Günü

1 Eylül – Dünya Barış Günü

20 Eylül 1994 – Kaos GL Dergisinin ilk sayısı yayınlandı

23 Eylül – Biseksüel Görünürlük Günü

8 Ekim – Uluslararası Lezbiyen Günü

11 Ekim – Açılma Günü

20 Ekim – Uluslararası Zamir Günü

24-30 Ekim – As+ Farkındalık Haftası

26 Ekim – İnterseks Farkındalık Günü

8 Kasım – İnterseks Dayanışma Günü

20 Kasım – Nefret Suçu Mağduru Transları Anma Günü

25 Kasım – Kadına Yönelik Şiddetle Uluslararası Mücadele Günü

1 Aralık – Dünya AIDS Günü

10 Aralık – Dünya İnsan Hakları Günü

17 Aralık – Dünya Seks İşçilerine Yönelik Şiddetle Mücadele Günü

The post Homofobi Karşıtı Yerel Buluşmalar Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

Rapora göre, 2020 yılında da LGBTİ+’lara yönelik hak ihlallerinin yoğunluğunu sürdü. Kamu otoriteleri ve yasa uygulayıcılarının fail olduğu ihlal sayısında artış yaşandı. İhlale uğrayan LGBTİ+ların adalete erişim ve ihlallerin telafisine yönelik mekanizmalardan yararlanmaları konusunda ise kayda değer gelişme olmadı.

Kamu otoritelerinin sistematik ayrımcı söylemlerinin LGBTİ+’lara yönelik hak ihlallerinin seyrini doğrudan etkilediğini ortaya koyan raporda, “LGBTİ+’ların insan hakları alanındaki politika eksikliği, hayati sonuçlar ve ağır insan hakkı ihlalleri doğurmaya devam etmekte. LGBTİ+’ları koruyucu yasal değişiklik gereksinimi de bu düzeyde bir ihtiyaca karşılık gelmektedir” deniliyor.

‘Ayrımcılık, Devlet Politikası Haline Geldi’

Salgının dahi sebebi olarak LGBTİ+ var oluşunu göstermenin dünyada da, ülkemizde de gecikmeden tedavüle konulduğu kaydedilen raporda, LGBTİ+’ların Diyanet İşleri Başkanı gibi devlet tarafından en üst düzeyde görevlendirilmiş yetkililer de dahil pandeminin sebebi olarak gösterilmeye çalışıldığı 2020 yılında, “LGBTİ+’lara yönelik kamu otoritelerince ve siyasetçilerce geliştirilen ayrımcı söylemler sistematik bir devlet politikası haline getirilmiştir” deniyor.

Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 2019 ve 2020 yıllarında doğrudan LGBTİ+ları dini referanslarla hedef göstermesi ise raporda “LGBTİ+’ları daha da risk altında bırakan kaygı verici bir politika değişikliği olarak” yorumlanıyor.

Hak İhlallerinde Rakamlar

Raporda hak ihlalleri açısından incelenen vaka sayısı 103. Bu vakalar yargıya veya basına yansıyan veya doğrudan Kaos GL Derneği’ne ulaşan başvuru ve bilgiler doğrultusunda 2020 yılında LGBTİ+’ların insan hakları alanında maruz kaldığı durumu gösteriyor. Bu vakalarda çoğu zaman birden fazla hak ihlali yaşanıyor.

Vaka ve ihlallerin hak kategorilerine göre dağılımı:

• Nefret cinayeti başlığında iki
• Nefret suçu başlığında dokuz
• Nefret söylemi başlığında on iki
• İşkence ve kötü muamele yasağı ihlali ile ilgili üç
• Kişi özgürlüğü ve güvenliğinin ihlali konusunda kırk
• Özel hayatın gizliliğinin ihlali anlamında iki
• İfade özgürlüğünün ihlali anlamında on beş
• Toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme haklarının ihlali anlamında bir
• Çalışma yaşamında ayrımcılıkla ilgili iki
• Eğitim alanında ayrımcılıkla ilgili bir
• Seyahat ve yerleşme özgürlüğü ve miras hakları alanında dokuz
• Sağlık alanında ayrımcılıkla ilgili iki
• Mal ve hizmetlere erişim konusunda ayrımcılıkla ilgili iki vaka

Nefret Söylemi ve Nefret Suçları

Nefret söylemi ve nefret suçları gibi ihlal sayısının çok yüksek olduğu kategorilerde, genel durumu yansıtabilecek sınırlı sayıda ihlal de raporda yer alıyor. Bu kategorilerdeki toplam ihlal sayıları İnsan Hakları Raporu’nda yer almıyor. Nefret suçlarına ilişkin toplam sayı ve güncel durum önümüzdeki günlerde yayınlanacak Nefret Suçları Raporu’nda açıklanacak. Nefret söylemine ilişkin ise derneğin Medya İzleme Raporu’ndaki veriler de özet olarak raporda yer alıyor.

Rapora buradan ulaşabilirsiniz.

The post ‘LGBTİ+’lara Yapılan Ayrımcılık Sistematik Devlet Politikasına Dönüştü’ appeared first on Sivil Sayfalar.

Dijital iletişim uzmanı Özgür Mehmet Kütküt’ün yürüteceği beş haftalık program kapsamında görsel tasarım ve hikaye anlatıcılığının temelleri anlatılacak. Canva ile tasarım, video ve animasyon araçları, tasarımda renk uyumu, görsel düzenleme, bilgiyi tasarlamak için araçların tanıtılacağı programın tamamına katılanlara sertifika da verilecek.

29 Eylül Çarşamba 19.30’da başlayacak Medya Okulu, beş hafta boyunca her Çarşamba teorik ve uygulamalı çevrimiçi oturumlarla devam edecek.

Eğitimin Detayları 

Eğitimin detaylarına buradan ulaşabilirsiniz.

Başvuru

• Katılımcı sayısının sınırlı olduğu okula başvurular için son tarih ise 24 Eylül Cuma. Başvuranların tüm programa katılması ve verilen ödevleri yaparak gelmesi gerekiyor.
• Başvurmak için tıklayın.

The post Kaos GL Medya Okulu Başlıyor appeared first on Sivil Sayfalar.

“LGBTİ+lar En Temel Haklarını Kullanamadı”

Kaos GL Derneği’nden Aslı Alpar, ILGA-Europe raporunda yer alan 69 kriterin “eşitlik ve ayrımcılık yapmama”, “aile”, “nefret suçu ve nefret söylemi”, “cinsiyetin yasal olarak tanınması ve bedensel haklar”, “sivil toplum”  ve “iltica” olmak üzere 6 kategori altında detaylandırıldığını belirterek, “Türkiye bu kategorilerden yalnızca 2’sinden toplam 3 kriteri karşılayabiliyor. Onlar da cinsiyetin yasal olarak tanınması ve sivil toplum kategorileri. Peki, nedir buradaki kriterler: Türkiye’de cinsiyetin yasal olarak tanınmasına ilişkin bir mevzuatın olması, kimlik ismini değiştirebiliyor olmak ve uluslararası bağışları engelleyen bir yasanın olmaması. Bu kriterleri “koruyucu tedbirler” olarak tanımlamak imkansız” dedi.

Alpar, “Yukarıda saydığımız kategorilerden “nefret söylemi ve nefret suçu” Türkiye mevzuatında tanınmış değil, haliyle nefret söyleminin homofobik, transfobik saiklerle yapılması durumunda ağırlaştırıcı hükmünden bahsedemiyoruz. Ya da kamusal alanda LGBTİ+ etkinliklerinin özgürce ve devlet korumasında yapılabilmesi kriterine bakalım. Son beş yılda Ankara, İstanbul, Mersin, Antalya gibi şehirlerde idari kararlarla LGBTİ+’ların kamusal etkinlikleri yasaklandı. Hatta öyle ki, Kaos GL Derneği, Ankara Valiliği’nin ilk yasağına olduğu gibi 3 Ekim 2018’de ikinci süresiz LGBTİ+ etkinlik yasağına karşı da dava açtı. Ankara 2. İdare Mahkemesi, 23 Mart 2020’de Valiliğin bu yasağını hukuksuz bularak iptal etti. Ancak Valilik bu kararı istinafa taşıdı ve Ankara Bölge İdare Mahkemesi Valiliğin istinaf talebini Ekim 2020’de reddetti, yasağın hukuka aykırı olduğunu bir kez daha vurguladı. Ancak bu süreçte LGBTİ+’lar “kamu güvenliği” gibi bahanelerle en temel haklarını kullanamadı ve ayrımcılığa maruz bırakıldı” diye konuştu.

Raporun Türkiye bölümünde, bir sene içinde Türkiye’de yaşanan ihlallerin bir bir sıralandığını ifade eden Alpar, insan hakları savunucularının yolunun uzun olduğunun altını çizdi. Konuşmasında Türkiye’deki LGBTİ+ haklarının iyileştirilmesi konusunda LGBTİ+ örgütleri dışındaki sivil toplum kuruluşlarının atması gereken adımlara da  değinen Alpar, “Hakların bir bütün olduğunu hatırda tutarak, LGBTİ+ haklarına dair farkındalığın artmasına yardımcı olabilirler. LGBTİ+’lara yönelik önyargı ve nefret söyleminin kışkırtıldığı günlerde, dayanışma çağrılarına destek olabilir, nefret söylemiyle ilk elden mücadele etmek için araçlar geliştirebilirler. İnsan hakları ihlallerine dair raporlama yapıyorlarsa cinsel yönelim, cinsiyet kimliği ve ifadesine yönelik ihlalleri de çalışmasına dahil edebilirler. Nefretin internetten kaldırılması için çevrimiçi savunuculuğa destek verebilir; ifade özgürlüğü kapsamına girmeyen nefret söylemi barındıran sorunlu içeriğin kaldırılması için mücadele edebilirler. Sosyal ya da geleneksel medyalarında tüm çalışanlarına medya etiği eğitimi verebilirler” diye kaydetti.

“Yeni Arayışlar Ve Başka Türlü Politikalar Geliştirilmeli”

Sosyal Politika, Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği (SPoD) Yönetim Kurulu Üyesi Marsel Tuğkan Gündoğdu, Türkiye’de sivil toplumun hareket alanın son birkaç yıldır giderek daraldığını ifade ederek, “Uluslararası ve bölgesel insan hakları kuruluşlarının pek çok raporunda insan hakları savunucularına karşı saldırılara dair olağandışı ve artan bir endişe dile getirildi. Bu baskıcı politik iklim, LGBTİ+’ların haklarının yanı sıra LGBTİ+ hakları alanında çalışan örgütler ve insan hakları savunucularını önemli ölçüde etkilerken, hak savunucuları kendilerini gittikçe ayrımcılığın ve nefretin hakim olduğu bir ortamda çalışırken buldular. Bu durum Ankara’da bütün LGBTİ+ etkinliklerine getirilen süresiz yasak ve bu yasağın kaymakamlıklar ve valilikler aracılığıyla ülke geneline yayılması sonucu daha da somut hale gelmiştir. Tabi Ankara’da başlayan bu yasak zaman içerisinde bütün ülkeye yayıldı ve mevcut durumda Türkiye’nin herhangi bir noktasında kamuya açık LGBTİ+ hakları ile ilgili bir etkinlik yapmanın mümkün olup olmadığına dair derin endişeler mevcut” dedi.

Türkiye’de LGBTİ+ hareketinin tarihinde belki de hiç deneyimlemediği bir durum yaşadığını belirten  SPod Yönetim Kurulu Üyesi Tuğkan, “Yeni arayışlar, taktikler ve başka türlü politikalar geliştirmek gerekiyor. LGBTİ+ hareketine yönelen sansür sadece LGBTİ+’ların sorunu değil. Demokrasiden ve insan haklarından yana olan bir çoğunluğu oluşturmak, bu çoğunluğun bir koalisyonunu kurmak gerekiyor. Bu amaca giden yolda salt siyasi partiler yeterli olamayacaktır, elbette demokrasi ve insan haklarından yana olduğunu ifade eden bütün siyasi partiler bu sürecin paydaşıdır ancak sivil toplumun da bu çoğunluğu oluşturmak için çaba sarf etmesi gerekiyor. Türkiye demokrasi ve insan hakları hareketinin vazgeçilmez bir parçası olan LGBTİ+ hareketi ve hareketin söylemine yön veren LGBTİ+ örgütleri ve hak savunucuları da demokrasi ve insan haklarından yana olan bu çoğunluğun oluşturulmasına katkı sunması, kendini bu çoğunluk içerisinde konumlandırması gerekiyor. Bu da şimdilik ancak LGBTİ+ toplumu ve diğer farklı toplumsal gruplarla müzakere ve diyalog alanını genişletilmesiyle mümkün olabilir gibi gözüküyor. Bu elbette sadece LGBTİ+ örgütlerinin sorumluluğu ya da tek başına yapabileceği bir şey değil. İfade ve örgütlenme özgürlüğü ihlallerine karşı LGBTİ+ hareketini diğer toplumsal hareketlerin desteklemesi önem kazanıyor” diye söyledi.

“Üniversiteler Ve STK’lar LGBTİ+fobi İle Yüzleşmeli”

Boğaziçi Üniversitesi öğretim üyesi  üyesi ve kapatılan LGBTİ+ Öğrenci Kulübünün akademik danışmanı Can Candan, raporda da belirtildiği gibi 2021 başı itibariyle LGBTİ+lar açısından tablonun içler acısı olduğuna değinerek, “Boğaziçi’nde önce LGBTİ+ öğrenci kulübünün kapısındaki LGBTİ+ etiketleri kapıya zarar verilerek söküldü, sonra kulüp odasına bir polis baskını düzenlendi, eş zamanlı olarak sosyal medyada atanan rektör Melih Bulu’nun da katıldığı, bir nefret kampanyası başlatıldı, kulüp odasının kilidi değiştirildi ve sonra da kulübün kapatıldığı bildirildi” dedi. 

Toplumdaki homofobi ve transfobinin kullanılarak Boğaziçi’ndeki eylemlerin LGBTİ+ların örgütlediği gibi bir algının oluşturulmaya çalışıldığına dikkat çeken Candan, “Üniversiteler ve STK’lara önemli roller düşüyor bu konuda. Öncelikle hem kendi bünyelerindeki LGBTİ+lara özgür ve kendilerini rahatça ifade edebilecekleri ortamlar sağlamalılar, hem de kendi içlerindeki ayrımcılık, LGBTİ+fobi ile yüzleşmeliler diye düşünüyorum. Aynı zamanda da toplumun tüm kesimleri ile birllikte LGBTİ+ haklarının insan hakları olduğundan yola çıkarak, LGBTİ+ hakları mücadelesine üzerlerine düşen katkıları yapmaları gerekir” diye  ifade etti.

The post “LGBTİ+lar En Temel Haklarını Kullanamadı” appeared first on Sivil Sayfalar.

Sivil Toplum Geliştirme Merkezi (STGM) Genel Koordinatörü Tezcan Eralp Alpay, Kaos GL Hukuk Koordinatörü Kerem Dikmen, İnsan Hakları ve Mazlumlar İçin Dayanışma Derneği (MAZLUMDER) Genel Sekreteri Kaya Kartal yasanın sivil alana getireceği riskleri ve güncel süreci Sivil Sayfalar için değerlendirdiler.

Bu yasa “terörün finansmanı” ile ilgili suçların sınırları konusundaki halihazırdaki müphemliği dernek örgütlenmesi alanına ciddi bir “Demokles kılıcı” olarak taşımasıdır. Bunun ilk somut etkisi, bu suçlardan hüküm giymiş olanların, cezalarını çekmiş ya da affa uğramış olsalar dahi dernek yöneticisi olamayacak olmalarıyla yaşanacaktır.

Sivil Toplumun Karşı Karşıya Kaldığı Risk

Yasada dernekler açısından en sıkıntılı maddenin Dernekler Kanunu’na 30/A maddesi olarak eklenen, 15. Madde olduğuna işaret eden Kaya Kartal, söz konusu maddede yer alan ‘soruşturma’ ibaresinin ‘kovuşturma’ olarak değiştirildiğini ancak bu maddeyle derneği kapatmaya kadar varan bir sürecin açıldığını ifade ediyor. Hakkında kovuşturma açılan kişilerin görev yaptığı organlardan uzaklaştırılabileceğini belirten Kartal, “Maddede devamla bu tedbirin yeterli görülmemesi ve gecikmesinde sakınca bulunması durumunda İçişleri Bakanı’nın durumu mahkemeye taşımak şartıyla derneği geçici olarak faaliyetten alıkoyabileceği de düzenlenmiştir. Öncelikle buradaki geçicilik vurgusunun bizleri aldatmaması gerektiğini ifade etmek gerekir. Zira Türkiye yargı pratiğinde kovuşturmaların yıllara sari bir şekilde devam ettiği, özellikle gündemi meşgul eden meseleler söz konusu olduğunda İçişleri Bakanı kararlarına mahkemelerin direnebilme kabiliyetleri dikkate alındığında basit bir ithamın, ortada henüz kesin bir mahkeme kararı olmamasına rağmen masumiyet karinesine ve suçun şahsiliği ilkesine aykırı olarak bir derneğin yönetimine hatta varlığına müdahale anlamında bir sürecin önünü açacağı örneklerle karşılaşılabilecektir. Özetle yargılamaların uzunluğu ve niteliği, basit bir gizli tanık beyanı ile bile kişi ve kurumların rahatlıkla soruşturmalara dahil edilebildikleri dikkate alındığında sivil toplumun karşı karşıya bulunduğu risk anlaşılacaktır.” Diye konuştu.

Yasadaki ‘geçici’ ibaresinin göreceliğine katılan STGM Koordinatörü Tezcan Eralp Abay da, “Ülkemizde açılan bu gibi davaların yıllarca sürebildiği düşünüldüğünde “geçici” nitelikteki bu tedbirlerin uzun yıllar sürebilecektir. Bu noktada kamuoyunda belki de en çok tartışılan konulardan birine de değinmek gerekir, bu yasa ile derneklere kayyım atanması mümkün hale getirildi.” Dedi.

Yasanın iki açıdan sivil toplum için sorun oluşturacağını belirten Abay, “Birincisi, bu yasa değişikliği idarenin takdir yetkisini ölçüsüzce genişletti. İkinci önemli sorun, bu yasa “terörün finansmanı” ile ilgili suçların sınırları konusundaki halihazırdaki müphemliği dernek örgütlenmesi alanına ciddi bir “Demokles kılıcı” olarak taşımasıdır. Bunun ilk somut etkisi, bu suçlardan hüküm giymiş olanların, cezalarını çekmiş ya da affa uğramış olsalar dahi Dernek yöneticisi olamayacak olmalarıyla yaşanacaktır. Ama daha önemlisi, dernek organlarında görevli olanlar veya ilgili personel bu suçlara yönelik bir kovuşturma başlatılması halinde bu kişiler veya bu kişilerin görev yaptığı organların geçici olarak İçişleri Bakanlığı tarafından görevden uzaklaştırılabilecek. Hatta bunun yeterli olmaması halinde dernek geçici olarak faaliyetten alıkonabilecek. Bu tedbirlerin hepsinin adil yargılanma, savunma hakkı, masumiyet karinesi gibi temel evrensel normlar açısından problemli sonuçlar doğurması muhtemeldir.” Diye konuştu.

Artan Denetimler ve Oluşturduğu İş Yükü

Diğer önemli sorunun denetimler olduğunu belirten Abay, “Yasa denetimler için bir risk değerlendirmesi yapılacağını öngörüyor. Ancak bu risk değerlendirmesinin esaslarına ya da riski olarak değerlendirilenlerin bu karara karşı girişebilecekleri çarelere dair hiçbir düzenleme getirmiyor. Bu da risk değerlendirmesi konusunda idareye sınırlandırılmamış bir takdir yetkisi veriyor.” Dedi.

Kaos GL Hukuk Koordinatörü Kerem Dikmen de yasayla denetimlerle ilgili düzenlemelerin sorun oluşturan alan olduğu noktasına katılarak, denetimlerin artmasının ve bu denetimlerin İçişleri veya dernekler denetçisi tarafından değil farklı mesleklerden kişiler tarafından yapılmasının sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerini zorlaştıracağını kaydediyor. Abay’a göre diğer bir sorun ise, yardım toplama kanununda yapılan değişiklik… Yeni yasa ile “Yurt içine ve yurt dışına yapılacak yardımlar”ın düzenlemesi için bir yönetmelik çıkarılması öngörüldüğünü belirten Abay, “Bu noktada şunun altını çizmek gerekir: Osmanlı’dan bugüne yardımlarla ilgili yapılan bütün düzenlemeler yardım “toplama” faaliyetini kapsarken, ilk kez “yardım yapma” faaliyeti de sınırlandırılmış oldu. “ dedi.

Yasa bırakın muhataplarının dinlenilmesini meclise sunulduktan çok kısa bir süre sonra kanunlaşarak yürürlüğe girmiştir.

Yasa Süreci ve Sonrası Kapsayıcılıktan Uzak

STK temsilcileri, İçişleri Bakanlığı’nın yasanın kabul edilmesinin ardından yayınladığı  bilgi notunun tatmin edici olmadığı noktasında ortaklaşıyor. Toplumsal etkisi anlamında ciddi bir kitleyi ilgilendiren, yasanın hiçbir toplumsal tartışma yapılmadan, asıl muhatabı olan sivil toplum kuruluşlarıyla müzakere edilmeden Meclis’e getirilmesinin başlı başına bir sorun olduğunu vurgulayan Kaya Kartal, “Yasa yapım süreçlerine konunun muhataplarının dahil edilmesi, farklı gözlerin ve pratiklerin yasa tekliflerine dair çekincelerini dile getirilmesi ve bu çekincelerin dikkate alınması bu anlamda önemlidir. Bu yasa bırakın muhataplarının dinlenilmesini meclise sunulduktan çok kısa bir süre sonra kanunlaşarak yürürlüğe girmiştir.” Diyor. Tezcan Eralp Abay da bilgi notunun yasanın oluşturacağı sorunları  aydınlatmaktan çok kanunun gerekçesinde yer alan önermeleri tekrarladığını belirterek, “Yurt dışına yapılacak yardımlara ilişkin bir sınırlandırma getirilmediği üzerinde durulurken, kanunun bir yönetmelikle düzenleneceği dışında başka hiçbir hüküm taşımadığı göz ardı ediliyor. Yönetmelik henüz yayınlanmadığına göre, bilgi notundaki bilgilerin bir dayanağı bulunmuyor. Öte yandan, kanun yurt içine yapılacak yardımların düzenleneceğini öngörmüşken bilgi notu bunu da görmezden geliyor.  Dernekler Kanunu’nda yapılan değişiklere dair verilen bilgiler de getirilen yenilikleri ele almaktan ziyade, bunların gerekliliğini ispat etmeye yönelik kısmi bilgilerden oluşuyor.” Dedi.

Denetlenecek derneklerin ve denetim süreçlerinin hangi ölçütlere göre yapıldığının bilinememesinin sivil toplumda ciddi bir endişe yarattığını gözlemleyebiliyoruz.

Tehdit Tüm Derneklere Yönelik

Yasanın Türkiye’de faaliyet gösteren tüm dernekler için aynı sıkıntıları oluşturacağını kaydeden Kerem Dikmen, “Yasanın uygulamasında bir istisna hükmü yok. Türkiye’de tescilli 100 binin üzerinde dernek var, aslında hepsi aynı tehditle karşı karşıya. Yöre derneğinden okul mezunu derneğe kadar. STK’lar arası koordinasyon önemli, federasyon gibi üst kuruluşları çoğaltmak önemli.” Dedi.  Kaya Kartal da bu süreçte derneklerin yasanın muhtemel etkileri konusunda değerlendirme yapması gerekliliğine işaret ederek, “Türkiye’de çok farklı alanlarda örgütlenmiş, aynı alanda olsa bile çok farklı usullerde çalışmalar yapan kuruluşlar bulunmaktadır. Başta bir şekilde yardım toplayan ve dağıtan kuruluşlar olmak üzere her kuruluşun gerekirse hukuki ve mali uzman desteği de alarak, çalışma şeklini ve faaliyetlerini masaya yatırıp yasanın muhtemel etkileri anlamında bir değerlendirme yapması gerektiği kanaatindeyim. Her STK’nın kendi özelinde dikkat etmesi gereken meseleler olacaktır. Özellikle yurtdışı yardım faaliyeti yürüten ya da yurt dışı kaynakları bulunan kuruluşların ekstra hassasiyet göstermesi gerekmektedir.” Dedi. Kamuoyunun kanun ve riskleri ile ilgili bilgilendirilmesinin önemine işaret eden Tezcan Eralp Abay, “Kanun idare için geniş bir takdir yetkisi alanı yaratmış olduğu için idarenin uygulamalarının izlenmesi ve raporlanması önem taşıyor. Öte yandan sivil toplum örgütlerinin şeffaflık ve hesap verebilirlikleri konusunda kendi iç hukuklarına dayanmaları gerektiğini hatırlamak yararlı olabilir. Derneklerde iç denetim esastır ve bu aslında yönetimlerin kamu idaresinden önce kendi üyelerine karşı sorumluluklarına işaret eder.” Dedi.

Denetimler Neyin Habercisi?

Sivil toplumda denetimlerin arttığıyla ilgili haberleri de değerlendiren Tezcan Eralp Abay, “Kanun yapılacak yardımları bir yönetmelikle düzenlemesini öngörüyor ve yönetmelik henüz yayınlanmadı. İçişleri Bakanlığı bu yönetmelik yayınlanana kadar geçen süre içinde, bildirimleri bir dilekçeyle kabul ediyor. Ancak bu da geçici bir tedbir elbette ve ne kadar yaygın olarak uygulandığını bilemiyoruz. Öte yandan devam edegelen denetim uygulamalarının çoğu da genel amaçlı denetimler olarak gerçekleştirildiğini biliyoruz. Ancak bu konuyla ilgili Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü’nden henüz bir açıklama yapılmadığı için daha kapsamlı bir değerlendirme yapamıyoruz. Denetlenecek derneklerin ve denetim süreçlerinin hangi ölçütlere göre yapıldığının bilinememesinin sivil toplumda ciddi bir endişe yarattığını gözlemleyebiliyoruz” dedi. Kerem Dikmen denetimlerin yasayla ilgili olup olmadığı noktasında biraz daha izlemek gerektiğini belirtirken, denetimlerin yoğunlaşmasının STK’lar asıl faaliyetlerini bırakıp, evrak yetiştirmek zorunda kalmalarıyla sonuçlandığını kaydediyor. Kaya Kartal, yasanın getirdiği yükümlülükler bağlamında çoğunlukla yardım toplama ve dağıtma faaliyeti yürüten kuruluşlardan çeşitli taleplerle karşılaştıklarını, yönetmeliklerle birlikte yasanın tesirinin sivil toplumda hızla artacağını ifade ediyor.

The post ‘Kayyum Yasasının’ Sivil Alana Getirdiği Riskler… appeared first on Sivil Sayfalar.

Rapor nefret söylemi ve ayrımcı dili izliyor; ayrıca haber, söyleşi ya da köşe yazılarının gazetenin hangi sayfasında yayınlandığını, kimlerin görüşlerine başvurulduğunu araştırarak yazılı basında LGBTİ+ temsilini gözler önüne seriyor. Yirmiden fazla değişken ile yazılı basını inceleyen araştırma kapsamında 2020 yılında yayınlanan 3476 metin incelendi. Bu metinlerin yaklaşık yüzde 54’ü (1882 metin) ulusal medyada yayınlanırken; yüzde 46’sı (1594 metin) yerel medyadaydı.

 Nefret Söylemi ve Ayrımcı Dil Oranı Yüzde 61!

Araştırma sonuçlarına göre;

• Yazılı basındaki metinlerin sadece yüzde 39’u (1366) hak haberciliği kapsamında değerlendirilebilir.
• Bütün metinlerin yarısından fazlasını (yüzde 61) oluşturan 2093 metin ise hak haberciliğine aykırı bulundu.
• 2020 yılı yazılı basında LGBTİ+ kimlik ve varoluşunun “ahlaksızlık”, “hastalık”, “sapkınlık”, “suç” ve “günah” olarak gösterildiği bir yıl oldu. Yazılı basında ayrımcı dil çok sık bir biçimde kullanıldı. Metinlerin yarısından fazlası ayrımcıydı.
• Hak haberciliği kapsamında değerlendirilmeyen haberlerin yüzde 98’inde (2048); haber yoluyla cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği temelli hak ihlaline yol açıldı. Haber, ayrımcı bir dille kuruldu ya da nefret söylemi ya da nefret suçu işlendi.
• Hak ihlali alt kategorilerinde ayrımcı dil, LGBTİ+ kimliklerin suç, hastalık, sapkınlık, ahlaksızlık ya da günah olarak gösterilmesi, nefret söylemi, nefret suçu ve ifade ve örgütlenme özgürlüğünün ihlal edilmesi öne çıkıyor.
• 2020 yılında 2028 haber, söyleşi ve köşe yazısında LGBTİ+’lar ayrımcı bir dille temsil edildi. Bu, LGBTİ+’ları konu edinen bütün içeriklerin yüzde 58’ini oluşturuyor.
• Bütün metinlerin yüzde 37’sine tekabül eden 1284 metinde nefret söylemi tespit edildi. 1073 metinde ise LGBTİ+ kişiler ya da dernek, kurum ve kuruluşları hedef gösterilerek nefret suçu işlendi.
• 1561 metinde (LGBTİ+’ları konu alan metinlerin % 45’i) lezbiyen, gey, biseksüel, trans ya da interseks olmak “suç” gibi gösterildi.
• 1551 metinde (yaklaşık % 45) LGBTİ+’lar “ahlaksız” olarak işaretlendi.
• Bu oranlar “sapkınlık”, “hastalık” ve “günah” olarak işaretlenmede ise şöyleydi: “Sapkınlık”: 1529 metin, % 44; “Hastalık”: 1297 metin, % 37;  “Günah”: 1437 metin, % 41

“Medyadaki LGBTİ+ Düşmanlığı Tesadüf Değil, Planlı!”

“Medyadaki LGBTİ+ karşıtlığı ve düşmanlığı, tesadüfi değil.” tespiti yapılan raporda, belli dönemlerde kamu otoritelerinin, bakanların, Cumhurbaşkanı’nın ve üst düzey kamu görevlilerinin LGBTİ+’ları hedef alan açıklamalarına paralel bir şekilde medyada çok hızlı bir şekilde düşmanlaştırma politikalarının devreye sokulduğuna dikkat çekiliyor. Buna göre, LGBTİ+’ları düşmanlaştırmak için en çok kullanılan stratejiler arasında itibarsızlaştırma, LGBTİ+ örgütlerini ve LGBTİ+’ları “marjinal”, “toplum dışı unsurlar” olarak gösterme, LGBTİ+’ları gündeme göre “Batı kaynaklı” olarak işaretleyip LGBTİ+ olmanın kendisini dışsal bir meseleye dönüştürme, LGBTİ+’ları bir kutuplaştırma aracına dönüştürme eğilimleri öne çıkıyor.

Medyada, “LGBTİ+ karşıtlığını yayın politikasına dönüştürmüş bir blok ile karşı karşıyayız” denilen raporda, bu sorunlara ilaveten, özellikle son yıllarda “aile” ve “din” kavramları üzerinden soyut karşıtlıkların hem LGBTİ+ karşıtı blok medya hem de Hükümet tarafından farklı vesilelerle gündeme getirildiğini ifade ediliyor.

Toplumdaki LGBTİ+ algısını değiştirmek, LGBTİ+ düşmanlığını ve nefreti yaygınlaştırmak için kamu görevlilerinin açıklama ve uygulamalarının yanı sıra; Hükümet yanlısı medya kurumları da sistematik ve organize karalama kampanyaları düzenliyor. Adeta LGBTİ+’lara karşı ideolojik ve politik bir mücadele yürütülüyor. Bu haliyle, içinden geçtiğimiz süreçte LGBTİ+’ları hedef alan nefret söylemini salt konu hakkında bilgi sahibi olmama ya da hata yapma ile açıklayamayız. Gerek medya izleme çalışmaları gerek kamunun uygulamaları, LGBTİ+ karşıtlığının bilinçli, ideolojik bir tutumun gereği görerek sistematik bir yaklaşım olduğunu gösteriyor.

Yaygın Basında Durum

Yaygın medyada 2020 yılında LGBTİ+’ların yer aldığı 1882 haber, söyleşi ve köşe yazısı yayınlandı. Yayınladıkları haber, köşe yazısı ve söyleşilerin ayrımcılık, nefret söylemi, önyargı veya LGBTİ+’lara yönelik herhangi bir hak ihlali içerip içermediğine bakılmaksızın LGBTİ+’ları sayfalarına taşıyan ilk 11 gazete şöyleydi:

• Yeni Akit, 270 metin, yaklaşık yüzde 14
• Cumhuriyet, 140 metin, yaklaşık yüzde 7
• BirGün, 129 metin, yaklaşık yüzde 7
• Gazete Pencere, 105 metin, yaklaşık yüzde 6
• Milli Gazete, 94 metin, yaklaşık yüzde 5
• Hürriyet, 93 metin, yaklaşık yüzde 5
• Evrensel, 78 metin, yaklaşık yüzde 4
• Yeni Yaşam, 76 metin, yaklaşık yüzde 4
• Doğru Haber, 73 metin, yaklaşık yüzde 4
• Milat, 71 metin, yaklaşık yüzde 4
• Aydınlık, 71 metin, yaklaşık yüzde 4

Rapora göre, Yeni Akit, Mili Gazete, Doğru Haber, Milat ve Aydınlık gazeteleri sene boyunca sürdürdükleri sistematik karalama ve nefret kampanyaları ile LGBTİ+’ları ve LGBTİ+ örgütlerini hedef haline getirdi.

“Yazılı basında LGBTİ+’larla ilgili metinlerin neredeyse yarısında LGBTİ+ örgütlenmeleri hedef gösterildi, LGBTİ+ derneklerinin kapatılması çağrısı yapıldı veya yaygınlaştırıldı, LGBTİ+’ların var olmaları dahi hedef gösterildi ve LGBTİ+’ların ifade özgürlüğüne saldırıldı. Bu durum, LGBTİ+ karşıtlığının artık medyada kemikleşmiş bir hal aldığını gösteriyor.

Yerel Basında Durum

LGBTİ+ içerikli haber ve köşe yazıları en çok İstanbul’da yayınlanan yerel medya organlarında kendisine yer bulabildi. İstanbul’u Bursa ve Konya takip etti. LGBTİ+’ları sayfalarına taşıyan yerel gazetelerin en çok yayınlandığı 8 il sırasıyla İstanbul, Bursa, Konya, İzmir, Trabzon, Aydın, Ankara ve Sakarya’ydı. Yerel medyada yayınlanan metinlerin sayı ve yüzdeleri şöyle:

• İstanbul, 147 metin, yaklaşık yüzde 9
• Bursa, 121 metin, yaklaşık yüzde 8
• Konya, 107 metin, yaklaşık yüzde 7
• İzmir, 88 metin, yaklaşık yüzde 5
• Trabzon, 62 metin, yaklaşık yüzde 4
• Aydın, 58 metin, yaklaşık yüzde 4
• Ankara, 51 metin, yaklaşık yüzde 3
• Sakarya, 48 metin, yaklaşık yüzde 3

Yerel basında en çok içeriğin yayınlandığı iller detaylıca incelendiğinde birçok şehirdeki haberlerin çoğunda LGBTİ+’ların olumsuz bir şekilde tespit edildiği görülüyor. Yerel medyada en çok haberin çıktığı şehir olan İstanbul’daki haberlerin dağılımı incelendiğinde şehirde 2020’de yayınlanan konusu LGBTİ+’lar olan haberlerin çok büyük bir çoğunluğunun ya LGBTİ+’lara yönelik hak ihlali içerdiği ya da önyargıyı yaygınlaştırdığı açığa çıkıyor.

Gündeme Göre LGBTİ+ları Haber Yapma Eğilimi

2020 yılında LGBTİ+’ları konu edinen içeriklerin yüzde 56’sını (1473) haberler oluşturdu. LGBTİ+’lar 1037 köşe yazısında (yüzde 40) yer alırken söyleşi ve röportajlar için bu oran 82 ile yüzde 3’te kaldı. Köşe yazısı ve haberin aksine, öznelerin seslerini daha fazla duyurabilmesini sağlayan söyleşi ve röportajlarda LGBTİ+’lar çok az yer alabildi.

LGBTİ+’ların en çok güncel/gündem sayfalarında haber olması, gazetelerin LGBTİ+ haklarını olumlu ya da olumsuz fark etmeksizin güncel konularla ilintili olarak ele aldığını, kapsamlı bir habercilik pratiğinin gelişmediğini gösteriyor.

Raporun tümüne buradan ulaşabilirsiniz.

The post Kaos GL 2020 Medya İzleme Raporu: “LGBTİ+ Düşmanlığı Tesadüf Değil, Organize!” appeared first on Sivil Sayfalar.